<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<documento fecha_actualizacion="20241021174622">
  <metadatos>
    <identificador>DOUE-L-1989-81074</identificador>
    <origen_legislativo codigo="3">Europeo</origen_legislativo>
    <departamento codigo="9000">Comunidades Europeas</departamento>
    <rango codigo="1180">Acuerdo Internacional</rango>
    <fecha_disposicion>19890526</fecha_disposicion>
    <numero_oficial>535/1989</numero_oficial>
    <titulo>Convenio relativo a la Adhesión del Reino de España y de la República Portuguesa al Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecución de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil, así como al Protocolo relativo a su interpretación por el Tribunal de Justicia, con las adaptaciones introducidas por el convenio relativo a la adhesióndel Reino de Dinamarca,de Irlanda y del Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda del Norte y las adaptaciones introducidas por el Convenio relativo a la Adhesión de la República Helénica.</titulo>
    <diario codigo="DOUE">Diario Oficial de las Comunidades Europeas</diario>
    <fecha_publicacion>19891003</fecha_publicacion>
    <diario_numero>285</diario_numero>
    <seccion>L</seccion>
    <subseccion/>
    <pagina_inicial>1</pagina_inicial>
    <pagina_final>98</pagina_final>
    <suplemento_pagina_inicial/>
    <suplemento_pagina_final/>
    <url_pdf>/doue/1989/285/L00001-00098.pdf</url_pdf>
    <url_epub/>
    <url_pdf_catalan/>
    <url_pdf_euskera/>
    <url_pdf_gallego/>
    <url_pdf_valenciano/>
    <estatus_legislativo>L</estatus_legislativo>
    <fecha_vigencia/>
    <estatus_derogacion>N</estatus_derogacion>
    <fecha_derogacion/>
    <judicialmente_anulada>N</judicialmente_anulada>
    <fecha_anulacion/>
    <vigencia_agotada>N</vigencia_agotada>
    <estado_consolidacion codigo="0"/>
    <letra_imagen>L</letra_imagen>
    <suplemento_letra_imagen/>
  </metadatos>
  <analisis>
    <materias>
      <materia codigo="71" orden="1">Acuerdos internacionales</materia>
      <materia codigo="78" orden="">Administración de Justicia</materia>
      <materia codigo="1705" orden="">Cooperación judicial internacional</materia>
      <materia codigo="3198" orden="">Enjuiciamiento Civil</materia>
      <materia codigo="6028" orden="">España</materia>
      <materia codigo="6192" orden="">Portugal</materia>
    </materias>
    <notas/>
    <referencias>
      <anteriores>
        <anterior referencia="DOUE-L-1975-80185" orden="4080">
          <palabra codigo="430">ADHESIÓN</palabra>
          <texto>y Adaptaciones al Protocolo Interpretativo de 3 de junio de 1971</texto>
        </anterior>
        <anterior referencia="DOUE-L-1972-80174" orden="4080">
          <palabra codigo="430">ADHESIÓN</palabra>
          <texto>y Adaptaciones al Convenio de Bruselas de 27 de septiembre de 1968</texto>
        </anterior>
      </anteriores>
      <posteriores/>
    </referencias>
    <alertas/>
  </analisis>
  <texto>
    <p class="parrafo">(1)  CONVENIO  relativo  a  la  adhesión  del  Reino de España y de la República Portuguesa  al  Convenio  relativo  a  la  competencia judicial y a la ejecución de   resoluciones   judiciales  en  materia  civil  y  mercantil,  así  como  al Protocolo  relativo  a  su  interpretación  por el Tribunal de Justicia, con las adaptaciones  introducidas  por  el  Convenio  relativo  a la adhesión del Reino de  Dinamarca,  de  Irlanda  y  del  Reino  Unido  de Gran Bretaña e Irlanda del Norte  y  las  adaptaciones  introducidas por el Convenio relativo a la adhesión de la República Helénica (89/535/CEE)</p>
    <p class="parrafo">PREAMBULO</p>
    <p class="parrafo">LAS   ALTAS  PARTES  CONTRATANTES  DEL  TRATADO  CONSTITUTIVO  DE  LA  COMUNIDAD ECONOMICA EUROPEA,</p>
    <p class="parrafo">CONSIDERANDO   que   el   Reino   de   España  y  la  República  Portuguesa,  al convertirse  en  miembros  de  la  Comunidad,  se  comprometieron a adherirse al Convenio  de  Bruselas  relativo  a  la competencia judicial y a la ejecución de resoluciones  judiciales  en  materia  civil  y mercantil, así como al Protocolo relativo   a   su   interpretación   por   el  Tribunal  de  Justicia,  con  las adaptaciones  introducidas  por  el  Convenio  relativo  a la adhesión del Reino de  Dinamarca,  de  Irlanda  y  del  Reino  Unido  de Gran Bretaña e Irlanda del Norte  y  las  adaptaciones  introducidas por el Convenio relativo a la adhesión de  la  República  Helénica,  y  a  entablar,  a  tal fin, negociaciones con los Estados   miembros   de   la   Comunidad   para   introducir   en  aquéllos  las adaptaciones necesarias;</p>
    <p class="parrafo">CONSCIENTES  de  que  el  16  de  septiembre  de 1988 los Estados miembros de la Comunidad  y  los  Estados  miembros  de  la  Asociación Europea de Libre Cambio celebraron  en  Lugano  el  Convenio  relativo  a la competencia judicial y a la ejecución   de  resoluciones  judiciales  en  materia  civil  y  mercantil,  que extiende  los  principios  del  Convenio  de  Bruselas  a  los Estados que serán partes en dicho Convenio;</p>
    <p class="parrafo">HAN  DECIDIDO  celebrar  el  presente  Convenio y han designado con tal fin como plenipotenciarios:</p>
    <p class="parrafo">El  Informe  de  Almeida  Cruz,  Desantes  Real  y  Jenard  relativo al presente</p>
    <p class="parrafo">Convenio  de  adhesión  de  España  y  de  Portugal  también  se publicará en el mismo  fascículo  del  Diario  Oficial,  al  igual que los Informes Jenard sobre el  Convenio  de  1968  y  el  Protocolo  de 1971, el Informe Schlosser sobre el Convenio   de  adhesión  de  1978  y  el  Informe  Evrigenis/Kerameus  sobre  el Convenio de adhesión de 1982.</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD EL REY DE LOS BELGAS:</p>
    <p class="parrafo">Señor Jacques de LENTDECKER</p>
    <p class="parrafo">Jefe del Gabinete del Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD LA REINA DE DINAMARCA:</p>
    <p class="parrafo">Señora Jette Brigitte SELSOE</p>
    <p class="parrafo">Encargada de Negocios de la Embajada de Dinamarca en Madrid;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA FEDERAL DE ALEMANIA:</p>
    <p class="parrafo">Doctor Georg TREFFTZ</p>
    <p class="parrafo">Ministro  Plenipotenciario  de  la  Embajada de la República Federal de Alemania en Madrid;</p>
    <p class="parrafo">Doctor Klaus KINKEL</p>
    <p class="parrafo">Secretario de Estado del Ministerio Federal de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA HELENICA:</p>
    <p class="parrafo">Señor Giannis SKOULARIKIS</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD EL REY DE ESPAÑA:</p>
    <p class="parrafo">Señor Enrique MUGICA HERZOG</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA FRANCESA:</p>
    <p class="parrafo">Señor Pierre ARPAILLANGE</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE IRLANDA:</p>
    <p class="parrafo">Señor Patrick WALSHE</p>
    <p class="parrafo">Embajador Extraordinario y Plenipotenciario de Irlanda en España;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA ITALIANA:</p>
    <p class="parrafo">Señor Giuliano VASSALLI</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">SU ALTEZA REAL EL GRAN DUQUE DE LUXEMBURGO:</p>
    <p class="parrafo">Señor Ronald MAYER</p>
    <p class="parrafo">Embajador Extraordinario y Plenipotenciario de Luxemburgo en España;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD LA REINA DE LOS PAISES BAJOS:</p>
    <p class="parrafo">Señor Frits KORTHALS ALTES</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">Señor J. SPOORMAKER</p>
    <p class="parrafo">Primer Secretario de Embajada;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA PORTUGUESA:</p>
    <p class="parrafo">Señor Fernando NOGUEIRA</p>
    <p class="parrafo">Ministro de la Presidencia y Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD LA REINA DEL REINO UNIDO DE GRAN BRETAÑA E IRLANDA DEL NORTE:</p>
    <p class="parrafo">Señor John PATTEN</p>
    <p class="parrafo">Secretario de Estado del Ministerio del Interior;</p>
    <p class="parrafo">QUIENES,  reunidos  en  el  seno del Consejo, después de haber intercambiado sus plenos poderes, reconocidos en buena y debida forma,</p>
    <p class="parrafo">HAN CONVENIDO LAS DISPOSICIONES SIGUIENTES:</p>
    <p class="parrafo">TITULO I</p>
    <p class="parrafo">Disposiciones generales</p>
    <p class="parrafo">Artículo 1</p>
    <p class="parrafo">El   Reino  de  España  y  la  República  Portuguesa  se  adhieren  al  Convenio relativo   a   la   competencia  judicial  y  a  la  ejecución  de  resoluciones judiciales  en  materia  civil  y  mercantil,  firmado  en  Bruselas  el  27  de septiembre  de  1968,  en  lo  sucesivo  denominado «Convenio de 1968», así como al  Protocolo  relativo  a  su  interpretación  por  el  Tribunal  de  Justicia, firmado  en  Luxemburgo  el  3  de  junio  de  1971,  en  lo sucesivo denominado «Protocolo de 1971», con las adaptaciones introducidas:</p>
    <p class="parrafo">-  por  el  Convenio  relativo  a la adhesión del Reino de Dinamarca, de Irlanda y  del  Reino  Unido  de Gran Bretaña e Irlanda del Norte al Convenio relativo a la  competencia  judicial  y  a  la  ejecución  de  resoluciones  judiciales  en materia   civil   y   mercantil,   así   como   al   Protocolo   relativo  a  su interpretación  por  el  Tribunal  de  Justicia,  firmado  en Luxemburgo el 9 de octubre de 1978, en lo sucesivo denominado «Convenio de 1978»,</p>
    <p class="parrafo">-  por  el  Convenio  relativo  a  la  adhesión  de  la  República  Helénica  al Convenio  relativo  a  la  competencia judicial y a la ejecución de resoluciones judiciales  en  materia  civil  y mercantil, así como al Protocolo relativo a su interpretación   por   el   Tribunal   de   Justicia,   con   las   adaptaciones introducidas  por  el  Convenio  relativo  a la adhesión del Reino de Dinamarca, de  Irlanda  y  del  Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda del Norte, firmado en Luxemburgo  el  25  de  octubre  de 1982, en lo sucesivo denominado «Convenio de 1982».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 2</p>
    <p class="parrafo">Las  adaptaciones  sustanciales  introducidas  por  el  presente  Convenio en el Convenio  de  1968  y  en el Protocolo de 1971, tal como fueron adaptados por el Convenio  de  1978  y  el  Convenio  de 1982, figuran en los Títulos II a V. Las adaptaciones  formales  del  Convenio  de  1968,  tal como fue modificado por el Convenio  de  1978  y  el  Convenio  de  1982,  figuran,  por separado para cada versión  auténtica  afectada,  en  el  Anexo  I  que  forma parte integrante del presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">TITULO II</p>
    <p class="parrafo">Adaptaciones del Convenio de 1968</p>
    <p class="parrafo">Artículo 3</p>
    <p class="parrafo">En  el  párrafo  segundo  del artículo 3 del Convenio de 1968, modificado por el artículo 4 del Convenio de 1978 y el</p>
    <p class="parrafo">artículo  3  del  Convenio  de  1982,  se  insertará el guión siguiente entre el noveno y el décimo guión:</p>
    <p class="parrafo">«-  en  Portugal:  el  artículo  65,  apartado  1,  letra  c),  el  artículo 65, apartado  2  y  el  artículo  65A,  letra  c)  de la Ley de Enjuiciamiento Civil (Código  de  Proceso  Civil)  y  el  artículo  11  de  la  Ley  de Procedimiento Laboral (Código de Processo de Trabalho).»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 4</p>
    <p class="parrafo">El  punto  1  del  artículo 5 del Convenio de 1968, modificado por el artículo 5 del Convenio de 1978, se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«1.  en  materia  contractual,  ante  el  tribunal  del  lugar en el que hubiere</p>
    <p class="parrafo">sido  o  debiere  ser  cumplida la obligación que sirviere de base a la demanda; en  materia  de  contrato  individual  de  trabajo, dicho lugar será aquél en el que  el  trabajador  desempeñare  habitualmente  su trabajo, y, si el trabajador no  desempeñare  habitualmente  su  trabajo  en  un  único Estado, podrá también demandarse  al  empresario  ante  el  tribunal  del  lugar  en  que  estuviere o hubiere   estado   situado   el   establecimiento   que  hubiere  contratado  al trabajador;».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 5</p>
    <p class="parrafo">El artículo 6 del Convenio de 1968 se completará con el punto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«4.  en  materia  contractual,  si  la  acción  pudiere  acumularse  con otra en materia  de  derechos  reales  inmobiliarios dirigida contra el mismo demandado, ante   el   tribunal  del  Estado  contratante  en  el  que  estuviere  sito  el inmueble.»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 6</p>
    <p class="parrafo">El  punto  1  del  artículo  16  del Convenio de 1968 se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«1.   a)  en  materia  de  derechos  reales  inmobiliarios  y  de  contratos  de arrendamiento  de  bienes  inmuebles,  los  tribunales  del  Estado  contratante donde el inmueble se hallare sito;</p>
    <p class="parrafo">b)  no  obstante,  en  materia de contratos de arrendamiento de bienes inmuebles celebrados   para   uso  particular  durante  un  plazo  máximo  de  seis  meses consecutivos,   son   igualmente   competentes   los   tribunales   del   Estado contratante   donde   estuviere   domiciliado   el  demandado,  siempre  que  el arrendador   y   el   arrendatario   fueren   personas   físicas   y  estuvieren domiciliados en el mismo Estado contratante;».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 7</p>
    <p class="parrafo">En  el  artículo  17  del  Convenio  de  1968, modificado por el artículo 11 del Convenio de 1978,</p>
    <p class="parrafo">- el párrafo primero se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Si  las  partes,  cuando  al  menos  una  de  ellas  tuviere su domicilio en un Estado  contratante,  hubieren  acordado  que un tribunal o los tribunales de un Estado  contratante  fueren  competentes  para  conocer de cualquier litigio que hubiere  surgido  o  que  pudiere surgir con ocasión de una determinada relación jurídica,  tal  tribunal  o  tales  tribunales serán los únicos competentes. Tal convenio atributivo de competencia deberá celebrarse:</p>
    <p class="parrafo">a) por escrito o verbalmente con confirmación escrita, o</p>
    <p class="parrafo">b)  en  una  forma  que  se  ajustare  a  los  hábitos  que  las partes tuvieren establecido entre ellas, o</p>
    <p class="parrafo">c)  en  el  comercio  internacional,  en  una  forma conforme a los usos que las partes   conocieren  o  debieren  conocer  y  que,  en  dicho  comercio,  fueren ampliamente   conocidos   y  regularmente  observados  por  las  partes  en  los contratos del mismo tipo en el sector comercial considerado.</p>
    <p class="parrafo">Cuando  ninguna  de  las  partes  que hubieren celebrado un acuerdo de este tipo estuviere  domiciliada  en  un  Estado  contratante, los tribunales de los demás Estados  contratantes  sólo  podrán  conocer  del  litigio  cuando el tribunal o los tribunales designados hubieren declinado su competencia.»,</p>
    <p class="parrafo">- se añadirá el texto siguiente como último párrafo:</p>
    <p class="parrafo">«En  materia  de  contratos  individuales  de trabajo, los convenios atributivos</p>
    <p class="parrafo">de  competencia  sólo  surtirán  efecto  si  son  posteriores  al nacimiento del litigio  o  si  el  trabajador  los  invoca  ante otros tribunales distintos del tribunal  del  domicilio  del  demandado  o  del que se indica en el punto 1 del artículo 5.»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 8</p>
    <p class="parrafo">El artículo 21 del Convenio de 1968 se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo 21</p>
    <p class="parrafo">Cuando  se  formularen  demandas  con el mismo objeto y la misma causa entre las mismas  partes  ante  tribunales  de Estados contratantes distintos, el tribunal ante   el   que  se  formulare  la  segunda  demanda  suspenderá  de  oficio  el procedimiento  en  tanto  no  se declarare competente el tribunal ante el que se interpuso la primera.</p>
    <p class="parrafo">Cuando  el  tribunal  ante  el  que se interpuso la primera demanda se declarare competente,  el  tribunal  ante  el  que  se interpuso la segunda se inhibirá en favor de aquél.»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 9</p>
    <p class="parrafo">El  párrafo  primero  del  artículo 31 del Convenio de 1968 se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Las   resoluciones   dictadas   en   un  Estado  contratante  que  allí  fueren ejecutorias  se  ejecutarán  en  otro  Estado contratante cuando, a instancia de cualquier   parte   interesada,   se  hubiere  otorgado  su  ejecución  en  éste último.»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 10</p>
    <p class="parrafo">En  el  párrafo  primero  del  artículo  32 del Convenio de 1968, modificado por el  artículo  16  del  Convenio de 1978 y el artículo 4 del Convenio de 1982, se insertará el guión siguiente entre el cuarto y el quinto guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en España, ante el Juzgado de Primera Instancia,»</p>
    <p class="parrafo">y se insertará el guión siguiente entre el noveno y el décimo guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en Portugal, ante el Tribunal Judicial de Círculo,».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 11</p>
    <p class="parrafo">1.  En  el  párrafo  primero  del  artículo  37 del Convenio de 1968, modificado por  el  artículo  17  del  Convenio  de  1978  y  el artículo 5 del Convenio de 1982, se insertará el guión siguiente entre el cuarto y el quinto guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en España, ante la Audiencia Provincial,»</p>
    <p class="parrafo">y se insertará el guión siguiente entre el noveno y el décimo guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en Portugal, ante el Tribunal da Relaçao,»</p>
    <p class="parrafo">2.  En  el  párrafo  segundo  del  artículo  37 del Convenio de 1968, modificado por  el  artículo  17  del  Convenio  de  1978  y  el artículo 5 del Convenio de 1982, el primer guión se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«-  en  Bélgica,  Grecia,  España,  Francia,  Italia,  Luxemburgo  y  los Países Bajos, de un recurso de casación,»</p>
    <p class="parrafo">y se insertará el guión siguiente entre el cuarto y el quinto guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en Portugal, de un recurso sobre una cuestión de derecho,».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 12</p>
    <p class="parrafo">En  el  párrafo  primero  del  artículo  40 del Convenio de 1968, modificado por el  artículo  19  del  Convenio de 1978 y el artículo 6 del Convenio de 1982, se insertará el guión siguiente entre el cuarto y el quinto guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en España, ante la Audiencia Provincial,»</p>
    <p class="parrafo">y se insertará el guión siguiente entre el noveno y el décimo guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en Portugal, ante el Tribunal da Relaçao,».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 13</p>
    <p class="parrafo">En  el  artículo  41  del  Convenio  de  1968, modificado por el artículo 20 del Convenio  de  1978  y  el  artículo  7  del Convenio de 1982, el primer guión se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«-  en  Bélgica,  Grecia,  España,  Francia,  Italia,  Luxemburgo  y  los Países Bajos, de un recurso de casación,»</p>
    <p class="parrafo">y se insertará el guión siguiente entre el cuarto y el quinto guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en Portugal, de un recurso sobre una cuestión de derecho,».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 14</p>
    <p class="parrafo">El  párrafo  primero  del  artículo 50 del Convenio de 1968 se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Los  documentos  públicos  con  fuerza  ejecutiva,  formalizados  en  un Estado contratante,  serán  declarados  ejecutorios,  a  instancia  de  parte,  en otro Estado  contratante,  con  arreglo  al  procedimiento  previsto en los artículos 31  y  siguientes.  La  solicitud  sólo  podrá  desestimarse cuando la ejecución del documento fuere contraria al orden público del Estado requerido.»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 15</p>
    <p class="parrafo">Queda suprimido el párrafo tercero del artículo 52 del Convenio de 1968.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 16</p>
    <p class="parrafo">El artículo 54 del Convenio de 1968 se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo 54</p>
    <p class="parrafo">Las  disposiciones  del  presente  Convenio  solamente  serán  aplicables  a las acciones   judiciales  ejercitadas  y  a  los  documentos  públicos  con  fuerza ejecutiva  formalizados  con  posterioridad  a  la entrada en vigor del presente Convenio  en  el  Estado  de  origen  y  a  las  solicitudes de reconocimiento o ejecución  de  una  resolución  o  de  un documento público con fuerza ejecutiva en el Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">Sin  embargo,  las  resoluciones  dictadas  después  de  la  fecha de entrada en vigor  del  presente  Convenio  entre del Estado de origen y el Estado requerido como  consecuencia  de  acciones  ejercitadas  con  anterioridad  a  esta  fecha serán  reconocidas  y  ejecutadas  en  el  Estado  requerido  con  arreglo a las disposiciones  del  Título  III,  si  las  reglas  de  competencia  aplicadas se ajustaren  a  las  previstas  en el Título II o en un Convenio en vigor entre el Estado de origen y el Estado requerido al ejercitarse la acción.</p>
    <p class="parrafo">Si,  mediante  escrito  anterior  al  1  de junio de 1988 para Irlanda o al 1 de enero  de  1987  para  el  Reino  Unido, las partes en litigio a propósito de un contrato hubieren acordado aplicar a este contrato el derecho irlandés o el</p>
    <p class="parrafo">derecho  de  una  parte  del  Reino  Unido,  los tribunales de Irlanda o de esta parte   del  Reino  Unido  conservarán  la  competencia  para  conocer  de  este litigio.»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 17</p>
    <p class="parrafo">El Título VI del Convenio de 1968 se completará con el artículo siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo 54 bis</p>
    <p class="parrafo">Durante  los  tres  años  siguientes  al 1 de noviembre de 1986 para Dinamarca y al  1  de  junio  de  1988  para  Irlanda, la competencia en materia marítima en cada   uno   de  estos  Estados  se  determinará  no  sólo  con  arreglo  a  las</p>
    <p class="parrafo">disposiciones  del  Título  II,  sino  también con arreglo a los apartados 1 a 6 del   presente  artículo.  Sin  embargo,  estas  disposiciones  dejarán  de  ser aplicables  en  cada  uno  de  dichos  Estados  cuando el Convenio internacional para  la  unificación  de  ciertas  reglas  en  materia de embargo preventivo de buques,  firmado  en  Bruselas  el  10  de  mayo  de  1952, entrare en vigor con respecto a cada uno de ellos.</p>
    <p class="parrafo">1.  Una  persona  domiciliada  en  un Estado contratante podrá ser demandada por un   crédito   marítimo  ante  los  tribunales  de  uno  de  los  Estados  antes mencionados  cuando  el  buque  al  que se refiriere el crédito o cualquier otro buque   de   su  propiedad  hubiere  sido  objeto  de  embargo  judicial  en  el territorio  de  este  último  Estado  en  garantía del crédito, o hubiere podido ser  objeto  de  embargo  pero  se  hubiere  prestado fianza u otra garantía, en los casos siguientes:</p>
    <p class="parrafo">a) si el demandante estuviere domiciliado en ese Estado;</p>
    <p class="parrafo">b) si el crédito marítimo hubiere nacido en ese Estado;</p>
    <p class="parrafo">c)  si  el  crédito  marítimo  hubiere nacido en el curso de un viaje durante el cual se hubiere practicado o hubiere podido practicarse el embargo;</p>
    <p class="parrafo">d)  si  el  crédito  proviniere  de  un abordaje o un daño causado por un buque, por   ejecución   u   omisión  de  una  maniobra  o  por  inobservancia  de  los reglamentos,  bien  a  otro  buque,  o  bien  a  las  cosas  o  personas  que se encontraren a bordo de cualquiera de ellos;</p>
    <p class="parrafo">e) si el crédito se derivare de auxilio o salvamento;</p>
    <p class="parrafo">f)  si  el  crédito  estuviere  garantizado  por una hipoteca naval u otra forma de garantía semejante sobre el buque embargado.</p>
    <p class="parrafo">2.  El  acreedor  podrá  embargar  el  buque  al  que  se  refiriere  el crédito marítimo  o  cualquier  otro  buque  perteneciente a quien fuere propietario del buque  al  que  se  refiriere  el crédito cuando se originó el crédito marítimo. No obstante, cuando se tratare de los</p>
    <p class="parrafo">créditos  previstos  en  las  letras  o), p) o q) del apartado 5, sólo podrá ser embargado el buque al que se refiriere el crédito.</p>
    <p class="parrafo">3.  Se  reputará  que  los  buques  tienen el mismo propietario cuando todas las partes  de  la  propiedad  pertenecieren  a  una  misma  persona  o a las mismas personas.</p>
    <p class="parrafo">4.  En  el  caso  de  fletamento  de  un buque con cesión de la gestión náutica, cuando   el   fletador  fuere  el  único  responsable  de  un  crédito  marítimo relativo  a  dicho  buque,  podrá el demandante embargar dicho buque o cualquier otro  que  perteneciere  al  fletador,  pero no podrá ser embargado en virtud de tal  crédito  marítimo  ningún  otro  buque  perteneciente  al  propietario.  La misma  regla  será  de  aplicación  en  los  casos en que de un crédito marítimo respondiere una persona distinta del proprietario.</p>
    <p class="parrafo">5.  Se  entenderá  por  "crédito  marítimo"  la  alegación de un derecho o de un crédito que tuviere una o varias de las causas siguientes:</p>
    <p class="parrafo">a)  daños  causados  por  un  buque,  sea  por  abordaje,  sea de cualquier otro modo;</p>
    <p class="parrafo">b)  pérdidas  de  vidas  humanas  o  daños  corporales  causados  por un buque o provenientes de la explotación de un buque;</p>
    <p class="parrafo">c) asistencia y salvamento;</p>
    <p class="parrafo">d)  contratos  relativos  a  la  utilización  o al arriendo de un buque mediante</p>
    <p class="parrafo">póliza de fletamento o de otro modo;</p>
    <p class="parrafo">e)  contratos  relativos  al  transporte de mercancías por un buque en virtud de una póliza de fletamento, de un conocimiento o de cualquier otra forma;</p>
    <p class="parrafo">f) pérdidas o daños a las mercancías y equipajes transportados por un buque;</p>
    <p class="parrafo">g) avería común;</p>
    <p class="parrafo">h) préstamo a la gruesa;</p>
    <p class="parrafo">i) remolque;</p>
    <p class="parrafo">j) pilotaje;</p>
    <p class="parrafo">k)  suministro  de  productos  o de material, cualquiera que sea el lugar en que se realizaren, hechos a un buque para su explotación o su conservación;</p>
    <p class="parrafo">l) construción, reparaciones, equipo de un buque o gastos de dique;</p>
    <p class="parrafo">m) salarios del capitán, oficialidad y tripulación;</p>
    <p class="parrafo">n)   desembolsos   del   capitán  y  los  efectuados  por  los  cargadores,  los fletadores o los agentes por cuenta del buque o de su propietario;</p>
    <p class="parrafo">o) la propiedad impugnada de un buque;</p>
    <p class="parrafo">p)  la  copropiedad  de  un buque o su posesión, o su explotación o los derechos a los productos de explotación de un buque en condominio;</p>
    <p class="parrafo">q) cualquier hipoteca naval y cualquiera otra forma de garantía semejante.</p>
    <p class="parrafo">6.  En  Dinamarca,  la  expresión  "embargo judicial" incluirá, en lo relativo a los  créditos  marítimos  previstos  en  las  letras  o) y p) del apartado 5, el "forbud",  siempre  que  este  procedimiento fuere el único admitido respecto de tal  crédito  en  los  artículos  646  a  653  de la Ley de enjuiciamiento civil (Lov om rettens pleje).»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 18</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  55  del  Convenio  de  1968,  modificado  por  el  artículo 24 del Convenio  de  1978  y  el artículo 8 del Convenio de 1982, se completará con las siguientes  adiciones,  que  se  insertarán  en  el lugar que les corresponda en la lista de convenios según orden cronológico:</p>
    <p class="parrafo">«-  el  Convenio  entre  España  y  Francia  sobre  reconocimiento de decisiones judiciales  y  arbitrales  y  actas  auténticas  en  materia  civil y mercantil, firmado en París el 28 de mayo de 1969,</p>
    <p class="parrafo">«-   el   Convenio   entre   España   e   Italia  sobre  asistencia  judicial  y reconocimiento   y  ejecución  de  sentencias  en  materia  civil  y  mercantil, firmado en Madrid el 22 de mayo de 1973,</p>
    <p class="parrafo">«-   el  Convenio  entre  España  y  la  República  Federal  de  Alemania  sobre reconocimiento   y   ejecución   de   resoluciones   judiciales,   transacciones judiciales  y  documentos  públicos  con  fuerza  ejecutiva  en  materia civil y mercantil, firmado en Bonn el 14 de noviembre de 1983.»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 19</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  57  del  Convenio  de  1968,  modificado  por  el  artículo 25 del Convenio de 1978, se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo 57</p>
    <p class="parrafo">1.  El  presente  Convenio  no  afectará  a  los  convenios  en  que los Estados contratantes  fueren  o  llegaren  a  ser parte y que, en materias particulares, regularen  la  competencia  judicial,  el  reconocimiento  o la ejecución de las resoluciones.</p>
    <p class="parrafo">2.  Con  el  fin  de  asegurar  su  interpretación  uniforme,  el  apartado 1 se aplicará de la siguiente manera:</p>
    <p class="parrafo">a)  el  presente  Convenio  no impedirá que un tribunal de un Estado contratante que  fuere  parte  en  un  convenio  relativo  a  una materia particular pudiera fundamentar  su  competencia  en  dicho  Convenio, aunque el demandado estuviere domiciliado  en  un  Estado  contratante  no  parte en tal convenio. El tribunal que  conociere  del  asunto  aplicará, en todo caso, el artículo 20 del presente Convenio;</p>
    <p class="parrafo">b)  las  resoluciones  dictadas  en  un  Estado  contratante por un tribunal que hubiere   fundado   su  competencia  en  un  convenio  relativo  a  una  materia particular serán</p>
    <p class="parrafo">reconocidas  y  ejecutadas  en  los  demás  Estados  contratantes con arreglo al presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">Cuando  un  convenio  relativo  a  una materia particular en el que fueren parte el  Estado  de  origen  y  el Estado requerido estableciere las condiciones para el   reconocimiento   o  la  ejecución  de  resoluciones,  se  aplicarán  dichas condiciones.  En  todo  caso,  podrán  aplicarse  las disposiciones del presente Convenio   relativas   al   procedimiento   de  reconocimiento  y  ejecución  de resoluciones.</p>
    <p class="parrafo">3.  El  presente  Convenio  no  prejuzgará  la  aplicación  de las disposiciones que,   en   materias   particulares,   regularen  la  competencia  judicial,  el reconocimiento  o  la  ejecución  de  las  resoluciones y que estén o estuvieren contenidas  en  los  actos  de  las  instituciones de las Comunidades Europeas o en las legislaciones nacionales armonizadas en ejecución de dichos actos.»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 20</p>
    <p class="parrafo">El artículo 58 del Convenio de 1968 se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo 58</p>
    <p class="parrafo">Hasta  el  momento  en  que  el  Convenio  de Lugano de 16 de septiembre de 1988 relativo   a   la   competencia  judicial  y  a  la  ejecución  de  resoluciones judiciales  en  materia  civil  y  mercantil surta efecto con respecto a Francia y   la   Confederación   Suiza,  las  disposiciones  del  presente  Convenio  no afectarán  a  los  derechos  reconocidos a los nacionales suizos por el Convenio entre   Francia   y   la   Confederación  Suiza  sobre  competencia  judicial  y ejecución  de  sentencias  en  materia civil, firmado en París el 15 de junio de 1869.»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 21</p>
    <p class="parrafo">Queda  suprimido  el  artículo  60  del  Convenio  de  1968,  modificado  por el artículo 27 del Convenio de 1978.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 22</p>
    <p class="parrafo">Queda suprimida la letra c) del artículo 64 del Convenio de 1968.</p>
    <p class="parrafo">TITULO III</p>
    <p class="parrafo">Adaptaciones del Protocolo anejo al Convenio de 1968</p>
    <p class="parrafo">Artículo 23</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  V  ter,  añadido  al  Protocolo  anejo  al Convenio de 1968 por el artículo  29  del  Convenio  de 1978 y modificado por el artículo 9 del Convenio de 1982, se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo V ter</p>
    <p class="parrafo">En  los  litigios  entre  el  capitán y un miembro de la tripulación de un buque matriculado   en   Dinamarca,  Grecia,  Irlanda  o  Portugal,  relativos  a  las remuneraciones  y  demás  condiciones  del servicio, los tribunales de un Estado</p>
    <p class="parrafo">contratante   deberán   comprobar   si   el  agente  diplomático  o  funcionario consular  competente  respecto  al  buque ha sido informado del litigio. Deberán suspender  el  procedimiento  en  tanto  no se hubiere informado a dicho agente. Deberán,  incluso  de  oficio,  inhibirse si este agente, debidamente informado, hubiere  ejercitado  las  competencias  que  en  la  materia  le  reconociere un convenio  consular  o,  a  falta  de  tal convenio, hubiere formulado objeciones sobre la competencia en el plazo fijado.»</p>
    <p class="parrafo">TITULO IV</p>
    <p class="parrafo">Adaptaciones del Protocolo de 1971</p>
    <p class="parrafo">Artículo 24</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  1  del  Protocolo  de  1971,  modificado  por  el  artículo 30 del Convenio  de  1978  y  el artículo 10 del Convenio de 1982, se completará con el párrafo siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«El   Tribunal   de   Justicia  de  las  Comunidades  Europeas  será  igualmente competente  para  decidir  sobre  la  interpretación  del Convenio relativo a la adhesión  del  Reino  de  España  y de República Portuguesa al Convenio de 27 de septiembre  de  1968  y  al  presente Protocolo, tal y como fueron adaptados por los Convenios de 1978 y 1982.»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 25</p>
    <p class="parrafo">En  el  punto  1  del  artículo  2  del  Protocolo  de  1971,  modificado por el artículo  31  del  Convenio  de  1978  y el artículo 11 del Convenio de 1982, se insertará el guión siguiente entre el cuarto y el quinto guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en España: el Tribunal Supremo,»</p>
    <p class="parrafo">y se insertará el guión siguiente entre el noveno y el décimo guión:</p>
    <p class="parrafo">«-   en   Portugal:   o  Supremo  Tribunal  de  Justiça  y  o  Supremo  Tribunal Administrativo,».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 26</p>
    <p class="parrafo">Queda  suprimido  el  artículo  6  del  Protocolo  de  1971,  modificado  por el artículo 32 del Convenio de 1978.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 27</p>
    <p class="parrafo">Queda   suprimida   la   letra  d)  del  artículo  10  del  Protocolo  de  1971, modificado por el artículo 33 del Convenio de 1978.</p>
    <p class="parrafo">TITULO V</p>
    <p class="parrafo">Adaptaciones del Convenio de 1978 y del Convenio de 1982</p>
    <p class="parrafo">Artículo 28</p>
    <p class="parrafo">1.  Quedan  suprimidos  el  apartado  2  del artículo 25 y los artículos 35 y 36 del Convenio de 1978.</p>
    <p class="parrafo">2. Queda suprimido el apartado 2 del artículo 1 del Convenio de 1982.</p>
    <p class="parrafo">TITULO VI</p>
    <p class="parrafo">Disposiciones transitorias</p>
    <p class="parrafo">Artículo 29</p>
    <p class="parrafo">1.  El  Convenio  de  1968  y  el Protocolo de 1971, modificados por el Convenio de   1978,  el  Convenio  de  1982  y  por  el  presente  Convenio,  sólo  serán aplicables  a  las  acciones  judiciales ejercitadas y a los documentos públicos con  fuerza  ejecutiva  formalizados  con  posterioridad  a  la entrada en vigor del   presente  Convenio  en  el  Estado  de  origen  y  a  las  solicitudes  de reconocimiento  o  ejecución  de  una  resolución  de  una  resolución  o  de un documento público con fuerza ejecutiva en el Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">2.  Sin  embargo,  las  resoluciones  judiciales  dictadas después de la entrada en  vigor  del  presente  Convenio  entre  el  Estado  de  origen  y  el  Estado requerido  como  consecuencia  de  acciones  ejercitadas con anterioridad a esta fecha  serán  reconocidasa  y  ejecutadas  en  el Estado requerido con arreglo a las  disposiciones  del  Título  III  del  Convenio  de  1968, modificado por el Convenio  de  1978,  el  Convenio  de  1982  y  por el presente Convenio, si las reglas  de  competencia  aplicadas  se ajustaren a las previstas en el Título II modificado  del  Convenio  de  1968 o en un convenio en vigor entre el Estado de origen y el Estado requerido al ejercitarse la acción.</p>
    <p class="parrafo">TITULO VII</p>
    <p class="parrafo">Disposiciones finales</p>
    <p class="parrafo">Artículo 30</p>
    <p class="parrafo">1.  El  Secretario  General  del  Consejo de las Comunidades Europeas remitirá a los Gobiernos del Reino de España y de</p>
    <p class="parrafo">la  República  Portuguesa  una  copia autenticada conforme del Convenio de 1968, del  Protocolo  de  1971,  del  Convenio  de 1978 y del Convenio de 1982, en las lenguas  alemana,  danesa,  francesa,  griega,  inglesa,  irlandesa,  italiana y neerlandesa.</p>
    <p class="parrafo">2.  Los  textos  del  Convenio  de  1968, del Protocolo de 1971, del Convenio de 1978   y   del   Convenio   de  1982,  redactados  en  las  lenguas  española  y portuguesa,  figuran  en  los  Anexos II, III, IV y V del presente Convenio. Los textos  redactados  en  las  lenguas española y portuguesa son auténticos en las mismas  condiciones  que  los  otros  textos del Convenio de 1968, del Protocolo de 1971, del Convenio de 1978 y del Convenio de 1982.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 31</p>
    <p class="parrafo">El   presente   Convenio  será  ratificado  por  los  Estados  signatarios.  Los instrumentos  de  ratificación  se  depositarán  ante  el Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 32</p>
    <p class="parrafo">1.  El  presente  Convenio  entrará  en  vigor  el  primer  día  del  tercer mes siguiente  a  la  fecha  en  que dos Estados signatarios, de los cuales uno será el   Reino  de  España  o  la  República  Portuguesa,  hubieren  depositado  sus instrumentos de ratificación.</p>
    <p class="parrafo">2.  Con  respecto  a  cualquier  otro  Estado  signatario,  el presente Convenio surtirá  efecto  el  primer  día  del  tercer  mes  siguiente  al depósito de su instrumento de ratificación.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 33</p>
    <p class="parrafo">El  Secretario  General  del  Consejo  de  las Comunidades Europeas notificará a los Estados signatarios:</p>
    <p class="parrafo">a) el depósito de cada uno de los instrumentos de ratificación;</p>
    <p class="parrafo">b)  las  fechas  de  entrada  en  vigor  del  presente Convenio para los Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 34</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Convenio,  redactado  en  un solo ejemplar en las lenguas alemana, danesa,    española,    francesa,    griega,   inglesa,   irlandesa,   italiana, neerlandesa  y  portuguesa,  cuyos  diez  textos son igualmente auténticos, será depositado  en  los  archivos  de  la  Secretaría del Consejo de las Comunidades Europeas.  El  Secretario  General  remitirá  una  copia  autenticada conforme a</p>
    <p class="parrafo">cada uno de los Gobiernos de los Estados signatarios.</p>
    <p class="parrafo">(1)  La  Secretaría  General  del  Consejo publicará en breve, en la serie C del Diario  Oficial  de  las  Comunidades  Europeas,  una  versión  codificada,  sin valor   vinculante,   del   Convenio  de  Bruselas  relativo  a  la  competencia judicial  y  a  la  ejecución  de  resoluciones  judiciales  en  materia civil y mercantil,   así   como  al  Protocolo  relativo  a  su  interpretación  por  el Tribunal  de  Justicia,  con  las modificaciones y complementos introducidos por los  tres  Convenios  de  adhesión  (Convenio  de 1978 relativo a la adhesión de Dinamarca,  de  Irlanda  y  del  Reino  Unido,  Convenio  de  1982 relativo a la adhesión  de  Grecia  y  el  presente Convenio de 1989 relativo a la adhesión de España y de Portugal).</p>
    <p class="parrafo">ANEXO I ADAPTACIONES FORMALES CONTEMPLADAS EN AL ARTICULO 2 a)</p>
    <p class="parrafo">Versión danesa</p>
    <p class="parrafo">1. Artikel 3, stk. 2, andet led, affattes saaledes:</p>
    <p class="parrafo">»- i Danmark: paragraf 246, stk. 2 og 3, i lov om rettens pleje«.</p>
    <p class="parrafo">2. Artikel 4, stk. 2, in fine:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">». . . der er naevnt i artikel 3, andet afsnit«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">». . . der er naevnt i artikel 3, stk. 2«.</p>
    <p class="parrafo">3. Artikel 6, nr. 2, affattes saaledes:</p>
    <p class="parrafo">»2.  som  tredjemand  i  sager  om  opfyldelse  af  en  forpligtelse  eller  som tredjemand i andre tilfaelde, ved den ret . . .</p>
    <p class="parrafo">(reste uaendret)«.</p>
    <p class="parrafo">4. Artikel 11, stk. 1:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">». . . artikel 10, tredje afsnit . . .«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">». . . artikel 10, stk. 3 . . .«.</p>
    <p class="parrafo">5. Artikel 13, nr. 3, affattes saaledes:</p>
    <p class="parrafo">». . . eller loesoeregenstande, og saafremt«.</p>
    <p class="parrafo">6. Artikel 15, nr. 1, affattes saaledes:</p>
    <p class="parrafo">». . . er indgaaet, efter at tvisten . . .«.</p>
    <p class="parrafo">7. Artikel 28, stk. 3:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">»Med forbehold af bestemmelserne i foerste afsnit . . .«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">»Med forbehold af bestemmelserne i stk. 1 . . .«.</p>
    <p class="parrafo">8. Artikel 32, andet led:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">». . . underretten«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">». . . byretten«.</p>
    <p class="parrafo">9. Artikel 32, stk. 2, in fine:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">». . . ved anvendelsen af foerste afsnit«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">». . . ved anvendelsen af stk. 1«.</p>
    <p class="parrafo">10. Artikel 40, stk. 2:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">». . . i artikel 20, andet og tredje afsnit, . . .«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">». . . i artikel 20, stk. 2 og 3, . . .«.</p>
    <p class="parrafo">11. Artikel 46, nr. 2:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">». . . eller en tilsvarende retsakter . . .«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">». . . eller en tilsvarende retsakt . . .«.</p>
    <p class="parrafo">12. Artikel 49:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">». . . og artikel 48, andet afsnit, . . .«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">». . . og artikel 48, stk. 2, . . .«.</p>
    <p class="parrafo">13. Artikel 55, stk. 1:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">». . . i artikel 54, andet afsnit, . . .«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">». . . i artikel 54, stk. 2, . . .«.</p>
    <p class="parrafo">14. Artikel 59, stk. 1, in fine:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">». . . i artikel 3, andet afsnit«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">». . . i artikel 3, stk. 2«.</p>
    <p class="parrafo">PROTOKOLLEN</p>
    <p class="parrafo">15. Artikel V, stk. 1, foerste punktum:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">».  .  .  i  sager  om  opfyldelse af en forpligtelse eller ved intervention . . .«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">».  .  .  i  sager  om opfyldelse af en forpligtelse eller i andre tilfaelde . . .«.</p>
    <p class="parrafo">16. Artikel V, stk. 1, andet punktum:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">»I denne stat . . ., inddrages i sagen . . .«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">»I denne stat . . ., sagsoeges ved dens domstole . . .«.</p>
    <p class="parrafo">PROTOKOLLEN VEDROERENDE DOMSTOLENS FORTOLKNING</p>
    <p class="parrafo">17. Artikel 2, nr. 1, sidste led:</p>
    <p class="parrafo">I stedet for:</p>
    <p class="parrafo">». . . artikel 37, andet afsnit, . . .«</p>
    <p class="parrafo">laeses:</p>
    <p class="parrafo">». . . artikel 37, stk. 2, . . .«.</p>
    <p class="parrafo">b) Versión alemana</p>
    <p class="parrafo">1. Artikel 3: Der zweite Gedankenstrich muss wie folgt lauten:</p>
    <p class="parrafo">"-  in  Daenemark:  Artikel  246  Absaetze  2 und 3 der Zivilprozessordnung (Lov om rettens pleje);"</p>
    <p class="parrafo">2.  Artikel  12:  Am  Ende  der  Nummern  1,  2  und  3  wird  das  Wort  "oder" gestrichen und durch ein Komma ersetzt.</p>
    <p class="parrafo">3.   Artikel   13:   Unter   Nummer  2  muss  es  statt  "oder  um  ein  anderes Kreditgeschaeft  handelt,  die  zur  Finanzierung  eines Kaufs derartiger Sachen bestimmt  sind"  heissen:  "oder  ein  anderes  Kreditgeschaeft handelt, das zur Finanzierung eines Kaufs derartiger Sachen bestimmt ist".</p>
    <p class="parrafo">4.  Artikel  14:  In  Absatz  1 muss es statt "gegen die andere Vertragspartei . .   .,   in  dessen  Hoheitsgebiet  diese  Vertragspartei  ihren  Wohnsitz  hat" heissen:  "gegen  den  anderen  Vertragspartner  .  . ., in dessen Hoheitsgebiet dieser Vertragspartner seinen Wohnsitz hat".</p>
    <p class="parrafo">5.  Artikel  14:  In  Absatz  2  muss  es  statt  "der  anderen  Vertragspartei" heissen: "des anderen Vertragspartners".</p>
    <p class="parrafo">6.  Artikel  15:  Am  Ende  von  Nummer  1  wird  das Wort "oder" gestrichen und durch ein Komma ersetzt.</p>
    <p class="parrafo">7.  Artikel  16:  Unter  Nummer  2  muss es statt "die Gueltigkeit, Nichtigkeit" heissen: "die Gueltigkeit, die Nichtigkeit".</p>
    <p class="parrafo">8.  Artikel  20:  In  Absatz  3  muss  es  statt "fuer Zivil- und Handelssachen" heissen: "in Zivil- oder Handelssachen".</p>
    <p class="parrafo">9.  Artikel  22:  In  Absatz  1  muss  es  statt  "die  Entscheidung  aussetzen" heissen: "das Verfahren aussetzen".</p>
    <p class="parrafo">10.  Artikel  27:  Unter  Nummer  2  muss  es  statt  "ordnungsmaessig" heissen: "ordnungsgemaess".</p>
    <p class="parrafo">11.   Artikel   27:  Unter  Nummer  4  muss  es  statt  "wenn  das  Gericht  des Urteilsstaats  .  .  .  die  ehelichen  Gueterstaende, das Gebiet des Erbrechts" heissen:   "wenn   das   Gericht   des  Ursprungsstaats  .  .  .  die  ehelichen Gueterstaende oder das Gebiet des Erbrechts . . .".</p>
    <p class="parrafo">12.  Artikel  28:  In  den  Absaetzen  2 und 3 muss es statt "des Urteilsstaats" jeweils heissen: "des Ursprungsstaats".</p>
    <p class="parrafo">13.  Artikel  29:  Statt  "auf  ihre Gesetzmaessigkeit" muss es heissen: "in der Sache selbst".</p>
    <p class="parrafo">14.  Artikel  30:  In  Absatz  2  muss  es  statt "im Urteilsstaat" heissen: "im Ursprungsstaat".</p>
    <p class="parrafo">15. Artikel 32: In Absatz 1 muss der zweite Gedankenstrich wie folgt lauten:</p>
    <p class="parrafo">"- in Daenemark an das "byret";"</p>
    <p class="parrafo">16.  Artikel  32:  In  Absatz  1  muss  es  unter den Nummern 1, 2 und 3 des das Vereinigte   Koenigreich   betreffenden  Gedankenstrichs  statt  "im  Falle  von Entscheidungen" jeweils heissen: "fuer Entscheidungen".</p>
    <p class="parrafo">17.  Artikel  34:  In  Absatz  2  muss  es statt "in Artikel 27 und 28" heissen: "in den Artikeln 27 und 28".</p>
    <p class="parrafo">18.  Artikel  34:  In  Absatz  3  muss  es  statt  "auf  ihre Gesetzmaessigkeit" heissen: "in der Sache selbst".</p>
    <p class="parrafo">19.  Artikel  37:  In  Absatz  1  muss  es  unter den Nummern 1, 2 und 3 des das Vereinigte   Koenigreich   betreffenden  Gedankenstrichs  statt  "im  Falle  von Entscheidungen" jeweils heissen: "fuer Entscheidungen".</p>
    <p class="parrafo">20.  Artikel  38:  In  Absatz  1  muss  es  statt "seine Entscheidung aussetzen, wenn   gegen   die   Entscheidung   im  Urteilsstaat"  heissen:  "das  Verfahren aussetzen, wenn gegen die Entscheidung im Ursprungsstaat".</p>
    <p class="parrafo">21.  Artikel  38:  In  Absatz  2  muss  es  statt "im Urteilsstaat" heissen: "im</p>
    <p class="parrafo">Ursprungsstaat".</p>
    <p class="parrafo">22.   Artikel  39:  In  Absatz  1  muss  es  statt  "Massregeln  zur  Sicherung" heissen: "Massnahmen zur Sicherung".</p>
    <p class="parrafo">23.  Artikel  39:  In  Absatz 2 muss es statt "Massregeln zu betreiben" heissen: "Massnahmen zu veranlassen".</p>
    <p class="parrafo">24.  Artikel  40:  In  Absatz  1  muss  es  unter den Nummern 1, 2 und 3 des das Vereinigte   Koenigreich   betreffenden  Gedankenstrichs  statt  "im  Falle  von Entscheidungen" jeweils heissen: "fuer Entscheidungen".</p>
    <p class="parrafo">25.   Artikel   43:   Statt   "des   Urteilsstaats"   muss   es   heissen:  "des Ursprungsstaats".</p>
    <p class="parrafo">26.  Artikel  44:  In  Absatz  1  muss  es  statt  "ist dem Antragsteller in dem Staat,   in   dem  die  Entscheidung  ergangen  ist,  ganz  oder  teilweise  das Armenrecht  .  .  .  nach  den  Artikeln 32 bis 35 hinsichtlich des Armenrechts" heissen:   "ist   dem   Antragsteller  im  Ursprungsstaat  ganz  oder  teilweise Prozesskostenhilfe  .  .  .  nach  den  Artikeln  32  bis  35  hinsichtlich  der Prozesskostenhilfe".</p>
    <p class="parrafo">27.  Artikel  44:  In  Absatz  2  muss  es  statt  "Bewilligung des Armenrechts" heissen: "Bewilligung der Prozesskostenhilfe".</p>
    <p class="parrafo">28.   Artikel   47:   Unter   Nummer  1  muss  es  statt  "nach  dem  Recht  des Urteilsstaats" heissen: "nach dem Recht des Ursprungsstaats".</p>
    <p class="parrafo">29.  Artikel  47:  Unter  Nummer 2 muss es statt "das Armenrecht im Urteilsstaat geniesst" heissen: "Prozesskostenhilfe im Ursprungsstaat erhaelt".</p>
    <p class="parrafo">30.  Artikel  56:  In  Absatz  2  muss  es  statt  "die  Urkunden" heissen: "die oeffentlichen Urkunden".</p>
    <p class="parrafo">31. Artikel Vb des dem UEbereinkommen beigefuegten Protokolls:</p>
    <p class="parrafo">In  Satz  2  muss  es  statt  "Sie  haben die Entscheidung auszusetzen" heissen: "Sie haben das Verfahren auszusetzen".</p>
    <p class="parrafo">c) Versión griega</p>
    <p class="parrafo">1. ^Arthro 3</p>
    <p class="parrafo">I defteri periptosi tis paragrafoy 2 echei os exis:</p>
    <p class="parrafo">«-  sti  Dania:  to  arthro  246  paragrafoi  2  kai  3 toy Lon om rettens pleje (nomoy politikis dikonomias).</p>
    <p class="parrafo">2. ^Arthro 4, defteri paragrafos</p>
    <p class="parrafo">Stin proti seira, i lexi «enagomenoy» ginetai «enagomenoy».</p>
    <p class="parrafo">3. ^Arthro 5</p>
    <p class="parrafo">To  simeio  7  stoicheio  v)  ligei  se  teleia  kai  to  arthro «i» sto epomeno edafio metatrepetai se kefa-</p>
    <p class="parrafo">leio I.</p>
    <p class="parrafo">To  diazefktiko  «i»  metaxy  ton  stoicheion  a)  kai  v)  grafetai se choristi grammi.</p>
    <p class="parrafo">4. ^Arthro 6</p>
    <p class="parrafo">Ta simeia 1, 2 kai 3 ligoyn se ano teleia.</p>
    <p class="parrafo">5. ^Arthro 6a</p>
    <p class="parrafo">Stin teleftaia seira, meta ti lexi «periorismo» prostithetai i lexi «aftis».</p>
    <p class="parrafo">6. ^Arthro 8</p>
    <p class="parrafo">Ta  dyo  diazefktika  moria  grafontai  se  choristi  seira metaxy ton simeion 1 kai 2, 2 kai 3.</p>
    <p class="parrafo">7. ^Arthro 12</p>
    <p class="parrafo">iOla  ta  diazefktika  moria  grafontai  se  choristi  seira metaxy ton simeion. Sto simeio 1, i lexi «genesi» ginetai «gennisi».</p>
    <p class="parrafo">8. ^Arthro 12a</p>
    <p class="parrafo">Sto simeio 2 a), triti seira, to «1 a)» ginetai «1^a)».</p>
    <p class="parrafo">Sto simeio 2 v), to «1 ypo v)» ginetai «1^v)».</p>
    <p class="parrafo">Sto  simeio  3,  to  «1  ypo  a)»  ginetai  «1^a)» kai i lexi «schetika» ginetai «schetiki».</p>
    <p class="parrafo">9. ^Arthro 15</p>
    <p class="parrafo">Sto simeio 1, i lexi «genesi» ginetai «gennisi».</p>
    <p class="parrafo">Ta  diazefktika  moria  grafontai  se choristi seira metaxy ton simeion 1 kai 2, 2 kai 3.</p>
    <p class="parrafo">10. ^Arthro 16</p>
    <p class="parrafo">Sto  simeio  2,  anti  «se  thema  egkyrotitas,  kyroys  i  .^.^.»  grafetai «se themata kyroys, akyrotitas i^.^.^.».</p>
    <p class="parrafo">11. ^Arthro 17</p>
    <p class="parrafo">Sto  simeio  1  to  diazefktiko  i tithetai sto telos ton ypoparagrafon a, v, g, d kai e.</p>
    <p class="parrafo">12. ^Arthro 27</p>
    <p class="parrafo">Ta simeia 1, 2, 3 kai 4 ligoyn se ano teleia.</p>
    <p class="parrafo">Sto simeio 4, proti seira, i lexi «ekdosei» grafetai «ekdosei».</p>
    <p class="parrafo">Sto  simeio  5,  tetarti  seira, i frasi «i apofasi afti» antikathistatai apo ti frasi «i teleftaia afti apofasi».</p>
    <p class="parrafo">13. ^Arthro 31</p>
    <p class="parrafo">Sti  defteri  paragrafo,  tithetai  komma  meta  tis  lexeis  «proigoymenos» kai «endiaferomenoy».</p>
    <p class="parrafo">14. ^Arthro 32</p>
    <p class="parrafo">I defteri periptosi tis protis paragrafoy echei os exis:</p>
    <p class="parrafo">«- sti Dania: sto byret ».</p>
    <p class="parrafo">15. ^Arthro 34</p>
    <p class="parrafo">Stin  proti  paragrafo,  sto  telos,  i  lexi «paratiriseon» antikathistatai apo ti lexi «protaseon».</p>
    <p class="parrafo">16. ^Arthro 52</p>
    <p class="parrafo">Stin  proti  paragrafo,  sto  telos, i antonymia «toy» metatithetai meta ti lexi «esoteriko».</p>
    <p class="parrafo">17. ^Arthro 54</p>
    <p class="parrafo">I proti paragrafos diatyponetai os exis:</p>
    <p class="parrafo">«Oi   diataxeis  tis  paroysas  symvaseos  efarmozontai  mono  stis  agoges  poy askoyntai,  kathos  kai  sta  dimosia  engrafa  poy  ekdidontai, meta tin enarxi ischyos tis.»</p>
    <p class="parrafo">I defteri paragrafos diatyponetai os exis:</p>
    <p class="parrafo">«Apofaseis,   pantos  poy  ekdidontai  meta  tin  enarxi  ischyos  tis  paroysas symvaseos,  katopin  agogis  poy  echei  askithei  prin apo tin imerominia afti, anagnorizontai  kai  ekteloyntai  symfona  me  tis  diataxeis toy titloy III, an oi  efarmosthentes  kanones  diethnoys  dikaiodosias  einai  symfonoi  i  me tis diataxeis  toy  titloy  II  i  me  symvasi poy, kata tin imerominia askiseos tis agogis,  ischye  metaxy  toy  kratoys proelefseos kai toy kratoys anagnoriseos i ekteleseos.»</p>
    <p class="parrafo">18. ^Arthro 56</p>
    <p class="parrafo">I defteri paragrafos diatyponetai os exis:</p>
    <p class="parrafo">«Synechizoyn  na  paragoyn  apotelesmata  os  pros  tis apofaseis poy ekdothikan kai ta engrafa poy syntachthikan prin^.^.^.».</p>
    <p class="parrafo">19. ^Arthro 57</p>
    <p class="parrafo">Stin  paragrafo  1,  proti  seira,  oi  lexeis «ton opoion» antikathistantai apo tis lexeis «stis opoies».</p>
    <p class="parrafo">To stoicheio v), stin archi, diatyponetai os exis:</p>
    <p class="parrafo">«Apofaseis   poy  ekdidontai  apo  dikastirio  symvallomenoy  kratoys  kata  tin askisi diethnoys dikaiodosias toy vasei symvaseos schetikis^.^.^.».</p>
    <p class="parrafo">20. ^Arthro 59</p>
    <p class="parrafo">Stin   paragrafo   1,   triti   seira,  antikathistantai  oi  lexeis  «diethnoys dikaiodosias» apo ti lexi «anagnoriseos».</p>
    <p class="parrafo">I defteri paragrafos, stin archi, diatyponetai os exis:</p>
    <p class="parrafo">«Pantos, symvallomeno kratos den borei na desmefthei^.^.^.».</p>
    <p class="parrafo">Stin  idia  paragrafo,  triti  seira,  meta  ti lexi «kratos» tithetai komma kai stin teleftaia seira, i lexi «enagomenoy» grafetai «enagomenoy».</p>
    <p class="parrafo">d) Versión inglesa</p>
    <p class="parrafo">1. Article 3</p>
    <p class="parrafo">Read second indent of second paragraph as follows:</p>
    <p class="parrafo">'-  in  Denmark:  Article  246 (2) and (3) of the law on civil procedure (Lov om rettens pleje),'.</p>
    <p class="parrafo">2. Article 27</p>
    <p class="parrafo">Read beginning of point 4 as follows:</p>
    <p class="parrafo">'4. if the court of the State of origin, in order . . .'.</p>
    <p class="parrafo">Read beginning of point 5 as follows:</p>
    <p class="parrafo">'5.  if  the  judgment  is  irreconcilable  with  an earlier judgment given in a non-contracting State involving . . .'.</p>
    <p class="parrafo">3. Article 28</p>
    <p class="parrafo">Read end of second paragraph as follows:</p>
    <p class="parrafo">'. . . on which the court of the State of origin based its jurisdiction.'.</p>
    <p class="parrafo">Read beginning of third paragraph as follows:</p>
    <p class="parrafo">'Subject  to  the  provisions  of  the  first paragraph, the jurisdiction of the court of the State of origin may not be reviewed; . . .'.</p>
    <p class="parrafo">4. Article 30</p>
    <p class="parrafo">Read end of second paragraph as follows:</p>
    <p class="parrafo">'.  .  .  if  enforcement  is  suspended  in the State of origin by reason of an appeal.'.</p>
    <p class="parrafo">5. Article 32</p>
    <p class="parrafo">Read second indent as follows:</p>
    <p class="parrafo">'- in Denmark, to the byret,'.</p>
    <p class="parrafo">6. Article 38</p>
    <p class="parrafo">Read beginning of first paragraph as follows:</p>
    <p class="parrafo">'The  court  with  which  the  appeal under Article 37 (1) is lodged may, on the application  of  the  appellant,  stay the proceedings if an ordinary appeal has been  lodged  against  the  judgment  in  the State of origin or if the time . . .'.</p>
    <p class="parrafo">Read beginning of second paragraph as follows:</p>
    <p class="parrafo">'Where  the  judgment  was  given  in Ireland or the United Kingdom, any form of</p>
    <p class="parrafo">appeal available in the State of origin shall be treated . . .'.</p>
    <p class="parrafo">7. Article 43</p>
    <p class="parrafo">Read end of Article as follows:</p>
    <p class="parrafo">'. . . by the courts of the State of origin.'.</p>
    <p class="parrafo">8. Article 44</p>
    <p class="parrafo">Read first paragraph as follows:</p>
    <p class="parrafo">'An  applicant  who,  in  the  State  of  origin, has benefited from complete or partial  legal  aid  or  exemption from costs or expenses, shall be entitled, in the  procedures  provided  for  in  Articles  32 to 35, to benefit from the most favourable  legal  aid  or  the  most extensive exemption from costs or expenses provided for by the law of the State addressed.'</p>
    <p class="parrafo">9. Article 47</p>
    <p class="parrafo">Read point 1 as follows:</p>
    <p class="parrafo">'1.  documents  which  establish  that,  according  to  the  law of the State of origin, the judgment is enforceable and has been served;'.</p>
    <p class="parrafo">Read end of point 2 as follows:</p>
    <p class="parrafo">'. . . legal aid in the State of origin.'.</p>
    <p class="parrafo">10. Article 51</p>
    <p class="parrafo">Read end of Article as follows:</p>
    <p class="parrafo">'.  .  .  enforceable  in  the  State  addressed  under  the  same conditions as authentic instruments.'.</p>
    <p class="parrafo">e) Versión francesa</p>
    <p class="parrafo">1. Article 3 second alinéa</p>
    <p class="parrafo">Le deuxième tiret est remplacé par le texte suivant:</p>
    <p class="parrafo">«-  au  Danemark:  l'article  246  paragraphes 2 et 3 de la loi sur la procédure civile (Lov om rettens pleje)».</p>
    <p class="parrafo">2. Article 32 premier alinéa</p>
    <p class="parrafo">Le deuxième tiret est remplacé par le texte suivant:</p>
    <p class="parrafo">«- au Danemark, au byret».</p>
    <p class="parrafo">3. Article 44 premier alinéa</p>
    <p class="parrafo">L'expression  «l'Etat  où  la  décision  a été rendue» est remplacée par «l'Etat d'origine».</p>
    <p class="parrafo">f) Versión irlandesa</p>
    <p class="parrafo">1. Airteagal 3: Cuirfear an méid seo a leanas in ionad an dara fleasc:</p>
    <p class="parrafo">'-   sa  Danmhairg:  Airteagal  246  (2)  agus  (3)  den  dlí  ar  nós  imeachta sibhialta (Lov om rettens pleje),'</p>
    <p class="parrafo">2. Airteagal 12:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear an méid seo a leanas in ionad phointe 3:</p>
    <p class="parrafo">'3.  a  chuirfear  i  gcrích  idir  sealbhóir  polasaí  agus  árachóir, a bhfuil sainchónaí  nó  gnáthchónaí  orthu  araon  sa  Stát  Conarthach  céanna tráth an chonartha  a  chur  i  gcrích  agus  arb  é is éifeacht dó dlínse a thabhairt do chúirteanna  an  Stáit  sin  fiú  i  gcás  an teagmhas díobhálach a tharlú ar an gcoigrích,  ar  an  gcoinníoll  nach  bhfuil an comhaontú sin contrártha do dhlí an Stáit sin,'</p>
    <p class="parrafo">3. Airteagal 25:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear  na  focail  'ar  chostais  nó  chaiteachais'  in  ionad na bhfocal 'ar chostais nó caiteachais' ag deireadh an Airteagail.</p>
    <p class="parrafo">4. Airteagal 27:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear  na  focail  'cúirt  an  Stáit  tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'cúirt an Stáit inar tugadh an breithiúnas' i bpointe 4.</p>
    <p class="parrafo">5. Airteagal 28:</p>
    <p class="parrafo">-  Cuirfear  na  focail  'forálacha  Roinn 3, 4 nó 5 de Theideal II' in ionad na bhfocal 'forálacha alt 3, 4 nó 5 de Theideal II' sa chéad mhír.</p>
    <p class="parrafo">-  Cuirfear  na  focail  'an  Stáit  tionscnaimh'  in ionad na bhfocal 'an Stáit inar tugadh an breithiúnas' sa dara agus sa tríu mír.</p>
    <p class="parrafo">6. Airteagal 30:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear  na  focail  'sa  Stát  tionscnaimh'  in ionad na bhfocal 'sa Stát inar tugadh an breithiúnas' sa dara mír.</p>
    <p class="parrafo">7. Airteagal 31:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear  na  focail  'nuair  a bheidh sé dearbhaithe, ar iarratas ó aon pháirtí leasmhar,  go  bhfuil  sé  infhorghníomhaithe  sa  Stát  eile  sin'  in ionad na bhfocal   'nuair   a  bheidh,  ar  iarratas  ó  aon  pháirtí  leasmhar,  ordú  a fhorghníomhaithe eisithe sa Stát eile sin' ag deireadh na chéad mhíre.</p>
    <p class="parrafo">8. Airteagal 32:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear  na  focail  'an  tribunal de première instance nó rechtbank van eerste aanleg'   in   ionad   na   bhfocal  'an  'tribunal  première  instance'  nó  an 'rechtbank van eerste aanleg' sa chéad fhleasc.</p>
    <p class="parrafo">- Cuirfear an méid seo leanas in ionad an dara fleasc:</p>
    <p class="parrafo">'- sa Danmhairg, an byret,'.</p>
    <p class="parrafo">9. Airteagal 38:</p>
    <p class="parrafo">-  Cuirfear  na  focail  'sa Stát tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'sa Stát inar tugadh an breithiúnas' sa chéad mhír.</p>
    <p class="parrafo">-  Cuirfear  na  focail  'sa Stát tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'sa Stát inar tugadh é' sa dara mír.</p>
    <p class="parrafo">10. Airteagal 43:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear  na  focail  'cúirteanna  an  Stáit  tionscnaimh'  in  ionad na bhfocal 'cúirteanna an Stáit inar tugadh an breithiúnas'.</p>
    <p class="parrafo">11. Airteagal 44:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear  na  focail  'sa  Stát  tionscnaimh'  in ionad na bhfocal 'sa Stát inar tugadh an breithiúnas'.</p>
    <p class="parrafo">12. Airteagal 47:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear  na  focail  'de  réir  dhlí  an Stáit tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'de réir dlí an Stáit inar tugadh an breithiúnas' i bpointe 1.</p>
    <p class="parrafo">13. Airteagal 50:</p>
    <p class="parrafo">- Cuirfear na focail 'a dhearbhú, i Stát conarthach eile, go bhfuil sé</p>
    <p class="parrafo">infhorghníomhaithe   ann'  in  ionad  na  bhfocal  'ordú  a  fhorghníomhaithe  a eisiúint i</p>
    <p class="parrafo">Stát  Conarthach  eile'  agus  na focail 'sa Stát chun a ndéantar an t-iarratas' in ionad na bhfocal 'sa Stát a n-iarrtar forghníomhú ann' sa chéad mhír.</p>
    <p class="parrafo">-  Cuirfear  na  focail  'a  barántúlacht' in ionad na bhfocal 'a bharántúlacht' sa dara mír.</p>
    <p class="parrafo">14. Airteagal 51:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear  na  focail  'an  Stát  chun  a  ndéantar  an  t-iarratas'  in ionad na bhfocal 'an Stát a n-iarrtar forghníomhú ann'.</p>
    <p class="parrafo">15. Airteagal 55:</p>
    <p class="parrafo">-  Cuirfear  an  focal  'fhorghníomhú'  in  ionad  an  fhocail  'forghníomhú' sa</p>
    <p class="parrafo">chéad  fhleasc,  sa  dara,  sa  séu,  sa seachtú agus san ochtú fleasc, sa chéad fhleasc déag, sa daran fleasc déag agus sa chúigiú fleasc déag.</p>
    <p class="parrafo">-  Cuirfear  an  focal  'cómhalartach'  in ionad an fhocail 'frithpháirteach' sa cheathrú,  sa  chúigiú,  sa  naoú  agus  sa  deichiú fleasc, sa tríu fleasc déag agus sa cheathrú fleasc déag.</p>
    <p class="parrafo">-  Cuirfear  an  focal  'frithpháirteach'  in ionad an fhocail 'cómhalartach' sa seachtú fleasc agus sa dara fleasc déag.</p>
    <p class="parrafo">16. Airteagal 56:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear   na   focail   'i   leith   breithiúnas  a  tugadh  agus  doiciméad  a tarraingíodh  suas  go  foirmiúil  nó  a  cláraíodh mar ionstraimí barántúla' in ionad  na  bhfocal  'i  leith  breithiúnas  a tugadh agus ionstraimí barántúla a tarraingíodh  suas  go  foirmiúil  nó  a  cláraíodh mar ionstraimí barántúla' sa dara mír.</p>
    <p class="parrafo">17. Airteagal 59:</p>
    <p class="parrafo">Cuirfear   na   focail   'i   gcoinbhinsiún   um   aithint   agus   fhorghníomhú breithiúnas'   in   ionad   na   bhfocal   'i   gcoinbhinsiún  um  aithint  agus forghníomhú breithiúnas' sa chéad mhír.</p>
    <p class="parrafo">18.   Prótacal,   Airteagal   IV:   Cuirfear   na  focail  'oifigeach  an  Stáit tionscnaimh' in ionad na bhfocal 'oifigeach Stát a thionscanta' sa dara mír.</p>
    <p class="parrafo">g) Versión italiana</p>
    <p class="parrafo">1. Articolo 3, secondo comma:</p>
    <p class="parrafo">- secondo trattino:</p>
    <p class="parrafo">leggi:</p>
    <p class="parrafo">«-  in  Danimarca:  l'articolo  246, paragrafi 2 e 3 della legge sulla procedura civile (Lov om rettens pleje).»;</p>
    <p class="parrafo">- ultimo trattino, lettera c):</p>
    <p class="parrafo">anziché:</p>
    <p class="parrafo">«c)   sul   sequestro,   ottenuto  dall'attore,  di  beni  esistenti  nel  Regno Unito.»,</p>
    <p class="parrafo">leggi:</p>
    <p class="parrafo">«c)</p>
    <p class="parrafo">sul sequestro, ottenuto dall'attore, di beni situati nel Regno Unito».</p>
    <p class="parrafo">2. Articolo 12 bis, prima frase:</p>
    <p class="parrafo">anziché:</p>
    <p class="parrafo">«I rischi di cui all'articolo 12, 5°, sono i seguenti:»,</p>
    <p class="parrafo">leggi:</p>
    <p class="parrafo">«I rischi di cui all'articolo 12, punto 5, sono i seguenti:».</p>
    <p class="parrafo">3. Articolo 28, ultimo comma:</p>
    <p class="parrafo">anziché:</p>
    <p class="parrafo">«Salva l'applicazione . . . contemplato dall'articolo 27, 1°.»,</p>
    <p class="parrafo">leggi:</p>
    <p class="parrafo">«Salva l'applicazione . . . contemplato dall'articolo 27, punto 1».</p>
    <p class="parrafo">4. Articolo 32, primo comma, secondo trattino:</p>
    <p class="parrafo">leggi:</p>
    <p class="parrafo">«- in Danimarca, al byret,».</p>
    <p class="parrafo">5. Articolo 38, primo comma:</p>
    <p class="parrafo">anziché:</p>
    <p class="parrafo">«il giudice dell'opposizione . . .»,</p>
    <p class="parrafo">leggi:</p>
    <p class="parrafo">«Il giudice davanti al quale è proposta l'opposizione . . .».</p>
    <p class="parrafo">6. Articolo 44, primo comma:</p>
    <p class="parrafo">anziché:</p>
    <p class="parrafo">«L'istante  che,  nello  Stato  in cui è stata resa la decisione, ha beneficiato . . .»,</p>
    <p class="parrafo">leggi:</p>
    <p class="parrafo">«L'istante che, nello Stato di origine, ha beneficiato . . .».</p>
    <p class="parrafo">7. Articolo 51:</p>
    <p class="parrafo">anziché:</p>
    <p class="parrafo">«Le  transazioni  .  .  . nello Stato di origine sono tali nello Stato richiesto . . .»,</p>
    <p class="parrafo">leggi:</p>
    <p class="parrafo">«Le  transazioni  .  .  . nello Stato di origine hanno efficacia esecutiva nello Stato richiesto . . .».</p>
    <p class="parrafo">PROTOCOLLO</p>
    <p class="parrafo">8. Articolo I:</p>
    <p class="parrafo">anziché:</p>
    <p class="parrafo">«Qualsiasi persona . . . in applicazione dell'articolo 5, 1°, . . .»,</p>
    <p class="parrafo">leggi:</p>
    <p class="parrafo">«Qualsiasi persona . . . in applicazione dell'articolo 5, punto 1, . . .».</p>
    <p class="parrafo">9. Articolo V, secondo comma:</p>
    <p class="parrafo">anziché:</p>
    <p class="parrafo">«Le  decisioni  rese  negli  Stati  contraenti in virtù dell'articolo 6, 2°, e . . .»,</p>
    <p class="parrafo">leggi:</p>
    <p class="parrafo">«Le  decisioni  rese  negli  Stati contraenti in virtù dell'articolo 6, punto 2, e . . .».</p>
    <p class="parrafo">10. Articolo V quinquies:</p>
    <p class="parrafo">anziché:</p>
    <p class="parrafo">«Fatta salva . . . sul brevetto europeo per mercato comune, . . .»,</p>
    <p class="parrafo">leggi:</p>
    <p class="parrafo">«Fatta salva . . . sul brevetto europeo per il mercato comune, . . .».</p>
    <p class="parrafo">h) Versión neerlandesa</p>
    <p class="parrafo">1. Artikel 1, eerste lid, tweede zin:</p>
    <p class="parrafo">in  plaats  van:  "Het  omvat  inzonderheid niet-fiscale zaken, zaken van douane of administratiefrechtelijke zaken."</p>
    <p class="parrafo">leze   men:   "Het   heeft   inzonderheid  geen  betrekking  op  fiscale  zaken, douanezaken of administratiefrechtelijke zaken.".</p>
    <p class="parrafo">2. Artikel 2,</p>
    <p class="parrafo">tweede lid:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "Voor hen, die"</p>
    <p class="parrafo">leze men: "Voor degenen die".</p>
    <p class="parrafo">3. Artikel 3</p>
    <p class="parrafo">- eerste lid:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "Zij, die"</p>
    <p class="parrafo">leze men: "Degenen die";</p>
    <p class="parrafo">- tweede lid:</p>
    <p class="parrafo">het tweede streepje wordt als volgt gelezen:</p>
    <p class="parrafo">"-  in  Denemarken:  artikel  246,  leden  2  en 3, van de wet op de burgerlijke rechtsvordering (lov om rettens pleje)".</p>
    <p class="parrafo">4. Artikel 5</p>
    <p class="parrafo">- punt 2:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . eis is welke verbonden is . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . eis is die verbonden is . . .";</p>
    <p class="parrafo">- punt 7:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . het gerecht in wiens rechtsgebied . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . het gerecht in het rechtsgebied waarvan . . .".</p>
    <p class="parrafo">5. Artikel 6,</p>
    <p class="parrafo">punt 2:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . de afgeroepene"</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . de opgeroepene".</p>
    <p class="parrafo">6. Artikel 6 bis:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . de interne wet van deze Staat"</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . het nationale recht van deze Staat".</p>
    <p class="parrafo">7. Afdeling 3</p>
    <p class="parrafo">(titel):</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "Bevoegdheid bij geschillen inzake verzekeringen"</p>
    <p class="parrafo">leze men: "Bevoegdheid in verzekeringszaken".</p>
    <p class="parrafo">8. Artikel 8,</p>
    <p class="parrafo">punt 2:</p>
    <p class="parrafo">in  plaats  van:  ".  .  .  het  gerecht van de plaats waar de verzekeringsnemer zijn woonplaats heeft,"</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . het gerecht van de woonplaats van de verzekeringnemer,".</p>
    <p class="parrafo">9. Artikel 11,</p>
    <p class="parrafo">eerste lid:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . op welk grondgebied de verweerder"</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . op het grondgebied waarvan de verweerder".</p>
    <p class="parrafo">10. Artikel 12,</p>
    <p class="parrafo">punt 3:</p>
    <p class="parrafo">in  plaats  van:  "waarbij  een verzekeringsnemer en een verzekeraar, die op het tijdstip van het sluiten van de overeenkomst"</p>
    <p class="parrafo">leze  men:  "waarbij  een  verzekeringnemer  en  een  verzekeraar  die,  op  het tijdstip waarop de overeenkomst wordt gesloten".</p>
    <p class="parrafo">11. Artikel 12 bis - punt 2, aanhef:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . met uitzondering van de . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . met uitzondering van die . . .";</p>
    <p class="parrafo">- punt 2, onder a):</p>
    <p class="parrafo">in  plaats  van:  ".  .  . voor zover bevoegdheid toekennende overeenkomsten ter zake niet zijn verboden . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze  men:  ".  .  .  voor  zover ter zake overeenkomsten tot aanwijzing van een bevoegde rechter niet zijn verboden . . .".</p>
    <p class="parrafo">12. Artikel 13,</p>
    <p class="parrafo">punt 3, onder a):</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "publiciteit"</p>
    <p class="parrafo">leze men: "reclame".</p>
    <p class="parrafo">13. Artikel 14,</p>
    <p class="parrafo">derde lid:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "het gerecht, voor hetwelk"</p>
    <p class="parrafo">leze men: "het gerecht, waarvoor".</p>
    <p class="parrafo">14. Artikel 16,</p>
    <p class="parrafo">punt 4:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "de Verdragsluitende Staat, op welks grondgebied"</p>
    <p class="parrafo">leze men: "de Verdragsluitende Staat op het grondgebied waarvan".</p>
    <p class="parrafo">15. Artikel 18:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "Buiten de gevallen dat zijn bevoegdheid voortspruit"</p>
    <p class="parrafo">leze men: "Buiten de gevallen waarin zijn bevoegdheid voortvloeit".</p>
    <p class="parrafo">16. Artikel 20,</p>
    <p class="parrafo">derde lid in fine:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "strekt ter uitvoering van dat verdrag"</p>
    <p class="parrafo">leze men: "overeenkomstig het bepaalde in dat Verdrag moest geschieden.".</p>
    <p class="parrafo">17. Artikel 22</p>
    <p class="parrafo">- tweede lid:</p>
    <p class="parrafo">in  plaats  van:  ".  .  .  het  gerecht  bij  hetwelk  de  zaak  het  eerst  is aangebracht bevoegd is . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze  men:  ".  .  .  het  gerecht  waarbij  de  zaak  het eerst is aangebracht, bevoegd is . . .";</p>
    <p class="parrafo">- derde lid:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . haar gelijktijdige behandeling . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . hun gelijktijdige behandeling".</p>
    <p class="parrafo">18. Artikel 23:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . het gerecht bij hetwelk . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . het gerecht waarbij . . .".</p>
    <p class="parrafo">19. Artikel 27,</p>
    <p class="parrafo">punt 2:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . nodig was aan de verweerder, tegen wie . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . nodig was, aan de verweerder tegen wie . . .".</p>
    <p class="parrafo">20. Artikel 30,</p>
    <p class="parrafo">tweede lid:</p>
    <p class="parrafo">in  plaats  van:  "De  rechterlijke  autoriteit  van een Verdragsluitende Staat, bij  wie  de  erkenning  van  een  in Ierland of het Verenigd Koninkrijk gegeven beslissing,   waarvan   de   tenuitvoerlegging   door  een  daartegen  aangewend rechtsmiddel  in  de  Staat  van  herkomst  is  geschorst, wordt ingeroepen, kan zijn uitspraak aanhouden."</p>
    <p class="parrafo">leze  men:  "De  rechterlijke  autoriteit  van  een  Verdragsluitende Staat, bij wie   de  erkenning  wordt  ingeroepen  van  een  in  Ierland  of  het  Verenigd Koninkrijk   gegeven   beslissing,   waarvan   de   tenuitvoerlegging  door  een daartegen  aangewend  rechtsmiddel  in  de  Staat van herkomst is geschorst, kan haar uitspraak aanhouden.".</p>
    <p class="parrafo">21. Artikel 31,</p>
    <p class="parrafo">tweede lid:</p>
    <p class="parrafo">in  plaats  van:  ".  .  . op verzoek van elke belanghebbende partij in dat deel van het Verenigd Koninkrijk . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze  men:  ".  .  .  ten  verzoeke  van  iedere  belanghebbende  partij  in het</p>
    <p class="parrafo">betrokken deel van het Verenigd Koninkrijk . . .".</p>
    <p class="parrafo">22. Artikel 32,</p>
    <p class="parrafo">eerste lid:</p>
    <p class="parrafo">- zevende streepje:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "de "corte d'appello" "</p>
    <p class="parrafo">leze men: "het "corte d'appello" ";</p>
    <p class="parrafo">- het tweede streepje wordt als volgt gelezen:</p>
    <p class="parrafo">"- in Denemarken, tot de "byret";".</p>
    <p class="parrafo">23. Artikel 32,</p>
    <p class="parrafo">tweede lid:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "Het betrokken bevoegde gerecht"</p>
    <p class="parrafo">leze men: "Het relatief bevoegde gerecht".</p>
    <p class="parrafo">24. Artikel 36,</p>
    <p class="parrafo">tweede lid in fine:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . met het oog op . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . op grond van . . .".</p>
    <p class="parrafo">25. Voetnoot (2), artikel 36, punt 4:</p>
    <p class="parrafo">in  fine  toevoegen  na  het  woord  "vordering",  de  woorden "ter zake van het schip.".</p>
    <p class="parrafo">26. Artikel 37,</p>
    <p class="parrafo">eerste lid:</p>
    <p class="parrafo">- eerste streepje:</p>
    <p class="parrafo">het woord "het" schrappen;</p>
    <p class="parrafo">- vijfde streepje:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "de "cour d'appel" "</p>
    <p class="parrafo">leze men: "het "cour d'appel" ";</p>
    <p class="parrafo">- zevende streepje:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "de "corte d'appello" "</p>
    <p class="parrafo">leze men: "het "corte d'appello" ";</p>
    <p class="parrafo">- achtste streepje:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "de "Cour supérieure . . ." "</p>
    <p class="parrafo">leze men: "het "Cour supérieure . . ." ";</p>
    <p class="parrafo">- tweede lid, tweede streepje:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "het "hoejesteret" "</p>
    <p class="parrafo">leze men: "de "hoejesteret" ".</p>
    <p class="parrafo">27. Artikel 38,</p>
    <p class="parrafo">tweede lid, derde regel:</p>
    <p class="parrafo">een komma invoegen tussen de woorden "ingesteld" en "voor".</p>
    <p class="parrafo">28. Artikel 40,</p>
    <p class="parrafo">eerste lid, eerste streepje:</p>
    <p class="parrafo">het woord "de" schrappen.</p>
    <p class="parrafo">29. Artikel 40</p>
    <p class="parrafo">- vijfde streepje:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "de "cour d'appel" "</p>
    <p class="parrafo">leze men: "het "cour d'appel" ";</p>
    <p class="parrafo">- zevende streepje:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "de "corte d'appello" "</p>
    <p class="parrafo">leze men: "het "corte d'appello" ";</p>
    <p class="parrafo">- achtste streepje:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "de "Cour supérieure . . ." "</p>
    <p class="parrafo">leze men: "het "Cour supérieure . . ." ".</p>
    <p class="parrafo">30. Artikel 41,</p>
    <p class="parrafo">vierde streepje:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "een "Supreme Court" "</p>
    <p class="parrafo">leze men: "het "Supreme Court" ".</p>
    <p class="parrafo">31. Artikel 44,</p>
    <p class="parrafo">tweede lid, negende regel:</p>
    <p class="parrafo">in   plaats  van:  ".  .  .  om  hem  voor  gehele  of  gedeeltelijke  kosteloze rechtsbijstand . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze  men:  ".  .  . om hem geheel of gedeeltelijk voor kosteloze rechtsbijstand . . .".</p>
    <p class="parrafo">32. Artikel 45:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "De partij, die . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze men: "Aan de partij die . . .".</p>
    <p class="parrafo">33. Artikel 59,</p>
    <p class="parrafo">tweede lid, punt 2:</p>
    <p class="parrafo">de woorden "die gesteld is" schrappen.</p>
    <p class="parrafo">34. Artikel II,</p>
    <p class="parrafo">eerste lid:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . welks onderdaan zij niet zijn . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . waarvan zij geen onderdaan zijn . . .".</p>
    <p class="parrafo">35. Artikel II,</p>
    <p class="parrafo">tweede lid, in fine:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . noch te worden ten uitvoer gelegd."</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . noch ten uitvoer worden gelegd.".</p>
    <p class="parrafo">36. Artikel IV,</p>
    <p class="parrafo">eerste lid:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: "voorzien"</p>
    <p class="parrafo">leze men: "bepaald".</p>
    <p class="parrafo">37. Artikel IV,</p>
    <p class="parrafo">tweede lid:</p>
    <p class="parrafo">in plaats van: ". . . de Staat op welks grondgebied . . ."</p>
    <p class="parrafo">leze men: ". . . de Staat op het grondgebied waarvan . . .".</p>
    <p class="parrafo">38. Artikel IV,</p>
    <p class="parrafo">tweede lid:</p>
    <p class="parrafo">in  plaats  van:  ".  .  .  het  stuk aan degene, voor wie het bestemd is uit te reiken." EWG:L666UMBA02.92 27. 9. 1989</p>
    <p class="parrafo">En  fe  de  lo  cual, los abajo firmantes, debidamente autorizados a tal efecto, han firmado el presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">Til    bekraeftelse    heraf   har   undertegnede   behoerigt   befuldmaegtigede underskrevet denne konvention.</p>
    <p class="parrafo">Zu  Urkund  dessen  haben  die  hierzu  gehoerig befugten Unterzeichneten dieses UEbereinkommen unterschrieben.</p>
    <p class="parrafo">Se    pístvsh    tvn    anvtérv,    oi    zpográfontew   plhrejozsioi,   deóntvw ejozsiodothménoi  prow  tozto,  éuesan  thn  zpografh  tozw kátv apó thn parozsa szmbash.</p>
    <p class="parrafo">In  witness  whereof  the  undersigned,  being  duly  authorized  thereto,  have signed this Convention.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi,  les  soussignés,  dûment autorisés à cet effet, ont signé la présente convention.</p>
    <p class="parrafo">Dá  fhianú  sin,  chuir  na  daoine  thíos-sínithe,  arna  n-údarú go cuí chiuge sin, a lámh leis an gCoinbhinsiún seo.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che,  i  sottoscritti,  debitamente  autorizzati a tal fine, hanno firmato la presente convenzione.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  ondergetekenden,  daartoe  behoorlijk  gemachtigd, hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Em   fé   do  que,  os  signatários,  devidamente  autorizados  para  o  efeito, apuseram as suas assinaturas no final da presente convençao.</p>
    <p class="parrafo">Hecho  en  Donostia  -  San  Sebastián,  a veintiseis de mayo de mil novecientos ochenta y nueve.</p>
    <p class="parrafo">Udfaerdiget   i   Donostia   -  San  Sebastián,  den  seksogtyvende  maj  nitten hundrede og niogfirs.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen   zu   Donostia   -   San   Sebastián   am   sechsundzwanzigsten   Mai neunzehnhundertneunundachtzig.</p>
    <p class="parrafo">iEgine  sth  Donostia  -  San Sebastián, stis eikosi exi Maioy chilia enniakosia ogdonta ennea.</p>
    <p class="parrafo">Done  at  Donostia  -  San  Sevastian,  on  tie  tsentz-sichti daz of Maz in tie zear one tiothsand nine ithndred and eigitz-nine.</p>
    <p class="parrafo">Fait   a   Donostia   -  San  Sevastian,  le  oingt-sich  mai  mil  nethf  psent qthatre-oingt-nethf.</p>
    <p class="parrafo">Arna  dieanami  in  Donostia  -  San Sevastian, an se la is fipsie de Viealtaine sa viliain mle naoi gpsead opsito a naoi.</p>
    <p class="parrafo">Fatto     a     Donostia    -    San    Sevastian,    addi    oentisei    mangio millenooepsentottantanooe.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan  te  Donostia  -  San  Sevastian, de yesentsintigste mei negentienionderd negenentapsitig.</p>
    <p class="parrafo">Feito   em   Donostia  -  San  Sevastian,  em  ointe  e  seis  de  Maio  de  mil nooepsentos e oitenta e nooe.</p>
    <p class="parrafo">Pothr Sa Maxeste le Roi des Velges</p>
    <p class="parrafo">Ooor Yixne Maxesteit de Koning der Velgen</p>
    <p class="parrafo">For Iendes Maxest t Danmarks Dronning</p>
    <p class="parrafo">Fthr den Pr sidenten der Vthndesrepthvlik Dethtspsiland</p>
    <p class="parrafo">Gia ton Proedro tis Ellinikis Dimokratias</p>
    <p class="parrafo">Por Sth Maxestad el Rez de Espana</p>
    <p class="parrafo">Pothr le president de la Repthvliqthe fran aise</p>
    <p class="parrafo">Tiar pseann Thapsitaran na iEireann</p>
    <p class="parrafo">Per il presidente della Repthvvlipsa italiana</p>
    <p class="parrafo">Pothr Son Altesse Rozale le Grand-Dthps de Lthchemvothrg</p>
    <p class="parrafo">Ooor Iare Maxesteit de Koningin der Nederlanden</p>
    <p class="parrafo">Pelo Presidente da Repvlipsa Portthgthesa</p>
    <p class="parrafo">For  Ier  Maxestz  tie  Qtheen  of  tie  Thnited  Kingdom  of  Great Vritain and Nortiern Ireland</p>
    <p class="parrafo">ANEXO  II  CONVENIO  relativo  a  la  competencia  judicial  y a la ejecución de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil PREAMBULO</p>
    <p class="parrafo">LAS   ALTAS  PARTES  CONTRATANTES  DEL  TRATADO  CONSTITUTIVO  DE  LA  COMUNIDAD ECONOMICA EUROPEA,</p>
    <p class="parrafo">Deseando  aplicar  las  disposiciones  del  artículo  220  de  dicho  Tratado en virtud   del  cual  se  comprometían  a  garantizar  la  simplificación  de  las formalidades  a  las  que  están  sometidos  el  reconocimiento  y  la ejecución recíprocos de las resoluciones judiciales,</p>
    <p class="parrafo">Preocupadas  por  fortalecer  en  la  Comunidad  la  protección  jurídica de las personas establecidas en la misma,</p>
    <p class="parrafo">Considerando  que  es  importante,  a este fin, determinar la competencia de sus jurisdicciones   en  el  orden  internacional,  facilitar  el  reconocimiento  y establecer  un  procedimiento  rápido  al  objeto  de garantizar la ejecución de las  resoluciones  judiciales,  de  los documentos públicos con fuerza ejecutiva y de las transacciones judiciales,</p>
    <p class="parrafo">Han  decidido  celebrar  el  presente  Convenio y han designado con tal fin como plenipotenciarios:</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD EL REY DE LOS BELGAS:</p>
    <p class="parrafo">al Señor Pierre HARMEL, Ministro de Asuntos Exteriores;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA R PUBLICA FEDERAL DE ALEMANIA:</p>
    <p class="parrafo">al Señor Willy BRANDT, Vicecanciller, Ministro de Asuntos Exteriores;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA FRANCESA:</p>
    <p class="parrafo">al Señor Michel DEBRE, Ministro de Asuntos Exteriores;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA ITALIANA:</p>
    <p class="parrafo">al Señor Giuseppe MEDICI, Ministro de Asuntos Exteriores;</p>
    <p class="parrafo">SU ALTEZA REAL EL GRAN DUQUE DE LUXEMBURGO:</p>
    <p class="parrafo">al Señor Pierre GREGOIRE, Ministro de Asuntos Exteriores;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD LA REINA DE LOS PAISES BAJOS:</p>
    <p class="parrafo">al Señor J. M. A. H. LUNS, Ministro de Asuntos Exteriores;</p>
    <p class="parrafo">QUIENES,  reunidos  en  el  seno del Consejo, después de haber intercambiado sus plenos poderes, reconocidos en buena y debida forma,</p>
    <p class="parrafo">HAN CONVENIDO LAS DISPOSICIONES SIGUIENTES:</p>
    <p class="parrafo">TITULO I</p>
    <p class="parrafo">AMBITO DE APLICACION</p>
    <p class="parrafo">Artículo 1</p>
    <p class="parrafo">El   presente   Convenio   se   aplicará   en  materia  civil  y  mercantil  con independencia de la naturaleza del órgano jurisdiccional.</p>
    <p class="parrafo">Se excluirá del ámbito de aplicación del presente Convenio:</p>
    <p class="parrafo">1.   el   estado   y  la  capacidad  de  las  personas  físicas,  los  regímenes matrimoniales, los testamentos y las sucesiones;</p>
    <p class="parrafo">2.   la   quiebra,   los   convenios   entre   quebrado  y  acreedores  y  demás procedimientos análogos;</p>
    <p class="parrafo">3. la Seguridad Social;</p>
    <p class="parrafo">4. el arbitraje.</p>
    <p class="parrafo">TITULO II</p>
    <p class="parrafo">COMPETENCIA JUDICIAL</p>
    <p class="parrafo">Sección 1</p>
    <p class="parrafo">Disposiciones generales</p>
    <p class="parrafo">Artículo 2</p>
    <p class="parrafo">Salvo  lo  dispuesto  en  el  presente Convenio, las personas domiciliadas en un</p>
    <p class="parrafo">Estado  contratante  estarán  sometidas,  sea  cual fuere su nacionalidad, a los órganos jurisdiccionales de dicho Estado.</p>
    <p class="parrafo">A  las  personas  que  no  tuvieren  la  nacionalidad  del  Estado  en que estén domiciliadas  les  serán  de  aplicación  las reglas de competencia judicial que se aplicaren a los nacionales.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 3</p>
    <p class="parrafo">Las   personas   domiciliadas   en   un   Estado  contratante  sólo  podrán  ser demandadas  ante  los  tribunales  de  otro  Estado contratante en virtud de las reglas establecidas en las Secciones 2 a 6 del presente Título.</p>
    <p class="parrafo">En particular, no podrá invocarse frente a ellas:</p>
    <p class="parrafo">-  en  Bélgica:  el  artículo  15  del  Código  Civil y las disposiciones de los artículos  52,  52bis  y  53  de  la  ley  de  25  de  marzo  de  1876  sobre la competencia;</p>
    <p class="parrafo">-   en  la  República  Federal  de  Alemania:  el  artículo  23  de  la  Ley  de Enjuiciamiento Civil;</p>
    <p class="parrafo">- en Francia: los artículos 14 y 15 del Código Civil;</p>
    <p class="parrafo">-  en  Italia:  el  artículo 2 y los apartados 1 y 2 del artículo 4 de la Ley de Enjuiciamento Civil;</p>
    <p class="parrafo">- en Luxemburgo: los artículos 14 y 15 del Código Civil;</p>
    <p class="parrafo">-  en  los  Países  Bajos: el párrafo tercero del artículo 126 y el artículo 127 de la Ley de Enjuiciamiento Civil.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 4</p>
    <p class="parrafo">Si   el   demandado  no  estuviere  domiciliado  en  un  Estado  contratante  la competencia  judicial  se  regirá,  en  cada  Estado  contratante, por la ley de este  Estado,  sin  perjuicio  de  la  aplicación de lo dispuesto en el artículo 16.</p>
    <p class="parrafo">Toda  persona,  sea  cual  fuere  su  nacionalidad, domiciliada en el territorio de  un  Estado  contratante  podrá  invocar  contra  dicho  demandado, del mismo modo  que  los  nacionales  de  este  Estado, las reglas de competencia judicial vigentes  en  el  mismo  y,  en  particular, las previstas en el párrafo segundo del artículo 3.</p>
    <p class="parrafo">Sección 2</p>
    <p class="parrafo">Competencias especiales</p>
    <p class="parrafo">Artículo 5</p>
    <p class="parrafo">Las  personas  domiciliadas  en  un  Estado contratante podrán ser demandadas en otro Estado contratante:</p>
    <p class="parrafo">1.  en  materia  contractual,  ante el tribunal del lugar en el que hubiere sido o debiere ser cumplida la obligación;</p>
    <p class="parrafo">2.  en  materia  de  alimentos, ante el tribunal del lugar del domicilio o de la residencia habitual del acreedor de alimentos;</p>
    <p class="parrafo">3.  en  materia  delictual  o  cuasidelictual,  ante el tribunal del lugar donde se hubiere producido el hecho dañoso;</p>
    <p class="parrafo">4.  si  se  tratare  de  acciones  por  daños  y  perjuicios  o  de  acciones de restitución  fundamentadas  en  un  acto  que  diere  lugar  a  un procedimiento penal,  ante  el  tribunal  que conociere de dicho proceso, en la medida en que, de  conformidad  con  su  ley,  dicho  tribunal  pudiere  conocer  de  la acción civil;</p>
    <p class="parrafo">5.  si  se  tratare  de  litigios  relativos  a  la  explotación  de sucursales,</p>
    <p class="parrafo">agencias   o  cualquier  otro  establecimiento,  ante  el  tribunal  en  que  se hallaren sitos.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 6</p>
    <p class="parrafo">Las  personas  a  las  que  se  refiere  el artículo anterior podrán también ser demandadas:</p>
    <p class="parrafo">1.   si   hubiere   varios   demandados,  ante  el  tribunal  del  domicilio  de cualquiera de ellos;</p>
    <p class="parrafo">2.  si  se  tratare  de  una  demanda  sobre  obligaciones de garantía o para la intervención  de  terceros  en  el  proceso,  ante  el  tribunal  que  estuviere conociendo  de  la  demanda  principal,  salvo que ésta se hubiere formulado con el  único  objeto  de  provocar  la  intervención  de  un  tribunal distinto del correspondiente al demandado;</p>
    <p class="parrafo">3.  si  se  tratare  de una reconvención derivada del contrato o hecho en que se fundamentare  la  demanda  inicial,  ante  el  tribunal que estuviere conociendo de esta última.</p>
    <p class="parrafo">Sección 3</p>
    <p class="parrafo">Competencia en materia de seguros</p>
    <p class="parrafo">Artículo 7</p>
    <p class="parrafo">En  materia  de  seguros,  se  determinará  la  competencia  con  arreglo  a las disposiciones  de  la  presente  Sección,  sin  perjuicio  de lo dispuesto en el artículo 4 y en el apartado 5 del artículo 5.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 8</p>
    <p class="parrafo">El  asegurador  domiciliado  en  un  Estado contratante podrá ser demandado ante los  tribunales  de  dicho  Estado,  o,  en  otro  Estado  contratante,  ante el tribunal  del  lugar  donde  tuviere  su  domicilio el tomador del seguro, o, si varios   aseguradores   fueren   demandados,  ante  los  tribunales  del  Estado contratante en el que uno de ellos tuviere su domicilio.</p>
    <p class="parrafo">Si   la   ley   del   tribunal  que  conozca  del  supuesto  estableciere  dicha competencia,  el  asegurador  podrá,  asimismo,  ser  demandado,  en  un  Estado contratante  distinto  del  de  su  domicilio,  ante el tribunal del lugar donde el  intermediario  que  hubiere  intervenido  en  la celebración del contrato de seguro  tuviere  su  domicilio,  siempre  que  dicho  domicilio  figurare  en la póliza o en la propuesta de seguro.</p>
    <p class="parrafo">Cuando  el  asegurador  no  estuviere  domiciliado en un Estado contratante pero tuviere  sucursales,  agencias  o  cualquier  otro  establecimiento en un Estado contratante,   se   le   considerará,   para   los   litigios   relativos  a  su explotación, domiciliado en dicho Estado.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 9</p>
    <p class="parrafo">El  asegurador  podrá,  además,  ser demandado ante el tribunal del lugar en que se   hubiere  producido  el  hecho  dañoso  cuando  se  tratare  de  seguros  de responsabilidad  o  de  seguros  relativos  a  inmuebles. La misma regla será de aplicación  cuando  se  tratare  de  seguros  que  se refirieren a inmuebles y a bienes  muebles  cubiertos  por  una  misma  póliza  y  afectados  por  el mismo siniestro.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 10</p>
    <p class="parrafo">En  materia  de  seguros  de  responsabilidad  civil,  el  asegurador  podrá ser demandado  igualmente  ante  el  tribunal  que  conociere  de  la  acción  de la persona  perjudicada  contra  el  asegurado,  cuando  la ley de este tribunal lo</p>
    <p class="parrafo">permitiere.</p>
    <p class="parrafo">Las  disposiciones  de  los  artículos 7, 8 y 9 serán aplicables en los casos de acción  directa  entablada  por  el  perjudicado  contra el asegurador cuando la acción directa fuere posible.</p>
    <p class="parrafo">El  mismo  tribunal  será  competente  cuando  la  ley reguladora de esta acción directa  previere  la  posibilidad  de  demandar  al  tomador  del  seguro  o al asegurado.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 11</p>
    <p class="parrafo">Salvo  lo  dispuesto  en  el  párrafo  tercero  del  artículo  10, la acción del asegurador   sólo   podrá   ser   ejercitada  ante  los  tribunales  del  Estado contratante  en  cuyo  territorio  estuviere  domiciliado  el  demandado, ya sea tomador del seguro, asegurado o beneficiario.</p>
    <p class="parrafo">Las   disposiciones   de   la  presente  Sección  no  afectarán  al  derecho  de interponer  una  reconvención  ante  el tribunal que estuviere conociendo de una demanda inicial de conformidad con la presente Sección.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 12</p>
    <p class="parrafo">Unicamente  prevalecerán  sobre  las  disposiciones  de  la presente Sección los convenios:</p>
    <p class="parrafo">1.  posteriores  al  nacimiento  del  litigio,  o  2. que permitieren al tomador del  seguro,  al  asegurado  o al beneficiario formular demandas ante tribunales distintos  de  los  indicados  en  la  presente  Sección,  o  3. que, habiéndose celebrado  entre  un  tomador  de  seguro  y  un  asegurador  domiciliados en un mismo   Estado  contratante,atribuyeren,  aunque  el  hecho  dañoso  se  hubiere producido  en  el  extranjero,  competencia  a los tribunales de dicho Estado, a no ser que la ley de éste prohibiere tales convenios.</p>
    <p class="parrafo">Sección 4</p>
    <p class="parrafo">Competencia en materia de venta y préstamos a plazos</p>
    <p class="parrafo">Artículo 13</p>
    <p class="parrafo">En  materia  de  venta  a  plazos  de  mercaderías  o  de  un  préstamo a plazos directamente  vinculado  a  la  financiación  de  la  venta  de tales bienes, la competencia  quedará  determinada  por  la presente Sección, sin perjuicio de lo dispuesto en el artículo 4 y en el punto 5 del artículo 5.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 14</p>
    <p class="parrafo">El  vendedor  y  el  prestamista  domiciliados  en  un Estado contratante podrán ser  demandados  ante  los  tribunales de dicho Estado o ante los tribunales del Estado   contratante   en  el  que  tuviere  su  domicilio  el  comprador  o  el prestatario.</p>
    <p class="parrafo">La  acción  del  vendedor  contra  el  comprador  y la del prestamista contra el prestatorio  sólo  podrá  interponerse  ante los tribunales del Estado en el que el demandado tuviere su domicilio.</p>
    <p class="parrafo">Estas  disposiciones  no  afectarán  al  derecho  de  presentar una reconvención ante  el  tribunal  que  entendiere  de una demanda principal de conformidad con la presente Sección.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 15</p>
    <p class="parrafo">Unicamente  prevalecerán  sobre  las  disposiciones  de  la presente Sección los convenios:</p>
    <p class="parrafo">1. posteriores al nacimiento del litigio, o</p>
    <p class="parrafo">2.  que  permitieren  al  comprador  o  al  prestatario  formular  demandas ante</p>
    <p class="parrafo">tribunales distintos de los indicados en la presente Sección, o</p>
    <p class="parrafo">3.  que  habiéndose  celebrado  entre  el  comprador  y  el  vendedor o entre el prestatario  y  el  prestamista,  domiciliados  o  con residencia habitual en el mismo  Estado  contratante,  atribuyeren  competencia  a los tribunales de dicho Estado, a no ser que la ley de éste prohibiere tales convenios.</p>
    <p class="parrafo">Sección 5</p>
    <p class="parrafo">Competencias exclusivas</p>
    <p class="parrafo">Artículo 16</p>
    <p class="parrafo">Son exclusivamente competentes, sin consideración del domicilio:</p>
    <p class="parrafo">1.   en   materia   de   derechos   reales   inmobiliarios  y  de  contratos  de arrendamiento  de  bienes  inmuebles,  los  tribunales  del  Estado  contratante donde el inmueble se hallare sito;</p>
    <p class="parrafo">2.  en  materia  de  validez,  nulidad  o  disolución  de  sociedades y personas jurídicas   que   tuvieran   su   domicilio  en  un  Estado  contratante,  o  de decisiones de sus órganos, los tribunales de dicho Estado;</p>
    <p class="parrafo">3.  en  materia  de  validez de las inscripciones en los registros públicos, los tribunales del Estado contratante en que se encontrare el registro;</p>
    <p class="parrafo">4.  en  materia  de  inscripciones  o  validez  de  patentes,  marcas, diseños o dibujos   y   modelos,   y  demás  derechos  análogos  sometidos  a  depósito  o registro,   los   tribunales   del   Estado   contratante   en  que  se  hubiere solicitado,  efectuado  o  tenido  por  efectuado  el  depósito  o  registro  en virtud de lo dispuesto en algún convenio internacional;</p>
    <p class="parrafo">5.  en  materia  de  ejecución  de  las  resoluciones judiciales, los tribunales del Estado contratante del lugar de la ejecución.</p>
    <p class="parrafo">Sección 6</p>
    <p class="parrafo">Prórroga de la competencia</p>
    <p class="parrafo">Artículo 17</p>
    <p class="parrafo">Si,  mediante  un  convenio  escrito  o  mediante  un convenio verbal confirmado por  escrito,  las  partes,  cuando  al  menos una de ellas tuviere su domicilio en  un  Estado  contratante,  hubieren acordado que un tribunal o los tribunales de   un   Estado  contratante  fueren  competentes  para  conocer  de  cualquier litigio   que   hubiere  surgido  o  que  pudiere  surgir  con  ocasión  de  una determinada  relación  jurídica,  tal  tribunal  o  tales  tribunales  serán los únicos competentes.</p>
    <p class="parrafo">No   surtirán  efectos  los  convenios  atributivos  de  competencia  si  fueren contrarios  a  las  disposiciones  de  los  artículos 12 y 15 o si excluyeren la competencia  de  tribunales  exclusivamente  competentes  en virtud del artículo 16.</p>
    <p class="parrafo">Cuando  se  celebrare  un  convenio  atributivo  de  competencia en favor de una sola  de  las  partes,  ésta conservará su derecho de acudir ante cualquier otro tribunal que fuere competente en virtud del presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 18</p>
    <p class="parrafo">Con  independencia  de  los  casos  en los que su competencia resultare de otras disposiciones   del  presente  Convenio,  será  competente  el  tribunal  de  un Estado  contratante  ante  el  que compareciere el demandado. Esta regla no será de  aplicación  si  la  comparecencia tuviere por objeto impugnar la competencia o  si  existiere  otra  jurisdicción  exclusivamente  competente  en  virtud del artículo 16.</p>
    <p class="parrafo">Sección 7</p>
    <p class="parrafo">Comprobación de la competencia judicial y de la admisibilidad</p>
    <p class="parrafo">Artículo 19</p>
    <p class="parrafo">El  tribunal  de  un  Estado contratante, que conociere a título principal de un litigio   para   el  que  los  tribunales  de  otro  Estado  contratante  fueren exclusivamente  competentes  en  virtud  del artículo 16, se declarará de oficio incompetente.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 20</p>
    <p class="parrafo">Cuando  el  demandado  domiciliado  en un Estado contratante fuere emplazado por un  tribunal  de  otro  Estado  contratante y no compareciere, dicho tribunal se declarará  de  oficio  incompetente  si su competencia no estuviere fundamentada en las disposiciones del presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">Este  tribunal  estará  obligado  a  suspender  el  procedimiento en tanto no se acreditare  que  el  demandado  ha podido recibir la cédula de emplazamiento con tiempo  suficiente  para  defenderse  o  que  se ha tomado toda diligencia a tal fin.</p>
    <p class="parrafo">La  disposiciones  del  párrafo  precedente  se sustituirán por las del artículo 15  del  Convenio  de  La  Haya,  de  15  de  noviembre  de  1965, relativo a la notificación   o   traslado   en   el  extranjero  de  documentos  judiciales  y extrajudiciales  en  materia  civil  o  mercantil, si la cédula de emplazamiento hubiere   de   ser   remitida   al  extranjero,  en  cumplimiento  del  presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">Sección 8</p>
    <p class="parrafo">Litispendencia y conexidad</p>
    <p class="parrafo">Artículo 21</p>
    <p class="parrafo">Cuando  se  formularen  demandas  con el mismo objeto y la misma causa entre las mismas  partes  ante  tribunales  de Estados contratantes distintos, el tribunal ante  el  que  se  formulare  la  segunda  demanda  deberá,  incluso  de oficio, inhibirse en favor del tribunal ante el que se interpuso la primera.</p>
    <p class="parrafo">El  tribunal  que  debería  inhibirse  podrá suspender el procedimiento si fuere impugnada la competencia del otro tribunal.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 22</p>
    <p class="parrafo">Cuando   se   presentaren   demandas   conexas   ante   tribunales   de  Estados contratantes  diferentes  y  estuvieren  pendientes  en  primera  instancia,  el tribunal   ante  el  que  se  hubiere  presentado  la  demanda  posterior  podrá suspender el procedimiento.</p>
    <p class="parrafo">Este  tribunal  podrá  de  igual  modo  inhibirse,  a  instancia  de  una de las partes,  a  condición  de  que  su ley permita la acumulación de asuntos conexos y  de  que  el  tribunal  ante  el  que se hubiere presentado la primera demanda fuere competente para conocer de ambas demandas.</p>
    <p class="parrafo">Se  considerarán  conexas,  a  los  efectos  del presente artículo, las demandas vinculadas   entre   sí  por  una  relación  tan  estrecha  que  sería  oportuno tramitarlas  y  juzgarlas  al  mismo  tiempo  a  fin  de evitar resoluciones que podrían ser inconciliables si los asuntos fueren juzgados separadamente.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 23</p>
    <p class="parrafo">Cuando  en  demandas  sobre  un  mismo  asunto  los tribunales de varios Estados contratantes  se  declararen  exclusivamente  competentes,  el  desistimiento se llevará  a  cabo  en  favor  del  tribunal  ante el que se hubiere presentado la</p>
    <p class="parrafo">primera demanda.</p>
    <p class="parrafo">Sección 9</p>
    <p class="parrafo">Medidas provisionales y cautelares</p>
    <p class="parrafo">Artículo 24</p>
    <p class="parrafo">Podrán  solicitarse  medidas  provisionales  o  cautelares  previstas por la ley de  un  Estado  contratante  a  las  autoridades  judiciales  de  dicho  Estado, incluso  si,  en  virtud  del  presente  Convenio,  un  tribunal  de otro Estado contratante fuere competente para conocer sobre el fondo.</p>
    <p class="parrafo">TITULO III</p>
    <p class="parrafo">RECONOCIMIENTO Y EJECUCION</p>
    <p class="parrafo">Artículo 25</p>
    <p class="parrafo">Se   entenderá   por   «resolución»,   a  los  efectos  del  presente  Convenio, cualquier  decisión  adoptada  por  un  tribunal  de  un  Estado contratante con independencia  de  la  denominación  que  recibiere,  tal  como auto, sentencia, providencia  o  mandamiento  de  ejecución,  así  como  el  acto  por el cual el secretario judicial liquidare las costas del proceso.</p>
    <p class="parrafo">Sección 1</p>
    <p class="parrafo">Reconocimiento</p>
    <p class="parrafo">Artículo 26</p>
    <p class="parrafo">Las  resoluciones  dictadas  en  un  Estado contratante serán reconocidas en los demás  Estados  contratantes,  sin  que fuere necesario recurrir a procedimiento alguno.</p>
    <p class="parrafo">En   caso   de   oposición,   cualquier   parte   interesada   que  invocare  el reconocimiento   a  título  principal  podrá  solicitar,  por  el  procedimiento previsto  en  las  Secciones  2  y  3  del  presente Título, que se reconozca la resolución.</p>
    <p class="parrafo">Si  el  reconocimiento  se  invocare  como  cuestión incidental ante un tribunal de  un  Estado  contratante,  dicho  tribunal  será competente para entender del mismo.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 27</p>
    <p class="parrafo">Las resoluciones no se reconocerán:</p>
    <p class="parrafo">1.   si   el   reconocimiento  fuere  contrario  al  orden  público  del  Estado requerido;</p>
    <p class="parrafo">2.  cuando  se  dictaren  en  rebeldía del demandado, si no se hubiere entregado o  notificado  al  mismo  la  cédula  de  emplazamiento,  de forma regular y con tiempo suficiente para defenderse;</p>
    <p class="parrafo">3.  si  la  resolución  fuere  inconciliable  con  una  resolución dictada en un litigio entre las mismas partes en el Estado requerido;</p>
    <p class="parrafo">4.  si  el  tribunal  del  Estado  de origen, para dictar su resolución, hubiere desconocido,  al  decidir  de  una  cuestión  relativa  al estado o capacidad de las  personas  físicas,  a  los  regímenes  matrimoniales, a los testamentos o a las   sucesiones,   una  regla  de  Derecho  internacional  privado  del  Estado requerido,  a  menos  que  se  hubiere  llegado  al  mismo resultado mediante la aplicación   de   las   normas  de  Derecho  internacional  privado  del  Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 28</p>
    <p class="parrafo">Asimismo,  no  se  reconocerán  las  resoluciones  si se hubiere desconocido las disposiciones  de  las  Secciones  3,  4  y  5  del  Título II, así como el caso</p>
    <p class="parrafo">previsto en el artículo 59.</p>
    <p class="parrafo">En  la  apreciación  de  las competencias mencionadas en el párrafo anterior, el tribunal  requerido  quedará  vinculado  por  las  apreciaciones  de hecho sobre las   cuales   el   tribunal  del  Estado  de  origen  hubiere  fundamentado  su competencia.</p>
    <p class="parrafo">Sin  perjuicio  de  las  disposiciones  del párrafo primero, no podrá procederse a  la  fiscalización  de  la  competencia  del tribunal del Estado de origen; el orden  público  contemplado  en  el  punto  1  del artículo 27 no afectará a las reglas relativas a la competencia judicial.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 29</p>
    <p class="parrafo">La  resolución  extranjera  en  ningún  caso podrá ser objeto de una revisión en cuanto al fondo.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 30</p>
    <p class="parrafo">El  tribunal  de  un  Estado  contratante  ante  el que se hubiere solicitado el reconocimiento  de  una  resolución  dictada  en  otro  Estado contratante podrá suspender  el  procedimiento  si  dicha  resolución  fuere  objeto de un recurso ordinario.</p>
    <p class="parrafo">Sección 2</p>
    <p class="parrafo">Ejecución</p>
    <p class="parrafo">Artículo 31</p>
    <p class="parrafo">Las   resoluciones   dictadas   en   un   Estado  contratante  que  allí  fueren ejecutorias  se  ejecutarán  en  otro  Estado contratante cuando, a instancia de cualquier  parte  interesada,  sean  revestidas de la fórmula ejecutoria en este último Estado.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 32</p>
    <p class="parrafo">La solicitud se presentará:</p>
    <p class="parrafo">-  en  Bélgica  ante  el «Tribunal de première instance» o «Rechtbank van eerste aanleg»,</p>
    <p class="parrafo">-  en  la  República  Federal  de  Alemania,  ante el Presidente de una sala del «Landgericht»,</p>
    <p class="parrafo">- en Francia, ante el Presidente del «Tribunal de grande instance»,</p>
    <p class="parrafo">- en Italia, ante la «Corte d'appello»,</p>
    <p class="parrafo">- en Luxemburgo, ante el Presidente del «Tribunal d'arrondissement»,</p>
    <p class="parrafo">- en los Países Bajos, ante el Presidente del «Arrondissementsrechtbank».</p>
    <p class="parrafo">La  competencia  territorial  se  determinará  por  el  domicilio  de  la  parte contra  la  que  se  solicitare  la  ejecución.  Si  dicha  parte  no  estuviere domiciliada  en  el  Estado  requerido,  la  competencia  se  determinará por el lugar de ejecución.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 33</p>
    <p class="parrafo">Las  modalidades  de  presentación  de  la solicitud se determinarán con arreglo a la ley del Estado en el que se solicitare la ejecución.</p>
    <p class="parrafo">El    solicitante   deberá   elegir   domicilio   para   la   notificación   del procedimiento  en  un  lugar  que correspondiere a la competencia judicial de la autoridad  que  conociere  de  la  solicitud.  No obstante, si la ley del Estado en  el  que  se  solicitare  la ejecución no conociere la elección de domicilio, el solicitante designará un mandatario ad litem.</p>
    <p class="parrafo">Se  adjuntarán  a  la  solicitud  los documentos mencionados en los artículos 46 y 47.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 34</p>
    <p class="parrafo">El  tribunal  ante  el  que  se  presentare la solicitud se pronunciará en breve plazo  sin  que  la  parte  contra  la cual se solicitare la ejecución pueda, en esta fase del procedimiento, formular observaciones.</p>
    <p class="parrafo">La  solicitud  sólo  podrá  desestimarse  por alguno de los motivos previstos en los artículos 27 y 28.</p>
    <p class="parrafo">La  resolución  extranjera  en  ningún  caso podrá ser objeto de una revisión en cuanto al fondo.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 35</p>
    <p class="parrafo">El  secretario  judicial  notificará  de  inmediato la resolución al solicitante de   conformidad  con  las  modalidades  determinadas  por  la  ley  del  Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 36</p>
    <p class="parrafo">Si  se  otorgare  la  ejecución,  la  parte contra la cual se hubiere solicitado podrá  interponer  recurso  contra  la  resolución dentro del mes siguiente a la fecha de su notificación.</p>
    <p class="parrafo">Si  dicha  parte  estuviere  domiciliada  en  un  Estado contratante distinto de aquél   en  el  que  se  dictare  la  resolución  por  la  que  se  otorgare  la ejecución,  el  plazo  será  de  dos meses a partir del día en que tuviere lugar la  notificación,  ya  fuere  personal,  ya  en  su  domicilio.  Dicho  plazo no admitirá prórroga en razón de la distancia.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 37</p>
    <p class="parrafo">El  recurso  contra  la  resolución  que  otorgare  la  ejecución se presentará, según las normas que rigen el procedimiento contradictorio:</p>
    <p class="parrafo">-  en  Bélgica  ante  el «Tribunal de première instance» o «Rechtbank van eerste aanleg»,</p>
    <p class="parrafo">- en la República Federal de Alemania, ante el «Oberlandesgericht»,</p>
    <p class="parrafo">- en Francia, ante la «Cour d'appel»,</p>
    <p class="parrafo">- en Italia, ante la «Corte d'appello»,</p>
    <p class="parrafo">-  en  Luxemburgo,  ante  la  «Cour supérieure de Justice» reunida para entender en materia de apalación civil,</p>
    <p class="parrafo">- en los Países Bajos, ante el «Arrondissementsrechtbank».</p>
    <p class="parrafo">La  resolución  dictada  sobre  el  recurso  sólo podrá ser objeto de un recurso de    casación    y,   en   la   República   Federal   de   Alemania,   de   una «Rechtsbeschwerde».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 38</p>
    <p class="parrafo">El  tribunal  que  conociere  del  recurso podrá, a instancia de la parte que lo hubiese  interpuesto,  suspender  el  procedimiento  si la resolución extranjera hubiese  sido  objeto  de  recurso  ordinario  en  el  Estado  de origen o si el plazo   para   interponerlo  no  hubiere  expirado;  en  este  último  caso,  el tribunal  podrá  conceder  un  aplazamiento  a  efectos  de  la interposición de dicho recurso.</p>
    <p class="parrafo">Dicho  tribunal  podrá  igualmente  subordinar la ejecución a la constitución de una garantía que él mismo determinará.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 39</p>
    <p class="parrafo">Durante  el  plazo  del  recurso  previsto  en  el  artículo  36  y hasta que se hubiere   resuelto   sobre   el  mismo,  solamente  se  podrán  adoptar  medidas cautelares  sobre  los  bienes  de  la parte contra la que se hubiere solicitado</p>
    <p class="parrafo">la ejecución.</p>
    <p class="parrafo">La   resolución   que  otorgare  la  ejecución  incluirá  la  autorización  para adoptar tales medidas cautelares.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 40</p>
    <p class="parrafo">Si la solicitud fuere desestimada, el solicitante podrá interponer recurso:</p>
    <p class="parrafo">- en Bélgica, ante la «Cour d'appel» o el «Hof van Beroep»;</p>
    <p class="parrafo">- en la República Federal de Alemania, ante el «Oberlandesgericht»;</p>
    <p class="parrafo">- en Francia, ante la «Cour d'appel»;</p>
    <p class="parrafo">- en Italia, ante la «Corte d'appello»;</p>
    <p class="parrafo">-  en  Luxemburgo,  ante  la  «Cour supérieure de justice» reunida para entender en materia de apelación civil,</p>
    <p class="parrafo">- en los Países Bajos, ante el «Gereschtshof».</p>
    <p class="parrafo">La  parte  contra  la  que  se  hubiere  solicitado  la ejecución será citada de comparecencia   ante   el  tribunal  que  conociere  del  recurso.  En  caso  de incomparecencia  se  aplicarán  las  disposiciones  de  los  párrafos  segundo y tercero  del  artículo  20,  aunque  dicha parte no estuviere domiciliada en uno de los Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 41</p>
    <p class="parrafo">La  resolución  que  decidiere  del  recurso  previsto  en  el  artículo 40 sólo podrá  ser  objeto  de  un  recurso  de  casación  y, en la República Federal de Alemania, de un «Rechtsbeschwerde».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 42</p>
    <p class="parrafo">Cuando   la   resolución   extranjera   se   hubiere  pronunciado  sobre  varias pretensiones  de  la  demanda  y  la  ejecución  no  pudiere  otorgarse  para la totalidad  de  ellas,  el  tribunal  concederá la ejecución para una o varias de las mismas.</p>
    <p class="parrafo">El solicitante podrá instar una ejecución parcial.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 43</p>
    <p class="parrafo">Las  resoluciones  extranjeras  que  condenaren  el  pago  de multas coercitivas solamente  podrán  ejecutarse  en  el Estado requerido cuando la cuantía hubiere sido fijada definitivamente por el tribunal del Estado de origen.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 44</p>
    <p class="parrafo">El  solicitante  que  hubiere  obtenido  el beneficio de justicia gratuita en el Estado  en  el  que  se  hubiere  dictado  la  resolución  gozará del mismo, sin nuevo examen, en el procedimiento previsto en los artículos 32 a 35.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 45</p>
    <p class="parrafo">A   la  parte  que  instare  en  un  Estado  contratante  la  ejecución  de  una resolución  dictada  en  otro  Estado  contratante no podrá exigírsele caución o depósito   alguno,   sea  cual  fuere  su  denominación,  por  su  condición  de extranjero  o  por  no  estar  domiciliado  o  no  ser  residente  en  el Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">Sección 3</p>
    <p class="parrafo">Disposiciones comunes</p>
    <p class="parrafo">Artículo 46</p>
    <p class="parrafo">La  parte  que  invocare  el  reconocimiento  o  instare  la  ejecución  de  una resolución deberá presentar:</p>
    <p class="parrafo">1. una copia auténtica de dicha resolución;</p>
    <p class="parrafo">2.  si  se  tratare  de  una  resolución  dictada en rebeldía, el original o una</p>
    <p class="parrafo">copia  auténtica  del  documento  que acreditare la entrega o notificación de la demanda o de documento equivalente a la parte declarada en rebeldía.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 47</p>
    <p class="parrafo">La parte que instare la ejecución deberá presentar además:</p>
    <p class="parrafo">1.  cualquier  documento  que  acreditare  que,  según  la  ley  del  Estado  de origen, la resolución es ejecutoria y ha sido notificada;</p>
    <p class="parrafo">2.  un  documento  justificativo  de  que  el  solicitante  goza, en su caso, de beneficio de justicia gratuita en el Estado de origen.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 48</p>
    <p class="parrafo">De  no  presentarse  los  documentos  mencionados  en el apartado 2 del artículo 46  y  en  el  apartado 2 del artículo 47, el tribunal podrá fijar un plazo para la  presentación  de  los  mismos,  aceptar  documentos equivalentes o dispensar de ellos si se considerare suficientemente ilustrado.</p>
    <p class="parrafo">Si  el  tribunal  lo  exigiere,  se presentará una traducción de los documentos; la  traducción  estará  certificada  por una persona autorizada a tal fin en uno de los Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 49</p>
    <p class="parrafo">No   se  exigirá  legalización  ni  formalidad  análoga  alguna  en  lo  que  se refiriere  a  los  documentos  mencionados  en  los  artículos  46,  47  y en el párrafo segundo del artículo 48, y en su caso, al poder para pleitos.</p>
    <p class="parrafo">TITULO IV</p>
    <p class="parrafo">DOCUMENTOS PUBLICOS CON FUERZA EJECUTIVA Y TRANSACCIONES JUDICIALES</p>
    <p class="parrafo">Artículo 50</p>
    <p class="parrafo">Los  documentos  públicos  con  fuerza  ejecutiva,  formalizados  en  un  Estado contratante,   serán,   a   instancia   de   parte,  revestidos  de  la  fórmula ejecutoria  en  otro  Estado  contratante, con arreglo al procedimiento previsto en  los  artículos  31  y  siguientes.  La  solicitud  sólo  podrá  desestimarse cuando  la  ejecución  del  documento  fuere  contraria  al  orden  público  del Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">El   documento   presentado   deberá   reunir   las  condiciones  necesarias  de autenticidad en el Estado de origen.</p>
    <p class="parrafo">Serán  aplicables,  en  la  medida  en que fuere necesario, las disposiciones de la Sección 3 del Título III.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 51</p>
    <p class="parrafo">Las   transacciones   celebradas   ante   el   tribunal  durante  un  proceso  y ejecutorias  en  el  Estado  de origen serán ejecutorias en el Estado requerido, en las mismas condiciones que los documentos públicos con fuerza ejecutiva.</p>
    <p class="parrafo">TITULO V</p>
    <p class="parrafo">DISPOSICIONES GENERALES</p>
    <p class="parrafo">Artículo 52</p>
    <p class="parrafo">Para  determinar  si  una  parte está domiciliada en el Estado contratante cuyos tribunales conocieren del asunto, el tribunal aplicará su ley interna.</p>
    <p class="parrafo">Cuando  una  parte  no  estuviere  domiciliada  en  el  Estado  cuyos tribunales conocieren  del  asunto,  el  tribunal,  para  determinar si dicha parte lo está en otro Estado contratante, aplicará la ley de dicho Estado.</p>
    <p class="parrafo">No  obstante,  para  determinar  el  domicilio  de una parte, se aplicará su ley nacional  si,  según  ésta,  su domicilio dependiere del de otra persona o de la sede de una autoridad.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 53</p>
    <p class="parrafo">A  los  efectos  del  presente  Convenio,  la  sede de las sociedades y de otras personas jurídicas quedará asimilada al domicilio.</p>
    <p class="parrafo">Sin  embargo,  para  determinar  dicha  sede,  el  tribunal  que  conociere  del asunto aplicará las reglas de su Derecho internacional privado.</p>
    <p class="parrafo">TITULO VI</p>
    <p class="parrafo">DISPOSICIONES TRANSITORIAS</p>
    <p class="parrafo">Artículo 54</p>
    <p class="parrafo">La  disposiciones  del  presente  Convenio  solamente  serán  aplicables  a  las acciones   judiciales  ejercitadas  y  a  los  documentos  públicos  con  fuerza ejecutiva formalizados con posterioridad a su entrada en vigor.</p>
    <p class="parrafo">Sin  embargo,  las  resoluciones  dictadas  después  de  la  fecha de entrada en vigor  del  presente  Convenio  como  consecuencia  de  acciones ejercitadas con anterioridad   a  esta  fecha  serán  reconocidas  y  ejecutadas  en  el  Estado requerido  con  arreglo  a  las  disposiciones  del Título III, si las reglas de competencia  aplicadas  se  ajustaren  a  las  prevista  en el Título II o en un Convenio  en  vigor  entre  el  Estado  de  origen  y  el  Estado  requerido  al ejercitarse la acción.</p>
    <p class="parrafo">TITULO VII</p>
    <p class="parrafo">RELACIONES CON LOS DEMAS CONVENIOS</p>
    <p class="parrafo">Artículo 55</p>
    <p class="parrafo">Sin  perjuicio  de  lo  dispuesto en el párrafo segundo del artículo 54, y en el artículo  56,  el  presente  Convenio  sustituirá,  entre  los  Estados  que son partes  del  mismo,  a  los  convenios  celebrados  entre  dos  o  más  de estos Estados, a saber:</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  Bélgica  y  Francia  sobre  competencia judicial y sobre valor   y   ejecución  de  las  resoluciones  judiciales,  laudos  arbitrales  y documentos  públicos  con  fuerza  ejecutiva,  firmado en Paris el 8 de julio de 1899;</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  Bélgica  y  los  Países Bajos sobre competencia judicial territorial,  quiebra,  y  sobre  valor  y ejecución de resoluciones judiciales, laudos  arbitrales  y  documentos  públicos  con  fuerza  ejecutiva,  firmado en Bruselas el 28 de marzo de 1925;</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  Francia  e  Italia  sobre  ejecución  de  sentencias  en materia civil y mercantil, firmado en Roma el 3 de junio de 1930;</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  Alemania  e  Italia  sobre reconocimiento y ejecución de resoluciones  judiciales  en  materia  civil  y  mercantil, firmado en Roma el 9 de marzo de 1936;</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  la  República  Federal de Alemania y el Reino de Bélgica relativo   al  conocimiento  y  la  ejecución  recíprocos  en  materia  civil  y mercantil  de  las  resoluciones  judiciales,  laudos  arbitrales  y  documentos públicos con fuerza ejecutiva, firmado en Bonn el 30 de junio de 1958;</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  el  Reino  de  los  Países Bajos y la República Italiana sobre  reconocimiento  y  ejecución  de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil firmado en Roma el 17 de abril de 1959;</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  el  Reino de Bélgica y la República Italiana relativo al reconocimiento  y  la  ejecución  de  resoluciones  judiciales  y  otros títulos ejecutivos  en  materia  civil  y  mercantil,  firmado  en Roma el 6 de abril de</p>
    <p class="parrafo">1962;</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  el  Reino  de los Países Bajos y la República Federal de Alemania  sobre  reconocimiento  y  ejecución  mutuos de resoluciones judiciales y  otros  títulos  ejecutivos  civil  y  mercantil,  firmado en La Haya el 30 de agosto de 1962,</p>
    <p class="parrafo">- y en tanto esté en vigor:</p>
    <p class="parrafo">-  el  Tratado  entre  Bélgica,  los Países Bajos y Luxemburgo sobre competencia judicial,  quiebra  y  valor  y  ejecución  de  resoluciones  judiciales, laudos arbitrales  y  documentos  públicos  con  fuerza  ejecutiva, firmado en Bruselas el 24 de noviembre de 1961.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 56</p>
    <p class="parrafo">El   Tratado   y  los  Convenios  mencionadas  en  el  artículo  55  continuarán surtiendo  sus  efectos  en  las  materias  a las que no se aplicare el presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">Dicho  Tratado  y  dichos  Convenios  continuarán  surtiendo  sus  efectos en lo relativo  a  las  resoluciones  dictadas  y  los  documentos públicos con fuerza ejecutiva formalizados antes de la entrada en vigor del presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 57</p>
    <p class="parrafo">El   presente   Convenio  no  afectará  a  los  convenios  en  que  los  Estados contratantes  fueren  o  llegaren  a  ser parte y que, en materias particulares, regularen  la  competencia  judicial,  el  reconocimiento  o la ejecución de las resoluciones.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 58</p>
    <p class="parrafo">Lo  dispuesto  en  el  presente  Convenio no afectará los derechos reconocidos a los  nacionales  suizos  por  el Convenio celebrado el 15 de junio de 1869 entre Francia  y  la  Confederación  Suiza  sobre  competencia judicial y ejecución de sentencias en materia civil.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 59</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Convenio  no  impedirá que un Estado contratante se comprometa con un  Estado  tercero,  en  virtud de un Convenio sobre reconocimiento y ejecución de  resoluciones  judiciales,  a  no  reconocer  una  resolución dictada en otro Estado   contratante   contra  un  demandado  que  tuviere  su  domicilio  o  su residencia  habitual  en  un  Estado  tercero  cuando, en el caso previsto en el artículo  4,  la  resolución  sólo  hubiere  podido fundamentarse en un criterio de competencia contemplado en el párrafo segundo del artículo 3.</p>
    <p class="parrafo">TITULO VIII</p>
    <p class="parrafo">DISPOSICIONES FINALES</p>
    <p class="parrafo">Artículo 60</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Convenio  se  aplicará  en  el  territorio  europeo de los Estados contratantes y en los departamentos y territorios franceses de Ultramar.</p>
    <p class="parrafo">El  Reino  de  los  Países  Bajos  podrá declarar en el momento de la firma o de la  ratificación  del  presente  Convenio,  o  en  cualquier  momento posterior, mediante  notificación  al  Secretario  General  del  Consejo de las Comunidades Europeas,  que  el  presente  Convenio  será  aplicable  en  Surinam  y  en  las Antillas  neerlandesas.  En  ausencia  de  tal declaración, en lo relativo a las Antillas   neerlandesas,   los   procedimientos   que  se  desarrollaren  en  el territorio  europeo  del  Reino  como  consecuencia  de  un  recurso de casación contra  las  resoluciones  de  los  tribunales  de  las Antillas neerlandesas se</p>
    <p class="parrafo">considerarán como procedimientos desarrollados ante esos tribunales.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 61</p>
    <p class="parrafo">El   presente   Convenio  será  ratificado  por  los  Estados  signatarios.  Los instrumentos  de  ratificación  se  depositarán  ante  el Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 62</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Convenio  entrará  en vigor el primer día del tercer mes siguiente al  del  déposito  del  instrumento  de  ratificación  del Estado signatario que realice esta formalidad en último lugar.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 63</p>
    <p class="parrafo">Los  Estados  contratantes  reconocen  que  todo  Estado  que  se  convierta  en miembro  de  la  Comunidad  Económica  Europea  tendrá  la obligación de aceptar que  el  presente  Convenio  se tome come base para las negociaciones necesarias con  objeto  de  asegurar  la aplicación del último párrafo del artículo 220 del Tratado  constitutivo  de  la  Comunidad  Económica  Europea  en  las relaciones entre los Estados contratantes y ese Estado.</p>
    <p class="parrafo">Las  adaptaciones  necesarias  podrán  ser  objeto de un convenio especial entre los Estados contratantes, por una parte, y ese Estado, por otra.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 64</p>
    <p class="parrafo">El  Secretario  General  del  Consejo  de  las Comunidades Europeas notificará a los Estados signatorios:</p>
    <p class="parrafo">a) el depósito de cada uno de los instrumentos de ratificación;</p>
    <p class="parrafo">b) la fecha de entrada en vigor del presente Convenio;</p>
    <p class="parrafo">c)   las   declaraciones   recibidas  en  aplicación  del  párrafo  segundo  del artículo 60;</p>
    <p class="parrafo">d) las declaraciones recibidas en aplicación del artículo IV del Protocolo;</p>
    <p class="parrafo">e) las comunicaciones hechas en aplicación del artículo VI del Protocolo.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 65</p>
    <p class="parrafo">El   Protocolo  que,  de  común  acuerdo  entre  los  Estados  contratantes,  se adjunta como anejo al presente Convenio, forma parte integrante del mismo.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 66</p>
    <p class="parrafo">El presente Convenio tendrá una duración ilimitada.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 67</p>
    <p class="parrafo">Cada  Estado  contratante  podrá  solicitar  la  revisión del presente Convenio. En  tal  caso,  el  Presidente del Consejo de las Comunidades Europeas convocará una conferencia de revisión.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 68</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Convenio,  redactado  en  un  solo  ejemplar en lengua alemana, en lengua  francesa,  en  lengua  italiana  y  en  lengua neerlandesa, cuyos cuatro textos  son  igualmente  auténticos,  será  depositado  en  los  archivos  de la Secretaría  del  Consejo  de  las  Comunidades  Europeas.  El Secretario General remitirá  una  copia  autenticada  conforme  a  cada uno de los Gobiernos de los Estados signatarios.</p>
    <p class="parrafo">En   fe   de  lo  cual,  los  plenipotenciarios  abajo  firmantes  suscriben  el presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">Zu    Urkund   dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigten   ihre Unterschrift unter dieses UEbereinkommen gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi  les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au</p>
    <p class="parrafo">bas de la présente convention.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente convenzione.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  onderscheiden  gevolmachtigden  hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Hecho  en  Bruselas,  el  veintisiete de septiembre de mil novecientos sesenta y ocho.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen      zu      Bruessel      am      siebenundzwanzigsten      September neunzehnhundertachtundsechzig.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Bruxelles, add  ventisette settembre millenovecentosessantotto.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan    te    Brussel,    op    zevenentwintig    september   negentienhonderd achtenzestig.</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad el Rey de los Belgas,</p>
    <p class="parrafo">Pierre HARMEL</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Federal de Alemania,</p>
    <p class="parrafo">Willy BRANDT</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Francesa,</p>
    <p class="parrafo">Michel DEBR</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Italiana,</p>
    <p class="parrafo">Giuseppe MEDICI</p>
    <p class="parrafo">Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,</p>
    <p class="parrafo">Pierre GR GOIRE</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad la Reina de los Países Bajos,</p>
    <p class="parrafo">J. M. A. H. LUNS PROTOCOLO</p>
    <p class="parrafo">As  altas  partes  contratantes  acordaram  nas  disposiçoes seguintes que ficam anexas à convençao:</p>
    <p class="parrafo">Artigo Ig.</p>
    <p class="parrafo">Qualquer  pessoa  domiciliada  no  Luxemburgo,  demandada  perante o tribunal de um  outro  Estado  contratante  nos termos do ponto 1 do artigo 5g., pode arguir a   incompetência   desse   tribunal.   O   tribunal   em   causa  declarar-se-á oficiosamente incompetente se o requerido nao comparecer.</p>
    <p class="parrafo">Qualquer   pacto  atributivo  de  jurisdiçao  na  acepçao  do  artigo  17g.,  só produzirá  efeitos  em  relaçao  a  uma pessoa domiciliada no Luxemburgo se esta expressa e especificamente o aceitar.</p>
    <p class="parrafo">Artigo IIg.</p>
    <p class="parrafo">Sem   prejuízo   de   disposiçoes   nacionais   mais   favoráveis,   as  pessoas domiciliadas   num   Estado   contratante  e  contra  quem  corre  processo  por infracçao  involuntária  nos  tribunais  com  competência  penal de outro Estado contratante  de  que  nao  sejam nacionais podem entregar a sua defesa a pessoas para tanto habilitadas, mesmo que nao compareçam pessoalmente.</p>
    <p class="parrafo">Todavia,  o  tribunal  a  que foi submetida a questao pode ordenar a comparência pessoal;  se  tal  nao  ocorrer,  a  decisao  proferida na acçao cível sem que a pessoa  em  causa  tenha  tido  a  possibilidade  de assegurar a sua defesa pode nao ser reconhecida nem executada nos outros Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artigo IIIg.</p>
    <p class="parrafo">Nenhum  imposto,  direito  ou  taxa,  proporcional  ao  valor  do  litígio, será cobrado no Estado requerido no processo de concessao da fórmula executória.</p>
    <p class="parrafo">Artigo IVg.</p>
    <p class="parrafo">Os  actos  judiciais  e  extrajudiciais  praticados  no  território de um Estado contratante  e  que  devam  ser  objecto de notificaçao ou citaçao a pessoas que se  encontrem  no  território  de outro Estado contratante serao transmitidos na forma   prevista   em   convençoes   ou  acordos  celebrados  entre  os  Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Desde  que  o  Estado  destinatário  a  tal  nao  se  oponha mediante declaraçao dirigida  ao  secretário-geral  do  Conselho  das  Comunidades  Europeias, esses actos  podem  também  ser  transmitidos  directamente  pelos oficiais de justiça do  Estado  em  que  forem  praticados aos oficiais de justiça do Estado em cujo território  se  encontre  o  destinatário  do  acto.  Neste  caso,  o oficial de justiça  do  Estado  de  origem  transmitirá  uma  cópia  do  acto ao oficial de justiça   do   Estado   requerido,   que   tem  competência  para  a  enviar  ao destinatário.  Essa  remessa  será  feita  na  forma prevista pela lei do Estado requerido.  E  será  comprovada  por certidao enviada directamente ao oficial de justiça do Estado de origem.</p>
    <p class="parrafo">Artigo Vg.</p>
    <p class="parrafo">A  competência  judiciária  prevista  no ponto 2 do artigo 6g. e no artigo 10g., no  que  respeita  ao  chamamento  de um garante à acçao ou a qualquer incidente de  intervençao  de  terceiro,  nao  pode  ser  invocada na República Federal da Alemanha.   Nesse  Estado,  as  pessoas  domiciliadas  no  território  de  outro Estado  contratante  podem  ser  chamadas a tribunal nos termos dos artigos 68g. e   72g.,   73g.   e  74g.  do  Código  de  Processo  Civil  relativos  à  litis denunciatio.</p>
    <p class="parrafo">As  decisoes  proferidas  nos  outros  Estados contratantes por força do ponto 2 do  artigo  6g.  e  do  artigo 10g. serao reconhecidas e executadas na República Federal  da  Alemanha,  em  conformidade com o título III. Os efeitos produzidos relativamente  a  terceiros,  nos  termos  dos  artigos 68g. e 72g., 73g. e 74g. do  Código  de  Processo  Civil,  por  decisoes  proferidas  nesse  Estado serao igualmente reconhecidos nos outros Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artigo VIg.</p>
    <p class="parrafo">Os   Estados  contratantes  comunicarao  ao  secretário-geral  do  Conselho  das Comunidades  Europeias  os  textos  das suas disposiçoes legislativas que venham a  alterar,  quer  os  artigos  das  respectivas  leis  que  sao  mencionados na convençao  quer  os  tribunais  que  sao designados na secçao 2 do título III da convençao.</p>
    <p class="parrafo">Zu   Urkund   dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigten   ihre Unterschrift unter dieses Protokoll gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi  les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas du présent protocole.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente protocollo.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  onderscheiden  gevolmachtigden  hun handtekening onder dit Protocol hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Em   fé   do   que   os  plenipotenciários  abaixo-assinados  apuseram  as  suas assinaturas no final do presente protocolo.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen      zu      Bruessel      am      siebenundzwanzigsten      September neunzehnhundertachtundsechzig.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Bruxelles, add  ventisette settembre millenovecentosessantotto.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan    te    Brussel,    op    zevenentwintig   september   negentienhonderd achtenzestig.</p>
    <p class="parrafo">Feito  em  Bruxelas,  aos  vinte  e  sete  de  Setembro  de  mil  novecentos  e sessenta e oito.</p>
    <p class="parrafo">Pierre HARMEL</p>
    <p class="parrafo">Giuseppe MEDICI</p>
    <p class="parrafo">Willy BRANDT</p>
    <p class="parrafo">Pierre GR GOIRE</p>
    <p class="parrafo">Michel DEBR</p>
    <p class="parrafo">J. M. A. H. LUNS</p>
    <p class="parrafo">DECLARA AO COMUM</p>
    <p class="parrafo">Os  governos  do  Reino  da  Bélgica,  da  República  Federal  da  Alemanha,  da República  Francesa,  da  República  Italiana, do Grao-Ducado do Luxemburgo e do Reino dos Países Baixos;</p>
    <p class="parrafo">Aquando  da  assinatura  da  convençao  relativa  à  competência  judiciária e à execuçao de decisoes em matéria civil e comercial;</p>
    <p class="parrafo">Desejosos  de  assegurar  uma  aplicaçao  tao  eficaz  quanto  possível das suas disposiçoes;</p>
    <p class="parrafo">Preocupados   em   evitar   que   divergências  de  interpretaçao  da  convençao prejudiquem o seu carácter unitário;</p>
    <p class="parrafo">Conscientes   de   que   na   aplicaçao  da  convençao  podem  surgir  conflitos positivos ou negativos de competência;</p>
    <p class="parrafo">Declaram-se dispostos:</p>
    <p class="parrafo">1.  A  estudar  essas  questoes  e,  nomeadamente, a examinar a possibilidade de atribuir  competência  em  determinadas  matérias  ao  Tribunal  de  Justiça das Comunidades  Europeias  e  a  negociar,  se  for  caso  disso,  um acordo para o efeito.</p>
    <p class="parrafo">2. A estabelecer contactos periódicos entre os seus representantes.</p>
    <p class="parrafo">Zu   Urkund   dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigten   ihre Unterschrift unter diese Gemeinsame Erklaerung gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi  les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas de la présente déclaration commune.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente dichiarazione comune.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  onderscheiden  gevolmachtigden  hun handtekening onder deze Gemeen- schappelijke Verklaring hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Em   fé   do   que   os  plenipotenciários  abaixo-assinados  apuseram  as  suas assinaturas no final da presente declaraçao comum.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen      zu      Bruessel      am      siebenundzwanzigsten     September neunzehnhundertachtundsechzig.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Bruxelles, add  ventisette settembre millenovecentosessantotto.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan    te    Brussel,    op    zevenentwintig    september   negentienhonderd achtenzestig.</p>
    <p class="parrafo">Feito  em  Bruxelas,  aos  vinte e sete de Setembro de mil novecentos e sessenta e oito.</p>
    <p class="parrafo">Pierre HARMEL</p>
    <p class="parrafo">Giuseppe MEDICI</p>
    <p class="parrafo">Willy BRANDT</p>
    <p class="parrafo">Pierre GR GOIRE</p>
    <p class="parrafo">Michel DEBR</p>
    <p class="parrafo">J. M. A. H. LUNS</p>
    <p class="parrafo">ANEXO III</p>
    <p class="parrafo">PROTOCOLO  relativo  a  interpretaçao  pelo  Tribunal de Justiça da convençao de 27  de  Setembro  de  1968  relativa  à  competência  judiciária e à execuçao de decisoes   em  matéria  civil  e  comercial  AS  ALTAS  PARTES  CONTRATANTES  NO TRATADO QUE INSTITUI A COMUNIDADE ECONOMICA EUROPEIA,</p>
    <p class="parrafo">REPORTANDO-SE   à   declaraçao   anexa   à  convençao,  relativa  à  competência judiciária  e  à  execuçao  de  decisoes  em matéria civil e comercial, assinada em Bruxelas em 27 de Setembro de 1968,</p>
    <p class="parrafo">DECIDIRAM   concluir  um  protocolo  que  atribua  competência  ao  Tribunal  de Justiça  das  Comunidades  Europeias  para a interpretaçao da referida convençao e, para esse efeito, designaram como plenipotenciários:</p>
    <p class="parrafo">SUA MAJESTADE O REI DOS BELGAS:</p>
    <p class="parrafo">Sr. Alfons VRANCKX,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA FEDERAL DA ALEMANHA:</p>
    <p class="parrafo">Sr. Gerhard JAHN,</p>
    <p class="parrafo">Ministro Federal da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA FRANCESA:</p>
    <p class="parrafo">Sr. René PLEVEN Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA ITALIANA:</p>
    <p class="parrafo">Sr. Erminio PENNACCHINI,</p>
    <p class="parrafo">Subsecretário de Estado do Ministério da Justiça e das Amnistias;</p>
    <p class="parrafo">SUA ALTEZA REAL O GRAO-DUQUE DO LUXEMBURGO:</p>
    <p class="parrafo">Sr. Eugéne SCHAUS,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça,</p>
    <p class="parrafo">Vice-Presidente do Governo;</p>
    <p class="parrafo">SUA MAJESTADE A RAINHA DOS PAISES BAIXOS:</p>
    <p class="parrafo">Sr. C. H. F. POLAK,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">OS  QUAIS,  reunidos  no  Conselho,  depois  de  terem  trocado  os  seus plenos poderes reconhecidos em boa e devida forma,</p>
    <p class="parrafo">ACORDARAM NO SEGUINTE:</p>
    <p class="parrafo">Artigo 1g.</p>
    <p class="parrafo">O  Tribunal  de  Justiça  das  Comunidades  Europeias  é competente para decidir sobre  a  interpretaçao  da  convençao  relativa  à  competência  judiciária e à execuçao  de  decisoes  em  matéria  civil  e  comercial  e do protocolo anexo a essa  convençao,  assinados  em  Bruxelas em 27 de Setembro de 1968, bem como do presente protocolo.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 2g.</p>
    <p class="parrafo">Os  seguintes  tribunais  têm  o  poder  de  pedir ao Tribunal de Justiça que se pronuncie, a título prejudicial, sobre uma questao de interpretaçao:</p>
    <p class="parrafo">1.  Na  Bélgica:  a  «Cour  de  cassation»  (her  Hof van Cassatie) e o «Conseil</p>
    <p class="parrafo">d' tat»  (de  Raad  van  State),  na  República Federal da Alemanha: o «obersten Gerichtshoefe  des  Bundes»,  em  França:  a  «Cour  de  cassation» e o «Conseil d' tat»,  em  Itália:  a  «Corte  suprema  de cassazione»,no Luxemburgo: a «Cour supérieure   de  justice»,  decidindo  como  «Cour  de  cassation»,  nos  Países Baixos: o «Hoge Raad».</p>
    <p class="parrafo">2. Os tribunais dos Estados contratantes, quando decidam um recurso.</p>
    <p class="parrafo">3.  Nos  casos  previstos  no artigo 37g. da convençao, os tribunais mencionados no referido artigo.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 3g.</p>
    <p class="parrafo">1.  Sempre  que  uma  questao relativa à interpretaçao da convençao e dos outros textos  mencionados  no  artigo  1g. seja suscitada em causa pendente perante um dos  tribunais  referidos  no  ponto  1 do artigo 2g., esse tribunal é obrigado, se  considerar  que  uma  decisao  sobre essa questao é necessária ao julgamento da causa, a submeter a questao ao Tribunal de Justiça.</p>
    <p class="parrafo">2.  Sempre  que  uma  questao  dessa  natureza  for  suscitada  perante  um  dos tribunais  referidos  nos  pontos  2  e 3 do artigo 2g., esse tribunal pode, nas condiçoes  definidas  no  no  1,  pedir  ao Tribunal de Justiça que sobre ela se pronuncie.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 4g.</p>
    <p class="parrafo">1.  A  autoridade  competente  de  um  Estado contratante pode pedir ao Tribunal de  Justiça  que  se  pronuncie  sobre uma questao de interpretaçao da convençao e  dos  outros  textos  referidos no artigo 1g., se as decisoes proferidas pelos tribunais  desse  Estado  estiverem  em  contradiçao  com  a interpretaçao dada, quer  pelo  Tribunal  de  Justiça  quer  por  uma  decisao  de um tribunal de um outro  Estado  contratante  referido  nos  pontos 1 e 2 do artigo 2g. O disposto no presente número só se aplica às decisoes com força de caso julgado.</p>
    <p class="parrafo">2.  A  interpretaçao  dada  pelo  Tribunal de Justiça na sequência de tal pedido nao  produz  efeitos  quanto  às  decisoes relativamente às quais lhe tenha sido pedida interpretaçao.</p>
    <p class="parrafo">3.  Sao  competentes  para  apresentar  ao  Tribunal  de  Justiça  um  pedido de interpretaçao,   nos   termos   do   no  1,  os  procuradores-gerais  junto  dos Tribunais  Supremos  dos  Estados  contratantes  ou  qualquer  outra  autoridade designada por um Estado contratante.</p>
    <p class="parrafo">4.   O  escrivao  do  Tribunal  de  Justiça  notificará  do  pedido  os  Estados contratantes,  a  Comissao  e  o  Conselho  das  Comunidades  Europeias  que, no prazo   de   dois   meses  a  contar  dessa  notificaçao,  terao  o  direito  de apresentar ao Tribunal memorandos ou observaçoes por escrito.</p>
    <p class="parrafo">5.  O  processo  previsto  no presente artigo nao dá lugar nem à cobrança nem ao reembolso de preparos e custas.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 5g.</p>
    <p class="parrafo">1.   Sem   prejuízo   de   disposiçao   contrária   do  presente  protocolo,  as disposiçoes  do  Tratado  que  institui  a Comunidade Económica Europeia e as do protocolo  relativo  ao  Estatuto  do  Tribunal  de  Justiça  que  lhe  é anexo, aplicáveis  quando  o  Tribunal  é chamado a pronunciar-se a título prejudicial, aplicam-se  igualmente  ao  processo  de interpretaçao da convençao e dos outros textos referidos no artigo 1g.</p>
    <p class="parrafo">2.  O  regulamento  processual  do  Tribunal  de  Justiça  será,  se necessário, adaptado  e  completado  nos  termos  do  artigo 188g. do Tratado que institui a</p>
    <p class="parrafo">Comunidade Económica Europeia.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 6g.</p>
    <p class="parrafo">O   presente   protocolo   aplica-se   ao   território   europeu   dos   Estados contratantes,    bem    como   aos   departamentos   e   territórios   franceses ultramarinos.</p>
    <p class="parrafo">O  Reino  dos  Países  Baixos  pode  declarar,  no  momento  da assinatura ou da ratificaçao  do  presente  protocolo  ou em qualquer momento posterior, mediante notificaçao  ao  secretário-geral  do  Conselho das Comunidades Europeias, que o presente protocolo será aplicável às Antilhas Neerlandesas.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 7g.</p>
    <p class="parrafo">O   presente   protocolo   será   ratificado   pelos   Estados  signatários.  Os instrumentos  de  ratificaçao  serao  depositados  junto  do secretário-geral do Conselho das Comunidades Europeias.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 8g.</p>
    <p class="parrafo">O  presente  protocolo  entrará  em  vigor  no  primeiro  dia  do  terceiro  mês seguinte  ao  do  depósito  do instrumento de ratificaçao pelo Estado signatário que  tiver  procedido  a  essa formalidade em último lugar. Todavia, a data mais próxima  possível  da  entrada  em vigor do presente protocolo será a da entrada em  vigor  da  convençao  de  27  de  Setembro  de  1968, relativa à competência judiciária e à execuçao de decisoes em matéria civil e comercial.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 9g.</p>
    <p class="parrafo">Os  Estados  contratantes  reconhecem  que  qualquer  Estado que se torne membro da  Comunidade  Económica  Europeia  e  ao  qual seja aplicável o artigo 63g. da convençao  relativa  à  competência  judiciária  e  à  execuçao  de  decisoes em matéria  civil  e  comercial  deve aceitar as disposiçoes do presente protocolo, sob reserva das necessárias adaptaçoes.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 10g.</p>
    <p class="parrafo">O   secretário-geral   do  Conselho  das  Comunidades  Europeias  notificará  os Estados signatários:</p>
    <p class="parrafo">a) Do depósito de qualquer instrumento de ratificaçao;</p>
    <p class="parrafo">b) Da data de entrada em vigor do presente protocolo;</p>
    <p class="parrafo">c) Das declaraçoes recebidas nos termos do no 3 do ar- tigo 4g.;</p>
    <p class="parrafo">d) Das declaraçoes recebidas nos termos do segundo parágrafo do artigo 6g.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 11g.</p>
    <p class="parrafo">Os   Estados  contratantes  comunicarao  ao  secretário-geral  do  Conselho  das Comunidades   Europeias   os   textos  das  suas  disposiçoes  legislativas  que impliquem  uma  alteraçao  da  lista  dos  tribunais,  designados  no ponto 1 do artigo 2g.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 12g.</p>
    <p class="parrafo">O presente protocolo tem vigência ilimitada.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 13g.</p>
    <p class="parrafo">Cada  Estado  contratante  pode  pedir  a  revisao  do presente protocolo. Nesse caso,  será  convocada  pelo  presidente  do  Conselho das Comunidades Europeias uma conferência de revisao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 14g.</p>
    <p class="parrafo">O   presente   protocolo,   redigido  num  único  exemplar  nas  línguas  alema, francesa,  italiana  e  neerlandesa,  fazendo  fé  qualquer  dos  quatro textos, será  depositado  nos  arquivos  do  Secretariado  do  Conselho  das Comunidades</p>
    <p class="parrafo">Europeias.  O  secretário-geral  remeterá  uma  cópia  autenticada a cada um dos Governos dos Estados signatários.</p>
    <p class="parrafo">Zu    Urkund   dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigten   ihre Unterschrift unter dieses Protokoll gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi  les  plénipotentiaires  soussignés ont apposé leur signature au bas du présent protocole.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i  plenipotenziari  sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente protocollo.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  onderscheiden  gevolmachtigden hun handtekening onder dit Protocol hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Em   fé   do   que  os  plenipotenciários  abaixo-assinados  apuseram  as  suas assinaturas no final do presente protocolo.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen zu Luxemburg am dritten Juni neunzehnhunderteinundsiebzig.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Luxembourg, le trois juin mil neuf cent soixante et onze.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Lussemburgo, add  tre giugno millenovecentosettantuno.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan te Luxemburg, de derde juni negentienhonderd eenenzeventig.</p>
    <p class="parrafo">Feito no Luxemburgo, aos três de Junho de mil novecentos e setenta e um.</p>
    <p class="parrafo">Alfons VRANCKX</p>
    <p class="parrafo">Ermínio PENNACCHINI</p>
    <p class="parrafo">Gerhard JAHN</p>
    <p class="parrafo">Eugéne SCHAUS</p>
    <p class="parrafo">René PLEVEN</p>
    <p class="parrafo">C. H. F. POLAK</p>
    <p class="parrafo">DECLARA AO COMUM</p>
    <p class="parrafo">Os  Governos  do  Reino  da  Bélgica,  da  República  Federal  da  Alemanha,  da República  Francesa,  da  República  Italiana, do Grao-Ducado do Luxemburgo e do Reino dos Países Baixos,</p>
    <p class="parrafo">Aquando  da  assinatura  do  protocolo  relativo  à interpretaçao pelo Tribunal de  Justiça  da  convençao  de  27  de  Setembro de 1968, relativa à competência judiciária e à execuçao de decisoes em matéria civil e comercial,</p>
    <p class="parrafo">Desejando  assegurar  uma  aplicaçao  tao eficaz e uniforme quanto possível das suas disposiçoes,</p>
    <p class="parrafo">Declaram-se  prontos  a  organizar,  em  ligaçao com o Tribunal de Justiça, uma troca   de   informaçoes   relativa   às  decisoes  proferidas  pelos  tribunais mencionados  no  ponto  1  do  artigo 2g. do referido protocolo, em aplicaçao da convençao e do protocolo de 27 de Setembro de 1968.</p>
    <p class="parrafo">Zu   Urkund   dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigten   ihre Unterschrift unter diese Gemeinsame Erklaerung gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi  les  plénipotentiaires  soussignés ont apposé leur signature au bas de la présente déclaration commune.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i  plenipotenziari  sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente dichiarazione comune.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  onderscheiden  gevolmachtigden hun handtekening onder deze Gemeenschappelijke Verklaring hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Em   fé   do   que  os  plenipotenciários  abaixo-assinados  apuseram  as  suas assinaturas no final da presente declaraçao comum.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen zu Luxemburg am dritten Juni neunzehnhunderteinundsiebzig.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Luxembourg, le trois juin mil neuf cent soixante et onze.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Lussemburgo, add  tre giugno millenovecentosettantuno.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan te Luxemburg, de derde juni negentienhonderd eenenzeventig.</p>
    <p class="parrafo">Feito no Luxemburgo, aos três de Junho de mil novecentos e setenta e um.</p>
    <p class="parrafo">Alfons VRANCKX</p>
    <p class="parrafo">Ermínio PENNACCHINI</p>
    <p class="parrafo">Gerhard JAHN</p>
    <p class="parrafo">Eugène SCHAUS</p>
    <p class="parrafo">René PLEVEN</p>
    <p class="parrafo">C. H. F. POLAK</p>
    <p class="parrafo">ANEXO IV</p>
    <p class="parrafo">CONVEN AO</p>
    <p class="parrafo">relativa  à  adesao  do  Reino  da  Dinamarca,  da  Irlanda  e do Reino Unido da Gra-Bretanha   e  da  Irlanda  do  Norte  à  convençao  relativa  à  competência judiciária  e  à  execuçao  de  decisoes  em matéria civil e comercial, bem como ao protocolo relativo à sua interpretaçao pelo Tribunal de Justiça</p>
    <p class="parrafo">PREAMBULO  AS  ALTAS  PARTES  CONTRATANTES  NO TRATADO QUE INSTITUI A COMUNIDADE ECONOMICA EUROPEIA,</p>
    <p class="parrafo">CONSIDERANDO   que  o  Reino  da  Dinamarca,  a  Irlanda  e  o  Reino  Unido  da Gra-Bretanha  e  da  Irlanda  do Norte, ao tornarem-se membros da Comunidade, se comprometeram  a  aderir  à  convençao  relativa  à  competência  judiciária e à execuçao  de  decisoes  em  matéria  civil e comercial e ao protocolo relativo à interpretaçao   dessa   convençao   pelo   Tribunal   de  Justiça  e  a  encetar negociaçoes  para  o  efeito  com  os  Estados-membros originários da Comunidade para lhes introduzir as adaptaçoes necessárias,</p>
    <p class="parrafo">DECIDIRAM  celebrar  a  presente  convençao  e,  para  o efeito, designaram como plenipotenciários:</p>
    <p class="parrafo">SUA MAJESTADE O REI DOS BELGAS:</p>
    <p class="parrafo">Renaat VAN ELSLANDE,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">SUA MAJESTADE A RAINHA DA DINAMARCA:</p>
    <p class="parrafo">Nathalie LIND,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA FEDERAL DA ALEMANHA:</p>
    <p class="parrafo">Dr. Hans-Jochen VOGEL,</p>
    <p class="parrafo">Ministro Federal da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA FRANCESA:</p>
    <p class="parrafo">Alain PEYREFITTE,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA IRLANDA:</p>
    <p class="parrafo">Gerard COLLINS,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA ITALIANA:</p>
    <p class="parrafo">Paolo BONIFACIO,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">SUA ALTEZA REAL O GRAO-DUQUE DO LUXEMBURGO:</p>
    <p class="parrafo">Robert KRIEPS,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Educaçao Nacional,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">SUA MAJESTADE A RAINHA DOS PAISES BAIXOS:</p>
    <p class="parrafo">Prof. J. DE RUITER,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">SUA MAJESTADE A RAINHA DO REINO UNIDO DA GRA-BRETANHA E IRLANDA DO NORTE:</p>
    <p class="parrafo">The Right Honourable the Lord ELWYN-JONES, C. H.,</p>
    <p class="parrafo">Lord High Chancellor of Great Britian;</p>
    <p class="parrafo">OS  QUAIS,  reunidos  no  Conselho,  depois  de  terem  trocado  os  seus plenos poderes, reconhecidos em boa e devida forma,</p>
    <p class="parrafo">ACORDARAM NO SEGUINTE:</p>
    <p class="parrafo">TITULO I</p>
    <p class="parrafo">Disposiçoes  gerais  Artigo  1g.  O  Reino  da  Dinamarca,  a  Irlanda e o Reino Unido  da  Gra-Bretanha  e  da  Irlanda  do  Norte aderem à convençao relativa à competência   judiciária   e   à   execuçao  de  decisoes  em  matéria  civil  e comercial,   assinada   em  Bruxelas  em  27  de  Setembro  de  1968,  a  seguir denominada  «convençao  de  1968»,  e  ao protocolo relativo à sua interpretaçao pelo  Tribunal  de  Justiça,  assinado  no  Luxemburgo  em 3 de Junho de 1971, a seguir denominado «protocolo de 1971».</p>
    <p class="parrafo">Artigo 2g.</p>
    <p class="parrafo">As  adaptaçoes  introduzidas  pela  presente  convençao à convençao de 1968 e ao protocolo de 1971 constam dos títulos II a IV.</p>
    <p class="parrafo">TITULO II</p>
    <p class="parrafo">Adaptaçoes  da  convençao  de  1968  Artigo  3g. Ao primeiro parágrafo do artigo 1g. da convençao de 1968 é aditado o seguinte período:</p>
    <p class="parrafo">«Nao    abrange,    nomeadamente,    as    matérias    fiscais,   aduaneiras   e administrativas.»  Artigo  4g.  O  segundo  parágrafo do artigo 3g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Contra elas nao podem ser invocadas, nomeadamente:</p>
    <p class="parrafo">-  na  Bélgica:  o  artigo  15g.  do  Código  Civil  (Code  civil  -  Burgerlijk Wetboek)   e   o   artigo   638g.   do  Código  Judiciário  (Code  judiciaire  - Gerechtelijk Wetboek),</p>
    <p class="parrafo">-  na  Dinamarca:  os  no.s  2 e 3 do artigo 246g. da Lei de Processo Civil (Lov om rettens pleje),</p>
    <p class="parrafo">-  na  República  Federal  da  Alemanha:  o  artigo  23g.  do Código de Processo Civil (Zivilprozessordnung),</p>
    <p class="parrafo">- em França: os artigos 14g. e 15g. do Código Civil (Code civil),</p>
    <p class="parrafo">-  na  Irlanda:  as  disposiçoes  relativas  à  competência  fundada em acto que determine  o  início  da  instância,  comunicado  ou notificado ao requerido que se encontre temporariamente na Irlanda,</p>
    <p class="parrafo">-  em  Itália:  o  artigo  2g.  e  os  no.s  1  e  2  do artigo 4g. do Código de Processo Civil (Codice di procedura civile),</p>
    <p class="parrafo">- no Luxemburgo: os artigos 14g. e 15g. do Código Civil (Code civil),</p>
    <p class="parrafo">-  nos  Países  Baixos:  o  no  3  do  artigo 126g.e o artigo 127g. do Código de Processo Civil (Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering),</p>
    <p class="parrafo">- no Reino Unido: as disposiçoes relativas à competência fundada:</p>
    <p class="parrafo">a)  Em  acto  que  determine  o início da instância, comunicado ou notificado ao requerido que se encontre temporariamente no Reino Unido;</p>
    <p class="parrafo">b) Na existência no Reino Unido de bens pertencentes ao requerido;</p>
    <p class="parrafo">c)  No  arresto,  pelo  requerente, de bens situados no Reino Unido.» Artigo 5g.</p>
    <p class="parrafo">1.  O  ponto  1  do  artigo  5g.  da  convençao  de  1968 passa a ter a seguinte redacçao na versao em língua francesa:</p>
    <p class="parrafo">«1.  en  matière  contractuelle,  devant le tribunal du lieu où l'obligation qui sert de base à la demande a été ou doit être exécutée; ».</p>
    <p class="parrafo">2.  O  ponto  1  do  artigo  5g.  da  convençao  de  1968 passa a ter a seguinte redacçao na versao em língua neerlandesa;</p>
    <p class="parrafo">«1.  ten  aanzien  van  verbintenissen uit overeenkomst: voor het gerecht van de plaats,  waar  de  verbintenis,  die aan de eis ten grondsag ligt, is uitgevoerd of moet worden uitgevoerd; ».</p>
    <p class="parrafo">3.  O  ponto  2  do  artigo  5g.  da  convençao  de  1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«2.  Em  matéria  de  obrigaçao  alimentar, perante o tribunal do lugar em que o credor  de  alimentos  tem  o  seu  domicílio  ou  a sua residência habitual ou, tratando-se  de  pedido  acessório  de acçao sobre o estado das pessoas, perante o  tribunal  competente  segundo  a  lei  do foro, salvo se esta competência for unicamente  fundada  na  nacionalidade  de uma das partes; » 4. Ao artigo 5g. da convençao de 1968 sao aditadas as seguintes disposiçoes:</p>
    <p class="parrafo">«6.  Na  qualidade  de  fundador,  de  trustee  ou  de  beneficiário de um trust constituído,  quer  nos  termos  da  lei  quer  por escrito ou por acordo verbal confirmado  por  escrito,  perante  os  tribunais  do Estado contratante em cujo território o trust tem o seu domicílio;</p>
    <p class="parrafo">«7.  Se  se  tratar  de  um  litígio  relativo  a  reclamaçao  sobre remuneraçao devida  por  assistência  ou  salvamento  de  que tenha beneficiado uma carga ou um  frete,  perante  o  tribunal  em  cuja jurisdiçao esta carga ou o respectivo frete:</p>
    <p class="parrafo">a)  Tenha  sido  arrestado  para garantir esse pagamento, ou b) Poderia ter sido arrestado,  para  esse  efeito,  se  nao  tivesse  sido prestada cauçao ou outra garantia;</p>
    <p class="parrafo">esta  disposiçao  só  se  aplica  quando  se  alegue que o requerido tem direito sobre  a  carga  ou  sobre  o  frete ou que tinha tal direito no momento daquela assistência ou daquele salvamento.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 6g.</p>
    <p class="parrafo">A secçao 2 do título II da convençao de 1968 é aditado o seguinte artigo:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo 6g.</p>
    <p class="parrafo">A  Sempre  que,  por  força  da  presente  convençao,  um  tribunal de um Estado contratante   for  competente  para  conhecer  das  acçoes  de  responsabilidade emergente  da  utilizaçao  ou  da  exploraçao  de  um  navio,  esse tribunal, ou qualquer  outro  que,  segundo  a lei interna do mesmo Estado, se lhe substitua, será   também  competente  para  conhecer  dos  pedidos  relativos  à  limitaçao daquela  responsabilidade.»  Artigo  7g.  O  artigo  8g.  da  convençao  de 1968 passa a ter a seguite redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo 8g.</p>
    <p class="parrafo">O  segurador  domiciliado  no  território  de  um  Estado  contratante  pode ser demandado:</p>
    <p class="parrafo">1. Perante os tribunais do Estado em que tiver domicílio, ou</p>
    <p class="parrafo">2.  Noutro  Estado  contratante,  perante  o  tribunal do lugar em que o tomador do  seguro  tiver  o  seu  domicílio,  ou  3.  Tratando-se  de  um co-segurador, perante  o  tribunal  de  um Estado contratante onde tiver sido instaurada acçao</p>
    <p class="parrafo">contra o segurador principal.</p>
    <p class="parrafo">O  segurador  que,  nao  tendo domicílio no território de um Estado contratante, possua   sucursal,   agência   ou  qualquer  outro  estabelecimento  num  Estado contratante,  será  considerado,  quanto  aos  litígios  relativos  à exploraçao daqueles,  como  tendo  domicílio  no  território  desse  Estado.»  Artigo 8g. O artigo 12g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo 12g.</p>
    <p class="parrafo">As  partes  só  podem  convencionar  derrogaçoes ao disposto na presente secçao, desde que tais convençoes:</p>
    <p class="parrafo">1. Sejam posteriores ao nascimento do litígio, ou</p>
    <p class="parrafo">2.  Permitam  ao  tomador  do seguro, ao segurado, ou ao beneficiário recorrer a tribunais   que  nao  sejam  os  indicados  na  presente  secçao,  ou  3.  Sejam concluídas  entre  um  tomador  do  seguro  e  um segurador, ambos com domicílio num  mesmo  Estado  contratante,  e  tenham  por efeito atribuir competência aos tribunais  desse  Estado,  mesmo  que  o  facto  danoso  ocorra  no estrangeiro, salvo  se  a  lei  desse  Estado  nao  permitir  tais  convençoes,  ou  4. Sejam concluídas  por  um  tomador  do  seguro  que  nao  tenha  domicílio  num Estado contratante,  salvo  se  se  tratar  de  um  seguro  obrigatório  ou  relativo a imóvel  sito  num  Estado  contratante,  ou  5.  Digam respeito a um contrato de seguro  que  cubra  um  ou  mais  dos riscos enumerados no artigo 12g.A.» Artigo 9g.  A  secçao  3  do  título  II  da  convençao  de  1968  é aditado o seguinte artigo:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo 12g.</p>
    <p class="parrafo">A Os riscos a que se refere o ponto 5 do artigo 12g. sao os seguintes:</p>
    <p class="parrafo">1. Qualquer dano:</p>
    <p class="parrafo">a)  Em  navios  de  mar,  nas  instalaçoes ao largo da costa e no alto mar ou em aeronaves,  causado  por  eventos  relacionados  com  a sua utilizaçao para fins comerciais;</p>
    <p class="parrafo">b)   Nas  mercadorias  que  nao  sejam  bagagens  dos  passageiros,  durante  um transporte  realizado  por  aqueles  navios  ou  aeronaves,  quer  na totalidade quer em combinaçao com outros meios de transporte.</p>
    <p class="parrafo">2.  Qualquer  responsabilidade,  com  excepçao  da  relativa aos danos corporais dos passageiros ou à perda ou aos danos nas suas bagagens:</p>
    <p class="parrafo">a)  Resultante  da  utilizaçao  ou  da  exploraçao  dos  navios,  instalaçoes ou aeronaves,  em  conformidade  com  a  alínea  a)  do ponto 1, desde que a lei do Estado   contratante   de   matrícula   da  aeronave  nao  proíba  as  cláusulas atributivas de jurisdiçao no seguro de tais riscos;</p>
    <p class="parrafo">b)  Pela  perda  ou  pelos  danos causados em mercadorias durante um transporte, nos termos da alínea b) do ponto 1.</p>
    <p class="parrafo">3.  Qualquer  perda  pecuniária  relacionada  com  a  utilizaçao ou a exploraçao dos  navios,  instalaçoes  ou  aeronaves,  em  conformidade  com  a alínea a) do ponto 1, nomeadamente a perda do frete ou do benefício do afretamento.</p>
    <p class="parrafo">4.  Qualquer  risco  ligado  acessoriamente  a  um  dos indicados nos pontos 1 a 3.»  Artigo  10g.  A  secçao  4  do título II da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Secçao  4  Competência  em  matéria  de contratos celebrados pelos consumidores Artigo 13g.</p>
    <p class="parrafo">Em  matéria  de  contrato  celebrado  por  uma  pessoa para finalidade que possa</p>
    <p class="parrafo">ser   considerada  estranha  à  sua  actividade  comercial  ou  profissional,  a seguir   denominada   «o   consumidor»,  a  competência  será  determinada  pela presente  secçao,  sem  prejuízo  do  disposto  no  artigo  4g.  e no ponto 5 do artigo 5g.:</p>
    <p class="parrafo">1. Quando se trate de empréstimo a prestaçoes de bens móveis corpóreos.</p>
    <p class="parrafo">2.  Quando  se  trate  de  empréstimo  a  prestaçoes  ou  de  outra  operaçao de crédito relacionados com o financiamento da venda de tais bens.</p>
    <p class="parrafo">3.  Relativamente  a  qualquer  outro contrato que tenha por objecto a prestaçao de serviços ou o fornecimento de bens móveis corpóreos se:</p>
    <p class="parrafo">a)  A  celebraçao  do  contrato  tiver  sido precedida no Estado do domicílio do consumidor  de  uma  proposta  que  lhe  tenha sido especialmente dirigida ou de anúncio  publicitário,  e  b)  O  consumidor  tiver  praticado  nesse  Estado os actos necessários para a celebraçao do contrato.</p>
    <p class="parrafo">O  co-contratante  do  consumidor  que,  nao tendo domicílio no território de um Estado    contratante,    possua    sucursal,    agência   ou   qualquer   outro estabelecimento  num  Estado  Contratante  será considerado, quanto aos litígios relativos  à  exploraçao  daqueles,  como  tendo  domicílio  no território desse Estado.</p>
    <p class="parrafo">O disposto na presente secçao nao se aplica ao contrato de transporte.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 14g.</p>
    <p class="parrafo">O  consumidor  pode  intentar  uma  acçao contra a outra parte no contrato, quer perante   os   tribunais  do  Estado  contratante  em  cujo  território  estiver domiciliada  essa  parte  quer  perante  os  tribunais  do Estado contratante em cujo território estiver domiciliado o consumidor.</p>
    <p class="parrafo">A  outra  parte  no  contrato  só  pode  intentar  uma acçao contra o consumidor perante   os   tribunais  do  Estado  contratante  em  cujo  território  estiver domiciliado o consumidor.</p>
    <p class="parrafo">Estas   disposiçoes   nao   prejudicam   o   direito   de   formular  um  pedido reconvencional  perante  o  tribunal  em  que  tiver  sido  instaurada  a  acçao principal, nos termos da presente secçao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 15g.</p>
    <p class="parrafo">As  partes  só  podem  convencionar  derrogaçoes  ao disposto na presente secçao desde que tais convençoes:</p>
    <p class="parrafo">1.  Sejam  posteriores  ao  nascimento  do litígio, ou 2. Permitam ao consumidor recorrer  a  tribunais  que  nao  sejam  os  indicados na presente secçao, ou 3. Sejam   concluídas  entre  o  consumidor  e  o  seu  co-contratante,  ambos  com domicílio  ou  residência  habitual,  no  momento da celebraçao do contrato, num mesmo  Estado  contratante,  e  atribuam competência aos tribunais desse Estado, salvo  se  a  lei  desse  Estado  nao  permitir  tais convençoes.» Artigo 11g. O artigo 17g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo 17g.</p>
    <p class="parrafo">Se  as  partes,  das  quais pelo menos uma se encontre domiciliada no território de   um  Estado  contratante,  tiverem  convencionado  que  um  tribunal  ou  os tribunais  de  um  Estado  contratante  têm  competência  para decidir quaisquer litígios  que  tenham  surgido  ou  que possam surgir de uma determinada relaçao jurídica,  esse  tribunal  ou  esses tribunais terao competência exclusiva. Este pacto  atributivo  de  jurisdiçao  deve ser celebrado por escrito ou verbalmente com   confirmaçao   escrita,   no   comércio   internacional,   mediante   forma</p>
    <p class="parrafo">reconhecida   pelos  usos  nesse  domínio,  que  as  partes  conheçam  ou  devam conhecer.</p>
    <p class="parrafo">Sempre  que  tal  pacto  atributivo  de jurisdiçao for celebrado por partes, das quais   nenhuma  tenha  domicílio  num  Estado  contratante,  os  tribunais  dos outros  Estados  contratantes  nao  podem  conhecer  do  litígio,  a menos que o tribunal ou os tribunais escolhidos se tenham declarado incompetentes.</p>
    <p class="parrafo">O   tribunal   ou   os  tribunais  de  um  Estado  contratante,  a  que  o  acto constitutivo  de  um  trust  atribuir  competência,  têm  competência  exclusiva para  conhecer  da  acçao  contra  um fundador, um trustee ou um beneficiário de um  trust,  se  se  tratar  de relaçoes entre essas pessoas ou dos seus direitos ou obrigaçoes no âmbito do trust.</p>
    <p class="parrafo">Os  pactos  atributivos  de  jurisdiçao,  bem  como as estipulaçoes similares de actos  constitutivos  de  trust,  nao  produzirao efeitos se forem contrários ao disposto  nos  artigos  12g.  e  15g.,  ou  se  os  tribunais  cuja  competência pretendam afastar tiverem competência exclusiva por força do artigo 16g.</p>
    <p class="parrafo">Se  um  pacto  atributivo  de  jurisdiçao tiver sido concluído a favor apenas de uma  das  partes,  esta  mantém  o direito de recorrer a qualquer outro tribunal que  seja  competente,  por  força da presente convençao.» Artigo 12g. O segundo parágrafo  do  artigo  20g.  da  convençao  de  1968  passa  a  ter  a  seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«O  juiz  deve  suspender  a  instância,  enquanto  nao  se verificar que a esse requerido  foi  dada  a  oportunidade de receber o acto que iniciou a instância, ou  acto  equivalente,  em  tempo útil para apresentar a sua defesa, ou enquanto nao  se  verificar  que  para  o  efeito foram efectuadas todas as diligências.» Artigo  13g.  1.  O  ponto  2  do artigo 27g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«2.  Se  o  acto  que determinou o início da instância, ou acto equivalente, nao tiver  sido  comunicado  ou  notificado  ao  requerido  revel, regularmente e em tempo útil, por forma a permitir-lhe a defesa; ».</p>
    <p class="parrafo">2.   Ao   artigo   27g.   da   convençao  de  1968  sao  aditadas  as  seguintes disposiçoes:</p>
    <p class="parrafo">«5.  Se  a  decisao  for  inconciliável  com  outra  anteriormente proferida num Estado  nao  contratante  entre  as mesmas partes, em acçao com o mesmo pedido e a  mesma  causa  de  pedir, desde que a decisao proferida anteriormente reúna as condiçoes  necessárias  para  ser  reconhecida no Estado requerido.» Artigo 14g. Ao artigo 30g. da convençao de 1968 é aditado o seguinte parágrafo:</p>
    <p class="parrafo">«A  autoridade  judicial  de  um Estado contratante, perante o qual se invocar o reconhecimento  de  uma  decisao  proferida  na Irlanda ou no Reino Unido e cuja execuçao  for  suspensa  no  Estado  de  origem  por força da interposiçao de um recurso,   pode   suspender   a  instância.»  Artigo  15g.  Ao  artigo  31g.  da convençao de 1968 é aditado o seguinte parágrafo:</p>
    <p class="parrafo">«Todavia,  no  Reino  Unido,  tais  decisoes  sao  executadas na Inglaterra e no País  de  Gales,  na  Escócia  ou na Irlanda do Norte, depois de registadas para execuçao,  a  requerimento  de  qualquer  parte interessada, numa dessas regioes do  Reino  Unido,  conforme  o caso.» Artigo 16g. O primeiro parágrafo do artigo 32g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«O requerimento deve ser apresentado:</p>
    <p class="parrafo">-  na  Bélgica,  no  "tribunal  de  primière  instance" ou "rechtbank van eerste</p>
    <p class="parrafo">aanleg",</p>
    <p class="parrafo">- na Dinamarca, no "byret",</p>
    <p class="parrafo">-   na   República   Federal  da  Alemanha,  ao  presidente  de  uma  câmara  do "Landgericht",</p>
    <p class="parrafo">- em França, ao presidente do "tribunal de grande instance",</p>
    <p class="parrafo">- na Irlanda, no "High Court",</p>
    <p class="parrafo">- em Itália, na "corte d'appello",</p>
    <p class="parrafo">- no Luxemburgo, ao presidente do "tribunal d'arrondissement",</p>
    <p class="parrafo">- nos Países Baixos, ao presidente do "arrondissementsrechtbank",</p>
    <p class="parrafo">- no Reino Unido:</p>
    <p class="parrafo">1.  Na  Inglaterra  e  no  País  de  Gales,  no  "High  Court  of  Justice"  ou, tratando-se   de   uma   decisao   em   matéria   de   obrigaçao  alimentar,  no "Magistrates' Court" por intermédio do "Secretary of State";</p>
    <p class="parrafo">2.  Na  Escócia,  no  "Court  of  Session" ou, tratando-se de decisao em matéria de  obrigaçao  alimentar,  no  "Sheriff  Court"  por intermédio do "Secretary of State";</p>
    <p class="parrafo">3.  Na  Irlanda  do  Norte,  no  "High  Court  of  Justice"  ou,  tratando-se de decisao   em   matéria   de  obrigaçao  alimentar,  no  "Magistrates'Court"  por intermédio  do  "Secretary  of  State".»  Artigo 17g. O artigo 37g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo 37g.</p>
    <p class="parrafo">O  recurso  será  interposto  de acordo com as regras do processo contraditório: -  na  Bélgica,  para  o  "tribunal  de  première  instance"  ou  "rechtbank van eerste aanleg",</p>
    <p class="parrafo">- na Dinamarca, para o "landsret",</p>
    <p class="parrafo">- na República Federal da Alemanha, para o "Oberlandesgericht",</p>
    <p class="parrafo">- em França, para a "Cour d'appel,</p>
    <p class="parrafo">- na Irlanda, para o "High Court",</p>
    <p class="parrafo">- em Itália, para a "corte d'appello",</p>
    <p class="parrafo">-  no  Luxemburgo,  para  a  "Cour  supérieure de justice", decidindo em matéria civil,</p>
    <p class="parrafo">- nos Países Baixos, para o "arrondissementsrechtbank",</p>
    <p class="parrafo">- no Reino Unido:</p>
    <p class="parrafo">1.  Na  Inglaterra  e  no  País  de  Gales,  para  o "High Court of Justice" ou, tratando-se   de   decisao   em   matéria   de   obrigaçao   alimentar,  para  o "Magistrates'Court";</p>
    <p class="parrafo">2.  Na  Escócia,  para  o  "Court  of  Session"  ou,  tratando-se  de decisao em matéria de obrigaçao alimentar, para o "Sheriff Court";</p>
    <p class="parrafo">3.  Na  Irlanda  do  Norte,  para  o  "High Court of Justice" ou, tratando-se de decisao em matéria de obrigaçao alimentar, para o "Magistrates' Court".</p>
    <p class="parrafo">A decisao proferida no recurso apenas pode ser objecto:</p>
    <p class="parrafo">-  na  Bélgica,  em  França,  em  Itália,  no Luxemburgo e nos Países Baixos, de recurso de cassaçao,</p>
    <p class="parrafo">-  na  Dinamarca,  de  recurso para o "hoejesteret", com autorizaçao do Ministro da Justiça,</p>
    <p class="parrafo">- na República Federal da Alemanha, de uma "Rechtsbeschwerde",</p>
    <p class="parrafo">-  na  Irlanda,  de  recurso  sobre  uma  questao  de  direito  para  o "Supreme Court",</p>
    <p class="parrafo">-  no  Reino  Unido,  de  um único recurso sobre uma questao de direito.» Artigo 18g.   Ao  artigo  38g.  da  convençao  de  1968  é  aditado,  após  o  primeiro parágrafo, um novo parágrafo com a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Quando   a  decisao  tiver  sido  proferida  na  Irlanda  ou  no  Reino  Unido, qualquer  via  de  recurso  admissível  no  estado  de origem é considerada como recurso  ordinário  para  efeitos  da  aplicaçao  do primeiro parágrafo.» Artigo 19g.  O  primeiro  parágrafo  do  artigo 40g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Se o requerimento for indeferido, o requerente pode interpor recurso:</p>
    <p class="parrafo">- na Bélgica, para a "Cour d'appel" ou para o "hof van beroep",</p>
    <p class="parrafo">- na Dinamarca, para o "landsret",</p>
    <p class="parrafo">- na República Federal da Alemanha, para o "Oberlandesgericht",</p>
    <p class="parrafo">- em França, para a "Cour d'appel",</p>
    <p class="parrafo">- na Irlanda, para o "High Court",</p>
    <p class="parrafo">- em Itália, para a "corte d'appello",</p>
    <p class="parrafo">-  no  Luxemburgo,  para  a  "Cour supérieure de justice", decidindo em matérial civil,</p>
    <p class="parrafo">- nos Países Baixos, para o "gerechtshof",</p>
    <p class="parrafo">- no Reino Unido:</p>
    <p class="parrafo">1.  Na  Inglaterra  e  no  País  de  Gales,  para  o "High Court of Justice" ou, tratando-se   de   decisao   em   matéria   de   obrigaçao   alimentar,  para  o "Magistrates' Court";</p>
    <p class="parrafo">2.  Na  Escócia,  para  o  "Court  of  Session"  ou,  tratando-se  de decisao em matéria de obrigaçao alimentar, para o "Sheriff Court";</p>
    <p class="parrafo">3.  Na  Irlanda  do  Norte,  para  o  "High Court of Justice" ou, tratando-se de decisao  em  matéria  de  obrigaçao  alimentar,  para  o  "Magistrates' Court".» Artigo  20g.  O  artigo  41g.  da  convençao  de  1968  passa  a  ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo 41g.</p>
    <p class="parrafo">A   decisao  proferida  no  recurso  previsto  no  artigo  40g.apenas  pode  ser objecto:</p>
    <p class="parrafo">-  na  Bélgica,  em  França,  em  Itália,  no Luxemburgo e nos Países Baixos, de recurso de cassaçao,</p>
    <p class="parrafo">-  na  Dinamarca,  de  recurso para o "hoejesteret", com autorizaçao do Ministro da Justiça,</p>
    <p class="parrafo">- na República Federal da Alemanha, de uma "Rechtsbeschwerde",</p>
    <p class="parrafo">-  na  Irlanda,  de  recurso  sobre  uma  questao  de  direito  para  o "Supreme Court",</p>
    <p class="parrafo">-  no  Reino  Unido,  de  um único recurso sobre uma questao de direito.» Artigo 21g. O artigo 44g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo 44g.</p>
    <p class="parrafo">O  requerente  que,  no  Estado de origem, tiver beneficiado no todo ou em parte de  assistência  judiciária  ou  de  inseçao  de preparos e custas, beneficiará, no  processo  previsto  nos  artigos  32g. a 35g., da assistência mais favorável ou da isençao mais ampla prevista no direito do Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">O  requerente  que  solicitar  a  execuçao de uma decisao proferida na Dinamarca por  uma  autoridade  administrativa  em  matéria  de  obrigaçao alimentar, pode alegar  no  Estado  requerido  o benefício do disposto no primeiro parágrafo, se</p>
    <p class="parrafo">apresentar   documento   emanado   do   Ministério   da   Justiça   dinamarquês, certificando   que  se  encontra  nas  condiçoes  económicas  que  lhe  permitem beneficiar  no  todo  ou  em  parte  de  assistência judiciária ou de isençao de preparos  e  custas.»  Artigo  22g.  O  ponto  2  do artigo 46g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«2.  Tratando-se  de  decisao  proferida  à  revelia,  o  original  ou uma cópia autenticada  do  documento  que  certifique  que  o acto que determinou o início da  instância  ou  um  acto  equivalente  foi  comunicado  ou notificado à parte revel.»  Artigo  23g.  Ao  artigo 53g. da convençao de 1968 é aditado o seguinte parágrafo:</p>
    <p class="parrafo">«Para  determinar  se  um  trust  tem  domicílio  no  território  de  um  Estado contratante   a   cujos  tribunais  tenha  sido  submetida  a  questao,  o  juiz aplicará  as  normas  do  seu  direito  internacional  privado.»  Artigo 24g. Ao artigo  55g.  da  convençao  de 1968 sao acrescentados os seguintes travessoes a inserir  nos  respectivos  lugares  da  lista  das  convençoes,  de acordo com a ordem cronológica:</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  o  Reino  Unido e a França relativa à execuçao recíproca de sentenças em matéria civil e comercial,</p>
    <p class="parrafo">acompanhada de um protocolo, assinada em Paris em 18 de Janeiro de 1934,</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  o  Reino Unido e a Bélgica relativa à execuçao recíproca de sentenças em matéria civil e comercial,</p>
    <p class="parrafo">acompanhada de um protocolo, assinada em Paris em 2 de Maio de 1934,</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  o Reino Unido e a República Federal da Alemanha relativa ao  reconhecimento  e  execuçao  recíprocos  de  sentenças  em  matéria  civil e comercial, assinada em Bona em 14 de Julho de 1960,</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  o  Reino  Unido  e  a  República  Italiana  relativa  ao reconhecimento   e   execuçao   recíprocos  de  sentenças  em  matéria  civil  e comercial,  assinada  em  Roma  em  7  de  Fevereiro  de 1964, acompanhada de um protocolo assinado em Roma em 14 de Julho de 1970,</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  o  Reino  Unido  e o Reino dos Países Baixos relativa ao reconhecimento   e   execuçao   recíprocos  de  sentenças  em  matéria  civil  e comercial, assinada na Haia em 17 de Novembro de 1967.</p>
    <p class="parrafo">Artigo  25°.  1.  O  artigo  57g.  da  convençao  de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo 57g.</p>
    <p class="parrafo">A   presente   convençao   nao   prejudica  as  convençoes  de  que  os  Estados contratantes  sejam  ou  venham  a  ser  partes  e  que,  em matérias especiais, regulem   a   competência   judiciária,   o  reconhecimento  ou  a  execuçao  de decisoes.</p>
    <p class="parrafo">A  presente  convençao  nao  prejudica  a  aplicaçao  das  disposiçoes  que,  em matérias  especiais,  regulem  a  competência  judiciária, o reconhecimento ou a execuçao  de  decisoes  e  que  se  incluam  ou venham a ser incluídas nos actos das   instituiçoes  das  Comunidades  Europeias  ou  nas  legislaçoes  nacionais harmonizadas   em   execuçao   desses   actos.»   2.   Para   assegurar   a  sua interpretaçao  uniforme,  o  primeiro  parágrafo do artigo 57g. será aplicado do seguinte modo:</p>
    <p class="parrafo">a)  A  convençao  de  1968  alterada  nao  impede  que  um tribunal de um Estado contratante  que  seja  parte  numa convençao relativa a uma matéria especial se</p>
    <p class="parrafo">declare   competente  em  conformidade  com  uma  tal  convençao,  mesmo  que  o requerido  tenha  domicílio  no  território  de  um  Estado  contratante que nao seja   parte  nessa  conven-  çao.  Em  qualquer  caso,  o  tribunal  chamado  a pronunciar-se aplicará o artigo 20g. da convençao de 1968 alterada;</p>
    <p class="parrafo">b)   As  decisoes  proferidas  num  Estado  contratante  por  um  tribunal  cuja competência  se  fundamente  numa  conven-  çao  relativa a uma matéria especial serao  reconhecidas  e  executadas  nos  outros Estados contratantes, nos termos da convençao de 1968 alterada.</p>
    <p class="parrafo">Se  uma  convençao  relativa  a  uma  matéria  especial,  de  que  sejam parte o Estado  de  origem  e  o  Estado  requerido,  estabeleceu  as  condiçoes  para o reconhecimento  e  execuçao  de  decisoes, tais condiçoes devem ser respeitadas. Em  qualquer  caso,  pode  aplicar-se o disposto na con- vençao de 1968 alterada no que respeita ao processo de reconhecimento e execuçao de decisoes.</p>
    <p class="parrafo">Artigo  26g.  Ao  artigo  59g.  da  convençao  de  1968  é  aditado  o  seguinte parágrafo:</p>
    <p class="parrafo">«Todavia,   nenhum   Estado  contratante  pode  vincular-se  perante  um  Estado terceiro  a  nao  reconhecer  uma  decisao proferida em outro Estado contratante por  um  tribunal  cuja  competência se fundamente na existência nesse Estado de bens   pertencentes  ao  requerido  ou  na  apreensao  pelo  autor  de  bens  aí situados:</p>
    <p class="parrafo">1.  Se  o  pedido  que, incidir sobre a propriedade ou posse dos referidos bens, tiver  como  finalidade  obter  a autorizaçao para deles dispor ou se relacionar com  outro  litígio  a  eles  respeitante,  ou  2.  Se  os  bens  constituírem a garantia  de  um  crédito  que  seja  objecto  do litígio.» Artigo 27g. O artigo 60g. da convençao de 1968 a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo 60g.</p>
    <p class="parrafo">A   presente   convençao   aplica-se   ao   território   europeu   dos   Estados contratantes,   incluindo   a   Gronelândia,  aos  departamentos  e  territórios franceses ultramarinos, bem como a Mayotte.</p>
    <p class="parrafo">O  Reino  dos  Países  Baixos  pode  declarar  no  momento  da  assinatura ou da ratificaçao   da   presente   convençao,   ou  em  qualquer  momento  posterior, mediante   notificaçao   ao   secretário-geral   do   conselho  das  Comunidades Europeias,  que  a  presente  Convençao será aplicável às Antilhas Neerlandesas. Na  falta  de  tal  declaraçao,  os processos pendentes no território europeu do Reino,  na  sequência  de  um  recurso de cassaçao de decisoes dos tribunais das Antilhas  Neerlandesas,  serao  considerados  como  processos  pendentes  nesses tribunais.</p>
    <p class="parrafo">Em  derrogaçao  ao  disposto  no primeiro parágrafo, a presente convençao nao se aplica:</p>
    <p class="parrafo">1. As ilhas Faroé, salvo declaraçao em contrário do Reino da Dinamarca;</p>
    <p class="parrafo">2.  Aos  territórios  europeus  situados  fora  do  Reino Unido e cujas relaçoes internacionais sejam asseguradas pelo Reino Unido,</p>
    <p class="parrafo">salvo  declaraçao  em  contrário  do Reino Unido em relaçao a qualquer um desses territórios.</p>
    <p class="parrafo">Estas  declaraçoes  podem  ser  feitas em qualquer momento, mediante notificaçao ao secretário-geral do Conselho das Comunidades Europeias.</p>
    <p class="parrafo">Os  processos  de  recurso  interpostos  no  Reino  Unido de decisoes proferidas pelos   tribunais   situados  num  dos  territórios  indicados  no  ponto  2  do</p>
    <p class="parrafo">terceiro   parágrafo   serao   considerados   como  processos  pendentes  nesses tribunais.</p>
    <p class="parrafo">As  causas  que,  no  Reino  da  Dinamarca, forem reguladas pela Lei de Processo Civil   das   ilhas   Faroé   (Lov   for   Faeroerne  om  rettens  pleje)  serao consideradas  como  causas  pendentes  nos  tribunais  das  ilhas Faroé.» Artigo 28g.  A  alínea  c)  do  artigo 64g. da convençao de 1968 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«c) Das declaraçoes recebidas nos termos do artigo 60g.; »</p>
    <p class="parrafo">TITULO III</p>
    <p class="parrafo">Adaptaçoes do protocolo anexo à convençao de 1968</p>
    <p class="parrafo">Artigo 29g.</p>
    <p class="parrafo">Ao protocolo anexo à convençao de 1968 sao aditados os seguintes artigos:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo   Vg.   A   Em   matéria  de  obrigaçao  alimentar,  os  termos  "juíz", "tribunal",  e  "autoridade  judicial",  abrangem as autoridades administrativas dinamarquesas.</p>
    <p class="parrafo">Artigo Vg. B</p>
    <p class="parrafo">Nos  litígios  entre  o  capitao  e  um  membro da tripulaçao de um navio de mar matriculado  na  Dinamarca  ou  na  Irlanda, relativos às remuneraçoes ou outras condiçoes  de  serviço,  os  tribunais  de um Estado contratante devem verificar se   o  agente  diplomático  ou  consular  com  autoridade  sobre  o  navio  foi informado  do  litígio.  Os  tribunais  devem  suspender  a instância enquanto o agente    nao   for   informado.   Devem,   mesmo   oficiosamente,   declarar-se incompetentes   se   aquele  agente,devidamente  informado,  tiver  exercido  as atribuiçoes  que  lhe  sao  reconhecidas  na  matéria por uma convençao consular ou,   na   falta   de   tal   convençao,  tiver  suscitado  objecçoes  quanto  à competência no prazo fixado.</p>
    <p class="parrafo">Artigo Vg. C</p>
    <p class="parrafo">Sempre  que,  no  âmbito  do no 5 do artigo 69g. da convençao relativa à patente europeia  do  Mercado  Comum,  assinada no Luxemburgo em 15 de Dezembro de 1975, os  artigos  52g.  e  53g. da presente convençao sejam aplicáveis às disposiçoes relativas   à   residence,   nos  termos  da  versao  inglesa  daquela  primeira convençao,  considera-se  que  o  termo  residence usado nesse texto tem o mesmo alcance  que  o  termo  "domicílio"  que  consta  dos  artigos  52g.  e  53g. da presente convençao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo Vg. D</p>
    <p class="parrafo">Sem  prejuízo  da  competência  do  Instituto Europeu de Patentes, nos termos da convençao  relativa  à  emissao  de patentes europeias, assinada em Munique em 5 de  Outubro  de  1973,  os  tribunais  de  cada Estado contratante sao os únicos competentes,  sem  consideraçao  de  domicílio,  em  matéria  de inscriçao ou de validade  de  uma  patente  europeia emitida para esse Estado e que nao seja uma patente  comunitária  nos  termos  do  disposto  no  artigo  86g.  da  convençao relativa  à  patente  europeia  para  o Mercado Comum, assinada no Luxemburgo em 15  de  Dezembro  de  1975.»  TITULO  IV  Adaptaçoes ao protocolo de 1971 Artigo 30g. Ao artigo 1g. do protocolo de 1971 é aditado o seguinte parágrafo:</p>
    <p class="parrafo">«O  Tribunal  de  Justiça  das  Comunidades  Europeias  é  igualmente competente para  decidir  sobre  a  interpretaçao  da  convençao relativa à adesao do Reino da  Dinamarca,  da  Irlanda  e  do  Reino  Unido da Gra-Bretanha e da Irlanda do Norte   à   convençao   de  27  de  Setembro  de  1968,  bem  como  ao  presente</p>
    <p class="parrafo">protocolo.»  Artigo  31g.  O  ponto  1 d o artigo 2g. do protocolo de 1971 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«1.  -  na  Bélgica:  a  "Cour de cassation" (het Hof van Cassatie) e o "Conseil d'Etat" (de Raad van State),</p>
    <p class="parrafo">- na Dinamarca: "hoejesteret",</p>
    <p class="parrafo">- na República Federal da Alemanha: o "obersten Gerichtshoefe des Bundes",</p>
    <p class="parrafo">- em França: a "Cour de cassation" e o "Conseil d'Etat",</p>
    <p class="parrafo">- na Irlanda: O "Supreme Court",</p>
    <p class="parrafo">- na Itália: a "Corte suprema di cassazione",</p>
    <p class="parrafo">-  no  Luxemburgo:  a  "Cour  supérieure  de  justice",  decidindo como "Cour de cassation",</p>
    <p class="parrafo">- nos Países Baixos: o "Hoge Raad",</p>
    <p class="parrafo">-  no  Reine  Unido:  a "House of Lords" e os tribunais a que a causa tenha sido submetida,  nos  termos  do  segundo  parágrafo do artigo 37g. ou do artigo 41g. da  convençao;  »  Artigo  32g.  O artigo 6g. do protocolo de 1971 passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«Artigo 6g.</p>
    <p class="parrafo">O   presente   protocolo   aplica-se   ao   território   europeu   dos   Estados contratantes,   incluindo   a   Gronelândia,  aos  departamentos  e  territórios franceses ultramarinos, bem como a Mayotte.</p>
    <p class="parrafo">O  Reino  dos  Países  Baixos  pode  declarar,  no  momento  da assinatura ou da ratificaçao  do  presente  protocolo  ou em qualquer momento posterior, mediante notificaçao  ao  secretário-geral  do  Conselho das Comunidades Europeias, que o presente protocolo será aplicável às Antilhas Neerlandesas.</p>
    <p class="parrafo">Em  derrogaçao  ao  disposto  no primeiro parágrafo, o presente protocolo nao se aplica:</p>
    <p class="parrafo">1. As ilhas Faroé, salvo declaraçao em contrário do Reino da Dinamarca;</p>
    <p class="parrafo">2.  Aos  territórios  europeus  situados  fora  do  Reino Unido e cujas relaçoes internacionais   sejam   asseguradas   pelo   Reino  Unido,salvo  declaraçao  em contrário do Reino Unido em relaçao a qualquer um desses territórios.</p>
    <p class="parrafo">Estas  declaraçoes  podem  ser  feitas em qualquer momento, mediante notificaçao ao  secretário-geral  do  Conselho  das  Comunidades  Europeias.»  Artigo 33g. A alínea  d)  do  artigo  10g.  do  protocolo  de  1971  passa  a  ter  a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«d) Das declaraçoes recebidas nos termos do artigo 6g.».</p>
    <p class="parrafo">TITULO V</p>
    <p class="parrafo">Disposiçoes transitórias</p>
    <p class="parrafo">Artigo 34g.</p>
    <p class="parrafo">1.  A  convençao  de  1968 e o protocolo de 1971, com a redacçao que lhes é dada pela   presente   convençao,   sao   aplicáveis   apenas   às  acçoes  judiciais intentadas  e  aos  actos  autênticos exarados posteriormente à entrada em vigor da  presente  convençao  no  Estado de origem e aos pedidos de reconhecimento ou de  execuçao  de  uma  decisao  ou  de um acto autêntico após a entrada em vigor da presente convençao no Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">2.  Todavia,  nas  relaçoes  entre  os seis Estados partes na convençao de 1968, as   decisoes   proferidas   após  a  data  de  entrada  em  vigor  da  presente convençao,   na   sequência   de  acçoes  intentadas  antes  dessa  data,  serao reconhecidas  e  executadas  em  conformidade  com  o  disposto no título III da</p>
    <p class="parrafo">convençao de 1968 alterada.</p>
    <p class="parrafo">3.  Além  disso,  nas  relaçoes entre os seis Estados que sao parte na convençao de  1968  e  os  três Estados referidos no artigo 1g. da presente convençao, bem como  nas  relaçoes  entre  estes  três  últimos,  as decisoes proferidas após a data  de  entrada  em  vigor  da  presente convençao nas relaçoes entre o Estado de  origem  e  o  Estado  requerido,  na  sequência  de  acçoes intentadas antes dessa  data,  serao  reconhecidas  e  executadas  em conformidade com o disposto no  título  III  da  convençao  de  1968  alterada,  se  a  competência se tiver fundamentado  em  regras  conformes  com  o  disposto  no  título II alterado da convençao  de  1968  ou  com  disposiçoes previstas em convençao vigente entre o Estado de origem e o Estado requerido aquando da instauraçao da acçao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 35g.</p>
    <p class="parrafo">Se,  por  documento  escrito  anterior à entrada em vigor da presente convençao, as  partes  em  litígio  sobre  um  contrato  tiverem acordado em aplicar a esse contrato  o  direito  irlandês  ou  o  direito  de uma regiao do Reino Unido, os tribunais  da  Irlanda  ou  dessa regiao do Reino Unido conservam a faculdade de conhecer do litígio.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 36g.</p>
    <p class="parrafo">Durante  os  três  anos  seguintes  à  entrada em vigor da convençao de 1968, em relaçao  ao  Reino  da  Dinamarca e à Irlanda, a competência em matéria marítima em  cada  um  desses  Estados  será  determinada,  nao só nos termos da referida convençao,  mas  também  nos  termos  dos  pontos  1  a  6  a seguir enunciados. Todavia,  estas  disposiçoes  deixarao  de  ser  aplicadas  em  cada  um  desses Estados   a   partir  do  momento  em  que  a  convençao  internacional  para  a unificaçao  de  certas  regras  relativas  ao arresto de navios de mar, assinada em Bruxelas em 10 de Maio de 1952, entre em vigor nesses Estados.</p>
    <p class="parrafo">1.  Uma  pessoa  domiciliada  no  território  de  um Estado contratante pode ser demandada  por  um  crédito  marítimo  perante  os  tribunais  de um dos Estados atrás  mencionados  quando  o  navio  a  que esse crédito se refere, ou qualquer outro  navio  de  que  essa  pessoa  é  proprietária,  foi objecto de um arresto judicial  no  território  de  um  desses  Estados  para  garantir  o crédito, ou poderia  ter  sido  objecto  de  um  arresto nesse mesmo Estado, ainda que tenha sido prestada cauçao ou outra garantia, nos casos seguintes:</p>
    <p class="parrafo">a) Se o autor tiver domicílio no território desse Estado;</p>
    <p class="parrafo">b) Se o crédito marítimo tiver sido constituído nesse Estado;</p>
    <p class="parrafo">c)  Se  o  crédito  marítimo  tiver  sido  constituído  no decurso de uma viagem durante a qual tiver sido efectuado ou pudesse ter sido efectuado o arresto;</p>
    <p class="parrafo">d)  Se  o  crédito  resultar de abalroaçao ou de danos causados por um navio, em virtude   de   execuçao   ou   omissao   de  manobra  ou  de  inobservância  dos regulamentos,  quer  a  outros  navio  quer  às  coisas  ou  às  pessoas  que se encontrem a bordo;</p>
    <p class="parrafo">e) Se o crédito resultar de assistência ou salvamento;</p>
    <p class="parrafo">f)  Se  o  crédito  estiver  garantido por hipoteca marítima ou mortgage sobre o navio arrestado.</p>
    <p class="parrafo">2.  Pode  ser  arrestado,  tanto  o  navio  a que se reporta o crédito marítimo, como   qualquer  outro  pertencente  àquele  que,  à  data  da  constituiçao  do crédito  marítimo,  era  proprietário  do  navio  a  que  o  crédito  se refere. Todavia,  para  os  créditos  previstos  nas  alíneas  o),  p) ou q) do ponto 5,</p>
    <p class="parrafo">apenas pode ser arrestado o navio a que o crédito se refere.</p>
    <p class="parrafo">3.  Considera-se  que  vários  navios  têm  o mesmo proprietário quando todas as partes da propriedade pertencem à mesmas ou às mesmas pessoas.</p>
    <p class="parrafo">4.  No  caso  de  fretamento  de  um  navio com transferência de gestao náutica, quando  só  o  afretador  responder  por  um  crédito  marítimo  relativo a esse navio,   pode  ser  arrestado  esse  ou  qualquer  outro  navio  pertencente  ao afretador,  mas  nenhum  outro  navio  pertencente  ao  proprietário  poderá ser arrestado  por  tal  crédito  marítimo.  O  mesmo  se aplica a todos os casos em que uma pessoa que nao o proprietário é devedora de um crédito marítimo.</p>
    <p class="parrafo">5.  Entende-se  por  «crédito  marítimo»  a  alegaçao  de  um  direito  ou de um crédito provenientes de uma das causas seguintes:</p>
    <p class="parrafo">a) Danos causados por um navio, quer por abalroaçao quer por outro modo;</p>
    <p class="parrafo">b)   Perda   de  vidas  humanas  ou  danos  corporais  causados  pelo  navio  ou resultantes da sua exploraçao;</p>
    <p class="parrafo">c) Assistência e salvaçao;</p>
    <p class="parrafo">d)  Contratos  relativos  à  utilizaçao ou ao aluguer do navio por carta-partida ou por outro meio;</p>
    <p class="parrafo">e)  Contratos  relativos  ao  transporte de mercadorias por navio, em virtude de carta-partida, conhecimento ou outro meio;</p>
    <p class="parrafo">f) Perda ou dano de mercadorias e bagagens transportadas em navio;</p>
    <p class="parrafo">g) Avaria comum;</p>
    <p class="parrafo">h) Empréstimo a risco;</p>
    <p class="parrafo">i) Reboque;</p>
    <p class="parrafo">j) Pilotagem;</p>
    <p class="parrafo">k)  Fornecimentos  de  produtos  ou  de  material  feitos  a um navio para a sua exploraçao   ou   conservaçao,   qualquer   que   seja   o   lugar   onde  esses fornecimentos se façam;</p>
    <p class="parrafo">l) Construçao, reparaçoes, equipamento de um navio ou despesas de estiva;</p>
    <p class="parrafo">m) Soldadas do capitao, oficiais ou tripulantes;</p>
    <p class="parrafo">n)  Desembolsos  do  capitao  e os efectuados pelos carregadores, afretadores ou agentes por conta do navio ou do seu proprietário;</p>
    <p class="parrafo">o) Propriedade contestada de um navio;</p>
    <p class="parrafo">p)  Co-propriedade  de  um  navio,  ou  sua posse, ou sua exploraçao, ou direito aos produtos da exploraçao de um navio em co-propriedade;</p>
    <p class="parrafo">q) Qualquer hipoteca marítima e qualquer mortgage.</p>
    <p class="parrafo">6.  Na  Dinamarca,  a  expressao «arresto judicial» abrange, no que diz respeito aos  créditos  marítimos  referidos  nas  alíneas  o)  e p) do ponto anterior, o termo  forbud,  quando  esse  processo  for  o  único  admitido no caso concreto pelos  artigos  646g.  a  653g.  da  Lei  de  processo  civil  («Lov  om rettens pleje»).</p>
    <p class="parrafo">TITULO VI</p>
    <p class="parrafo">Disposiçoes finais</p>
    <p class="parrafo">Artigo 37g.</p>
    <p class="parrafo">O   Secretariado-geral  do  Conselho  das  Comunidades  Europeias  remeterá  aos Governos do Reino da Dinamarca,</p>
    <p class="parrafo">da  Irlanda  e  do  Reino Unido da Gra-Bretanha e da Irlanda do Norte, em língua alema,  francesa,  italiana  e  neerlandesa,  uma cópia autenticada da convençao de 1968 e do protocolo de 1971.</p>
    <p class="parrafo">Os  textos  da  convençao  de 1968 e do protocolo de 1971, redigidos nas línguas dinamarquesa,  inglesa  e  irlandesa,  serao  anexados à presente convençao (1). Os  textos  redigidos  nas  línguas  dinamarquesa,  inglesa e irlandesa fazem fé nas  mesmas  condiçoes  que  os  textos  originários  da  convençao de 1968 e do protocolo de 1971.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 38g.</p>
    <p class="parrafo">A   presente   convençao   será   ratificada   pelos   Estados  signatários.  Os instrumentos  de  ratificaçao  serao  depositados  junto  do secretário-geral do Conselho das Comunidades Europeias.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 39g.</p>
    <p class="parrafo">A  presente  convençao  entrará  em  vigor  nas  relaçoes entre os Estados que a tiverem  ratificado  no  primeiro  dia  do  terceiro mês seguinte ao do depósito do  último  instrumento  de  ratificaçao  pelos  Estados-membros  originários da Comunidade e por um novo Estado-membro.</p>
    <p class="parrafo">A  presente  convençao  entrará  em  vigor,  em  cada  novo  Estado-membro que a ratifique  posteriormente,  no  primeiro  dia  do  terceiro  mês  seguinte ao do depósito do respectivo instrumento de ratificaçao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 40g.</p>
    <p class="parrafo">O   secretário-geral   do  Conselho  das  Comunidades  Europeias  notificará  os Estados signatários:</p>
    <p class="parrafo">a) Do depósito de qualquer instrumento de ratificaçao;</p>
    <p class="parrafo">b)   Das   datas   de  entrada  em  vigor  da  presente  convençao  nos  Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 41g.</p>
    <p class="parrafo">A   presente   convençao,   redigida  num  único  exemplar  nas  línguas  alema, dinamarquesa,  francesa,  inglesa,  irlandesa,italiana  e  neerlandesa,  fazendo fé  qualquer  dos  sete  textos, será depositada nos arquivos do Secretariado do Conselho  das  Comunidades  Europeias.  O  secretário-geral  remeterá  uma cópia autenticada   da   presente  convençao  a  cada  um  dos  governos  dos  Estados signatários.</p>
    <p class="parrafo">Til  bekraeftelse  heraf  har  undertegnede  befuldmaegtigede underskrevet denne konvention.</p>
    <p class="parrafo">Zu    Urkund   dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigten   ihre Unterschriften unter dieses UEbereinkommen gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">In   witness   whereof,  the  undersigned  Plenipotentiaries  have  signed  this Convention.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi,  les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas de la présente convention,</p>
    <p class="parrafo">Dá   fhianú  sin,  chuir  na  Lánchumhachtaigh  thíos-sínithe  a  lámh  leis  an gCoinbhinsiún seo.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che,  i  plenipotenziari  sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente convenzione.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  ondergetekende  gevolmachtigden hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Em   fé   do   que   os  plenipotenciários  abaixo-assinados  apuseram  as  suas assinaturas no final da presente convençao.</p>
    <p class="parrafo">Udfaerdiget    i   Luxembourg,   den   niende   oktober   nitten   hundrede   og otteoghalvfjerds.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen zu Luxemburg am neunten Oktober neunzehnhundertachtundsiebzig.</p>
    <p class="parrafo">Done  at  Luxembourg  on  the ninth day of October in the year one thousand nine hundred and seventy-eight.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Luxembourg, le neuf octobre mil neuf cent soixante-dix-huit.</p>
    <p class="parrafo">Arna  dhéanamh  i  Lucsamburg,  an  naoú lá de Dheireadh Fómhair sa bhliain míle naoi gcéad seachtó a hocht.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Lussemburgo, add  nove ottobre millenovecentosettantotto.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan te Luxemburg, de negende oktober negentienhonderd achtenzeventig.</p>
    <p class="parrafo">Feito  no  Luxemburgo,  aos  nove de Outubro de mil novecentos e setenta e oito.  Renaat VAN ELSLANDE</p>
    <p class="parrafo">Nathalie LIND</p>
    <p class="parrafo">Dr. Hans-Jochen VOGEL</p>
    <p class="parrafo">Alain PEYREFITTE</p>
    <p class="parrafo">Gerard COLLINS</p>
    <p class="parrafo">Paolo BONIFACIO</p>
    <p class="parrafo">Robert KRIEPS</p>
    <p class="parrafo">Prof. J. de RUITER</p>
    <p class="parrafo">Lord ELWYN-JONES, C. H.</p>
    <p class="parrafo">_________</p>
    <p class="parrafo">(1) JO no L 304 de 30. 10. 1978, pp. 17, 36 e 55.</p>
    <p class="parrafo">DECLARA AO COMUM</p>
    <p class="parrafo">OS  REPRESENTANTES  DOS  GOVERNOS  DOS  ESTADOS-MEMBROS  DA COMUNIDADE ECONOMICA EUROPEIA, REUNIDOS NO CONSELHO,</p>
    <p class="parrafo">Desejosos  de  assegurar  que,  no  espírito  da convençao de 27 de Setembro de 1968,  seja  igualmente  realizada,  na  medida do possível, a uniformizaçao das competências judiciárias no domínio marítimo;</p>
    <p class="parrafo">Considerando  que  a  convençao  internacional  para  a  unificaçao  de  certas regras  sobre  o  arresto  de  navios de mar, assinada em Bruxelas em 10 de Maio de 1952, contém disposiçoes sobre a competência judiciária;</p>
    <p class="parrafo">Considerando   que   nem   todos  os  Estados-membros  sao  parte  da  referida convençao,</p>
    <p class="parrafo">Formulam  o  desejo  de  que os Estados-membros que sao Estados costeiros e que nao  se  tornaram  ainda  parte  da convençao de 10 de Maio de 1952 a ratifiquem ou a ela adiram no mais breve prazo.</p>
    <p class="parrafo">Udfaerdiget    i   Luxembourg,   den   niende   oktober   nitten   hundrede   og otteoghalvfjerds.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen zu Luxemburg am neunten Oktober neunzehnhundertachtundsiebzig.</p>
    <p class="parrafo">Done  at  Luxembourg  on  the  ninth  day  of  October in the year one thousand nine hundred and seventy-eight.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Luxembourg, le neuf octobre mil neuf cent soixante-dix-huit.</p>
    <p class="parrafo">Arna  dhéanamh  i  Lucsamburg,  an naoú lá de Dheireadh Fómhair sa bhliain míle naoi gcéad seachtó a hocht.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Lussemburgo, add  nove ottobre millenovecentosettantotto.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan te Luxemburg, de negende oktober negentienhonderd achtenzeventig.</p>
    <p class="parrafo">Feito  no  Luxemburgo,  aos  nove  de  Outubro  de  mil  novecentos e setenta e oito.</p>
    <p class="parrafo">Renaat VAN ELSLANDE</p>
    <p class="parrafo">Nathalie LIND</p>
    <p class="parrafo">Dr. Hans-Jochen VOGEL</p>
    <p class="parrafo">Alain PEYREFITTE</p>
    <p class="parrafo">Gerard COLLINS</p>
    <p class="parrafo">Paolo BONIFACIO</p>
    <p class="parrafo">Robert KRIEPS</p>
    <p class="parrafo">Prof. J. de RUITER</p>
    <p class="parrafo">Lord ELWYN-JONES, C. H.</p>
    <p class="parrafo">ANEXO V</p>
    <p class="parrafo">CONVEN AO  relativa  à  adesao  da  República  Helénica  à  convençao relativa à competência   judiciária   e   à   execuçao  de  decisoes  em  matéria  civil  e comercial,  bem  como  ao  protocolo  relativo à sua interpretaçao pelo Tribunal de  Justiça,  com  as  adaptaçoes  que  lhes  foram  introduzidas pela convençao relativa  à  adesao  do  Reino  da  Dinamarca,  da  Irlanda  e do Reino Unido da Gra-Bretanha e da Irlanda do Norte</p>
    <p class="parrafo">PREAMBULO  AS  ALTAS  PARTES  CONTRATANTES  NO TRATADO QUE INSTITUI A COMUNIDADE ECONOMICA EUROPEIA,</p>
    <p class="parrafo">CONSIDERANDO  que  a  República  Helénica, ao tornar-se membro da Comunidade, se comprometeu  a  aderir  à  convençao  relativa  à  competência  judiciária  e  à execuçao  de  decisoes  em  matéria  civil e comercial e ao protocolo relativo à interpretaçao  dessa  convençao  pelo  Tribunal  de  Justiça,  com as adaptaçoes que  lhes  foram  introduzidas  pela  convençao  relativa  à  adesao do Reino da Dinamarca,  da  Irlanda  e  do  Reino  Unido  da  Gra-Bretanha  e  da Irlanda do Norte,  e  a  encetar  negociaçoes  para  o  efeito  com  os  Estados-membros da Comunidade para lhes introduzir as adaptaçoes necessárias,</p>
    <p class="parrafo">DECIDIRAM  celebrar  a  presente  convençao  e,  para  o efeito, designaram como plenipotenciários:</p>
    <p class="parrafo">SUA MAJESTADE O REI DOS BELGAS:</p>
    <p class="parrafo">Jean GOL,</p>
    <p class="parrafo">Vice Primeiro-Ministro,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça e da Reforma Institucional;</p>
    <p class="parrafo">SUA MAJESTADE A RAINHA DA DINAMARCA:</p>
    <p class="parrafo">Erik NINN-HANSEN,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA FEDERAL DA ALEMANHA:</p>
    <p class="parrafo">Hans Arnold ENGELHARD,</p>
    <p class="parrafo">Ministro Federal da Justiça,</p>
    <p class="parrafo">Dr. Gunther KNACKSTEDT,</p>
    <p class="parrafo">Embaixador da República Federal da Alemanha no Luxemburgo;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA HEL NICA:</p>
    <p class="parrafo">Georges-Alexandre MANGAKIS,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA FRANCESA:</p>
    <p class="parrafo">Robert BADINTER,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA IRLANDA:</p>
    <p class="parrafo">Seán DOHERTY,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA ITALIANA:</p>
    <p class="parrafo">Clelio DARIDA,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">SUA ALTEZA REAL O GRAO-DUQUE DO LUXEMBURGO:</p>
    <p class="parrafo">Colette FLESCH,</p>
    <p class="parrafo">Vice-Presidente do Governo,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">SUA MAJESTADE A RAINHA DOS PAISES BAIXOS:</p>
    <p class="parrafo">J. de RUITER,</p>
    <p class="parrafo">Ministro da Justiça;</p>
    <p class="parrafo">SUA  MAJESTADE  A  RAINHA  DO REINO UNIDO DA GRA-BRETANHA E DA IRLANDA DO NORTE: Peter Lovat FRASER, esquire,</p>
    <p class="parrafo">Solicitor-General para a Escócia, Departamento do Lord Advocate;</p>
    <p class="parrafo">OS  QUAIS,  reunidos  no  Conselho,  depois  de  terem  trocado  os  seus plenos poderes, reconhecidos em boa e devida forma,</p>
    <p class="parrafo">ACORDARAM NO SEGUINTE:</p>
    <p class="parrafo">TITULO I</p>
    <p class="parrafo">Disposiçoes gerais</p>
    <p class="parrafo">Artigo 1g.</p>
    <p class="parrafo">1.  A  República  Helénica  adere  à convençao relativa à competência judiciária e  à  execuçao  de  decisoes  em matéria civil e comercial, assinada em Bruxelas em  27  de  Setembro  de  1968,  a  seguir  denominada «convençao de 1968», e ao protocolo  relativo  à  sua  interpretaçao pelo Tribunal de Justiça, assinado no Luxemburgo  em  3  de  Junho  de  1971, a seguir denominado «protocolo de 1971», com  as  adaptaçoes  que  lhes  foram  introduzidas  pela  convençao  relativa à adesao  do  Reino  da  Dinamarca,  da Irlanda e do Reino Unido da Gra-Bretanha e da  Irlanda  do  Norte  à  convençao  relativa  à  competência  judiciária  e  à execuçao  de  decisoes  em  matéria  civil  e comercial, assim como ao protocolo relativo   à   sua   interpretaçao   pelo   Tribunal  de  Justiça,  assinada  no Luxemburgo  em  9  de  Outubro  de  1978  e  a  seguir  denominada «convençao de 1978».</p>
    <p class="parrafo">2.  A  adesao  da  República  Helénica  é  extensiva,  nomeadamente,  ao no 2 do artigo 25g. e aos artigos 35g. e 36g. da convençao de 1978.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 2g.</p>
    <p class="parrafo">As  adaptaçoes  introduzidas  pela  presente convençao na convençao de 1968 e no protocolo  de  1971,  tal  como  foram adaptadas pela convençao de 1978, constam dos títulos II a IV.</p>
    <p class="parrafo">TITULO II</p>
    <p class="parrafo">Adaptaçoes  da  convençao  de  1968  Artigo  3g.  Ao segundo parágrafo do artigo 3g.  da  convençao  de  1968, com a redacçao que lhe foi dada pelo artigo 4g. da convençao  de  1978,  é  aditado,  entre  o  terceiro  e  o quarto travessoes, o seguinte travessao:</p>
    <p class="parrafo">«-  na  Grécia:  o  artigo  40g. do Código de Processo Civil ("Kvdikaw politikhw Dikonomíaw")».</p>
    <p class="parrafo">Artigo 4g.</p>
    <p class="parrafo">A  primeiro  parágrafo  do  artigo 32g. da convençao de 1968, com a redacçao que lhe  foi  dada  pelo  artigo  16g.  da  convençao  de  1978,  é aditado, entre o terceiro e o quarto travessoes, o seguinte travessao:</p>
    <p class="parrafo">«- na Grécia ao "monomeléw prvtodikeío",».</p>
    <p class="parrafo">Artigo 5g.</p>
    <p class="parrafo">1.  Ao  primeiro  parágrafo  do  artigo 37g. da convençao de 1968, alterado pelo artigo 17g. da convençao de 1978,</p>
    <p class="parrafo">é aditado, entre o terceiro e o quarto travessoes, o seguinte travessao:</p>
    <p class="parrafo">«- na Grécia, para o "efeteío",».</p>
    <p class="parrafo">2.  No  segundo  parágrafo  do  artigo 37g. da convençao de 1968, com a redacçao que  lhe  foi  dada  pelo artigo 17g. da convençao de 1978, o primeiro travessao passa a ter a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«-  na  Bélgica,  na  Grécia,  em  França, em Itália, no Luxemburgo e nos Países Baixos,  de  recurso  de  cassaçao,»  Artigo 6g. Ao primeiro parágrafo do artigo 40g.  da  convençao  de  1968,  com a redacçao que lhe foi dada pelo artigo 19g. da  convençao  de  1978,  é  aditado,  entre o terceiro e o quarto travessoes, o seguinte travessao:</p>
    <p class="parrafo">«- na Grécia, para o "efeteío",».</p>
    <p class="parrafo">Artigo 7g.</p>
    <p class="parrafo">No  artigo  41g.  da  convençao  de  1968,  com a redacçao que lhe foi dada pelo artigo  20g.  da  convençao  de  1978,  o  primeiro  travessao  passa  a  ter  a seguinte redacçao:</p>
    <p class="parrafo">«-  na  Bélgica,  na  Grécia,  em  França, em Itália, no Luxemburgo e nos Países Baixos, de recurso de cassaçao,».</p>
    <p class="parrafo">Artigo 8g.</p>
    <p class="parrafo">Ao  artigo  55g.  da  convençao  de  1968,  na  redacçao  que  lhe foi dada pelo artigo  24g.  da  convençao  de  1978,  é aditado o seguinte travessao a inserir no   respectivo   lugar   da   lista  das  convençoes  de  acordo  com  a  ordem cronológica:</p>
    <p class="parrafo">«-  a  convençao  entre  o  Reino  da  Grécia  e a República Federal da Alemanha relativa  ao  reconhecimento  e  execuçao recíprocos de sentenças, transacçoes e actos  autênticos  em  matéria  civil  e  comercial,  assinada em Atenas em 4 de Novembro de 1961.»</p>
    <p class="parrafo">TITULO III</p>
    <p class="parrafo">Adaptaçao do protocolo anexo à convençao de 1968</p>
    <p class="parrafo">Artigo 9g.</p>
    <p class="parrafo">No  artigo  Vg.B  aditado  ao  protocolo  anexo  à convençao de 1968 pelo artigo 29g.  da  convençao  de  1978,  sao  inseridos,  no primeiro período, os termos, antecedidos por uma vírgula, «na Grécia», a seguir ao termo «Dinamarca».</p>
    <p class="parrafo">TITULO IV</p>
    <p class="parrafo">Adaptaçoes do protocolo de 1971</p>
    <p class="parrafo">Artigo 10g.</p>
    <p class="parrafo">Ao  artigo  1g.  do  protocolo  de  1971,  com  a redacçao que lhe foi dada pelo artigo 30g. da convençao de 1978, é aditado o seguinte parágrafo:</p>
    <p class="parrafo">«O  Tribunal  de  Justiça  das  Comunidades  Europeias  é  igualmente competente para   decidir   sobre  a  interpretaçao  da  convençao  relativa  à  adesao  da República  Helénica  à  convençao  de  27  de  Setembro  de  1968  e ao presente protocolo,  tal  como  foram  adaptados  pela convençao de 1978.» Artigo 11g. Ao ponto  1  do  artigo  2g.  do protocolo de 1971, com a redacçao que lhe foi dada pelo  artigo  31g.  da  convençao  de  1978,  é  aditado,  entre  o terceiro e o quarto travessoes, o seguinte travessao:</p>
    <p class="parrafo">«- na Grécia, "ta anvtata dikasthria",».</p>
    <p class="parrafo">TITULO V</p>
    <p class="parrafo">Disposiçoes transitórias</p>
    <p class="parrafo">Artigo 12g.</p>
    <p class="parrafo">1.  A  convençao  de  1968  e  o  protocolo de 1971, com a redacçao que lhes foi dada  pela  convençao  de  1978  e  que  lhe é dada pela presente convençao, sao aplicáveis  apenas  às  acçoes  judiciais  intentadas  e  aos  actos  autênticos exarados  posteriormente  à  entrada  em  vigor  da presente convençao no Estado de  origem  e  aos  pedidos  de  reconhecimento ou de execuçao de uma decisao ou de  um  acto  autêntico  após a entrada em vigor da presente convençao no Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">2.  Todavia,  nas  relaçoes  entre  o  Estado de origem e o Estado de origem e o Estado  requerido,  as  decisoes  proferidas  após a data de entrada em vigor da presente  convençao  na  sequência  de  acçoes intentadas antes dessa data serao reconhecidas  e  executadas  em  conformidade  com  o  disposto no título III da convençao  de  1968,  com  a  redacçao que lhe foi dada pela convençao de 1978 e que   lhe   é   dada   pela  presente  convençao,  se  a  competência  se  tiver fundamentado  em  regras  conformes  com  o  disposto  no  título II alterado da convençao  de  1968  ou  com  disposiçoes previstas em con- vençao vigente entre o Estado de origem e o Estado requerido aquando da instauraçao da acçao.</p>
    <p class="parrafo">TITULO VI</p>
    <p class="parrafo">Disposiçoes finais</p>
    <p class="parrafo">Artigo 13g.</p>
    <p class="parrafo">O  secretário-geral  do  Conselho  das Comunidades Europeias remeterá ao Governo da  República  Helénica,  nas  línguas  alema,  dinamarquesa, francesa, inglesa, irlandesa,  italiana  e  neerlandesa,  uma  cópia  autenticada  da  convençao de 1968, do protocolo de 1971 e da convençao de 1978.</p>
    <p class="parrafo">Os  textos  da  convençao  de 1968, de protocolo de 1971 e da convençao de 1978, redigidos  em  língua  grega,  serao  anexados  à  presente convençao. Os textos redigidos  em  língua  grega  fazem fé nas mesmas condiçoes que os outros textos da convençao de 1968, do protocolo de 1971 e da convençao de 1978.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 14g.</p>
    <p class="parrafo">A   presente   convençao   será   ratificada   pelos   Estados  signatários.  Os instrumentos  de  ratificaçao  serao  depositados  junto  do secretário-geral do Conselho das Comunidades Europeias.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 15g.</p>
    <p class="parrafo">A  presente  convençao  entrará  em  vigor  nas  relaçoes entre os Estados que a tiverem  ratificado  no  primeiro  dia  do  terceiro mês seguinte ao do depósito do  último  instrumento  de  ratificaçao pela República Helénica a pelos Estados que  tiverem  posto  em  vigor  a convençao de 1978 em conformidade com o artigo 39g. da referida convençao.</p>
    <p class="parrafo">A  presente  convençao  entrará  em vigor, em cada Estado-membro que a ratifique posteriormente,  no  primeiro  dia  do  terceiro  mês seguinte ao do depósito do respectivo instrumento de ratificaçao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 16g.</p>
    <p class="parrafo">O   secretário-geral   do  Conselho  das  Comunidades  Europeias  notificará  os Estados signatários:</p>
    <p class="parrafo">a) Do depósito de qualquer instrumento de ratificaçao;</p>
    <p class="parrafo">b)   Das   datas   de  entrada  em  vigor  de  presente  convençao  nos  Estados</p>
    <p class="parrafo">contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 17g.</p>
    <p class="parrafo">A   presente   convençao,   redigida  num  único  exemplar  nas  línguas  alema, dinamarquesa,   francesa,  grega,  inglesa,irlandesa,  italiana  e  neerlandesa, fazendo   fé   qualquer  dos  oito  textos,  será  depositada  nos  arquivos  do Secretariado   do   Conselho   das  Comunidades  Europeias.  O  secretário-geral remeterá  uma  cópia  autenticada  da  presente convençao a cada um dos governos dos Estados signatários.</p>
    <p class="parrafo">Til    bekraeftelse    heraf   har   undertegnede   behoerigt   befuldmaegtigede underskrevet denne konvention.</p>
    <p class="parrafo">Zu  Urkund  dessen  haben  die  hierzu  gehoerig  befugten  Unterzeichneten ihre Unterschriften unter dieses UEbereinkommen gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">Se  pístvsh  tvn  anvtérv,  oi  zpográfontew  plhrejozsioi  éuesan  thn zpografh tozw kátv apó thn parozsa szmbash.</p>
    <p class="parrafo">In  witness  whereof,  the  undersigned  being  duly  authorized  thereto,  have signed this Convention.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi,  les  soussignés,  dûment autorisés à cet effet, ont signé la présente convention.</p>
    <p class="parrafo">Dá  fhianú  sin,  shínigh  na  daoine seo thíos, arna n-údarú go cuí chuige sin, an Coinbhinsiun seo.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che,  i  sottoscritti,  debitamente  autorizzati a tal fine, hanno firmato la presente convenzione.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  ondergetekenden,  daartoe  behoorlijk  gemachtigd, hun handtekening onder dit Verdrag hebben geplaatst.</p>
    <p class="parrafo">Em   fé   do   que   os  plenipotenciários  abaixo-assinados  apuseram  as  suas assinaturas  no  final  da  presente  convençao.Udfaerdiget  i  Luxembourg,  den femogtyvende oktober nitten hundrede og toogfirs.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen       zu       Luxemburg      am      fuenfundzwanzigsten      Oktober neunzehnhundertzweiundachtzig.</p>
    <p class="parrafo">iEgine   sto   Lozjembozrgo,   stiw  eíkosi  pénte  Oktvbríoz  xília  enniakósia ogdónta dzo.</p>
    <p class="parrafo">Done  at  Luxembourg  on  the  twenty-fifth  day  of  October  in  the  year one thousand nine hundred and eighty-two.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Luxembourg, le vingt-cinq octobre mil neuf quatre-vingt-deux.</p>
    <p class="parrafo">Arna  dhéanamh  i  Lucsamburg,  an  cúigiúú lá is fiche de mhí Dheireadh Fómhair sa bhliain míle naoi gcéad ochtó a dó.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Lussemburgo, add  venticinque ottobre millenovecentottantadue.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan    te    Luxemburg,    de   vijfentwintigste   oktober   negentienhonderd tweeëntachtig.</p>
    <p class="parrafo">Feito  no  Luxemburgo,  aos  vinte  e  cinco  de  Outubro  de  mil  novecentos e oitenta e dois.</p>
    <p class="parrafo">Jean GOL Erik NINN-HANSEN</p>
    <p class="parrafo">Hans Arnold ENGELHARD</p>
    <p class="parrafo">Dr. Guenther KNACKSTEDT</p>
    <p class="parrafo">Georges-Alexandre MANGAKIS</p>
    <p class="parrafo">Robert BADINTER</p>
    <p class="parrafo">Seán DOHERTY</p>
    <p class="parrafo">Clelio DARIDA</p>
    <p class="parrafo">Colette FLESCH</p>
    <p class="parrafo">J. de RUITER</p>
    <p class="parrafo">Peter Lovat FRASER</p>
    <p class="parrafo">DECLARACION COMUN</p>
    <p class="parrafo">relativa  a  la  ratificación  del Convenio de adhesión del Reino de España y de la República Portuguesa al Convenio de Bruselas de 1968</p>
    <p class="parrafo">En  el  momento  de  la  firma del Convenio de adhesión del Reino de España y de la   República   Portuguesa   al   Convenio   de  Bruselas  de  1968,  hecho  en Donostia/San Sebastián, el 26 de mayo de 1989,</p>
    <p class="parrafo">LOS   REPRESENTANTES   DE   LOS   GOBIERNOS  DE  LOS  ESTADOS  MIEMBROS  DE  LAS COMUNIDADES EUROPEAS REUNIDOS EN EL SENO DEL CONSEJO,</p>
    <p class="parrafo">DESEOSOS  de  que,  en  particular en la perspectiva de la plena realización del mercado  interior,  la  aplicación  del  Convenio de Bruselas y del Protocolo de 1971 se amplíe rápidamente a toda la Comunidad,</p>
    <p class="parrafo">FELICITANDOSE  por  la  celebración,  el  16 de septiembre de 1988, del Convenio de  Lugano  que  extiende  los principios del Convenio de Bruselas a los Estados que   serán  partes  en  el  Convenio  de  Lugano,  destinado  principalmente  a regular  las  relaciones  entre  los  Estados miembros de la Comunidad Económica Europea  (CEE)  y  los  de  la Asociación Europea de Libre Comercio (AELC) en lo que  respecta  a  la  protección  jurídica de las personas establecidas en todos los   Estados   citados   y   a   la  simplificación  de  formalidades  para  el reconocimiento y la ejecución recíprocos de las resoluciones judiciales,</p>
    <p class="parrafo">CONSIDERANDO   que   el  Convenio  de  Bruselas  tiene  como  base  jurídica  el artículo  220  del  Tratado  de  Roma y que su interpretación es competencia del Tribunal de Justicia de las Comunidades Europeas,</p>
    <p class="parrafo">CONSCIENTES  de  que  el  Convenio  de  Lugano  no  afecta  a  la aplicación del Convenio  de  Bruselas  en  lo  que  respecta a las relaciones entre los Estados miembros  de  la  Comunidad  Económica Europea, dado que dichas relaciones deben venir regidas por el Convenio de Bruselas,</p>
    <p class="parrafo">TENIENDO  EN  CUENTA  que  el  Convenio  de Lugano entrará en vigor a partir del momento  en  que  dos  Estados, uno de ellos miembro de las Comunidades Europeas y   el   otro  miembro  de  la  Asociación  Europea  de  Libre  Comercio,  hayan depositado sus instrumentos de ratificación,</p>
    <p class="parrafo">SE  DECLARAN  DISPUESTOS  a  adoptar  todas  las  medidas  útiles  para  que los procedimientos  nacionales  de  ratificación  del Convenio de adhesión del Reino de  España  y  de  la  República  Portuguesa al Convenio de Bruselas, firmado en el  día  de  hoy,  culminen  en  el  plazo  más breve y, si fuera posible, a más tardar el 31 de diciembre de 1992.</p>
    <p class="parrafo">En  fe  de  lo  cual,  los  abajo  firmantes  suscriben  la presente Declaración común.</p>
    <p class="parrafo">Til bekraeftelse heraf har undertegnede underskrevet denne erklaering.</p>
    <p class="parrafo">Zu Urkund dessen haben die Unterzeichneten diese Erklaerung unterschrieben.</p>
    <p class="parrafo">Se pistvsh tvn anvtérv, oi kátvui zpégracan thn parozsa dhlvsh.</p>
    <p class="parrafo">In witness whereof the undersigned have signed this declaration.</p>
    <p class="parrafo">En foi de quoi, les soussignés ont signé la présente déclaration.</p>
    <p class="parrafo">Dá fhianú sin, chuir na daoine thíos-sínithe a lámh leis an Dearbhú seo.</p>
    <p class="parrafo">In fede di che, i sottoscritti hanno firmato la presente dichiarazione.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  ondergetekenden hun handtekening onder deze verklaring</p>
    <p class="parrafo">hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Em  fé  do  que,  os  abaixo-assinados  apuseram  a  sua  assinatura no final da presente declaraçao comum.</p>
    <p class="parrafo">Hecho  en  Donostia  -  San  Sebastián,  a veintiseis de mayo de mil novecientos ochenta y nueve.</p>
    <p class="parrafo">Udfaerdiget   i   Donostia   -  San  Sebastián,  den  seksogtyvende  maj  nitten hundrede og niogfirs.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen   zu   Donostia   -   San   Sebastián   am   sechsundzwanzigsten   Mai neunzehnhundertneunundachtzig.</p>
    <p class="parrafo">iEgine  sth  Donostia  -  San Sebastián, stis eikosi exi Maioy chilia enniakosia ogdonta ennea.</p>
    <p class="parrafo">Done  at  Donostia  -  San Sevastian on tie tsentz-sichti daz of Maz in tie zear one tiothsand nine ithndred and eigitz-nine.</p>
    <p class="parrafo">Fait   a   Donostia   -  San  Sevastian,  le  oingt-sich  mai  mil  nethf  psent qthatre-oingt-nethf.</p>
    <p class="parrafo">Arna  dieanami  in  Donostia  -  San  Sevastian, an se la s fipsie de Viealtaine sa viliain mle gpsead opsito a naoi.</p>
    <p class="parrafo">Fatto     a     Donostia    -    San    Sevastian,    addi    oentisei    mangio millenooepsentottantanooe.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan  te  Donostia  -  San  Sevastian, de yesentsintigste mei negentienionderd negenentapsitig.</p>
    <p class="parrafo">Feito   em   Donostia  -  San  Sevastian,  em  ointe  e  seis  de  Maio  de  mil nooepsentos e oitenta e nooe.</p>
    <p class="parrafo">Pour   le  gouvernement  du  royaume  de  Belgique  Voor  de  Regering  van  het Koninkrijk  België  For  regeringen  for  Kongeriget  Danmark Fuer die Regierung der  Bundesrepublik  Deutschland  Gia  thn  Kzbérnhsh  thw Ellhnikhw Dhmokratíaw Por  el  Gobierno  del  Reino  de  España  Pour le gouvernement de la République française  Thar  ceann  Rialtas  na  h ireann  Per  il  governo della Repubblica italiana  Pour  le  gouvernement  du  grand-duché de Luxembourg Voor de Regering van  het  Koninkrijk  der  Nederlanden  Pelo Governo da República Portuguesa For the Government of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland</p>
    <p class="parrafo">PROTOCOLO</p>
    <p class="parrafo">Las  Altas  Partes  Contratantes  han  convenido  las  siguientes  disposiciones anejas al Convenio:</p>
    <p class="parrafo">Artículo I</p>
    <p class="parrafo">Cualquier  persona  domiciliada  en  Luxemburgo  que  fuere  emplazada  ante  un tribunal   de  otro  Estado  contratante,  en  aplicación  del  apartado  1  del artículo  5,  podrá  impugnar  la  competencia  de dicho tribunal. Este tribunal se declarará de oficio incompetente si no compareciere el demandado.</p>
    <p class="parrafo">Cualquier  convenio  atributivo  de  jurisdicción  en el sentido del artículo 17 sólo  producirá  efectos  con  respecto  a una persona domiciliada en Luxemburgo cuando ésta lo hubiere expresa y especialmente aceptado.</p>
    <p class="parrafo">Artículo II</p>
    <p class="parrafo">Sin  perjuicio  de  las  disposiciones  nacionales  más favorables, las personas domiciliadas   en   un   Estado   contratante  y  perseguidas  por  infracciones involuntarias  ante  los  órganos  jurisdiccionales sancionadores de otro Estado contratante  del  que  no  fueren  nacionales  podrán,  aunque  no comparecieren personalmente, defenderse por medio de las personas autorizadas a tal fin.</p>
    <p class="parrafo">No   obstante,   el   tribunal   que  conociere  del  asunto  podrá  ordenar  la comparecencia  personal;  si  ésta  no  tuviere  lugar,  la  resolución  dictada sobre   la  acción  civil  sin  que  la  persona  encausada  hubiere  tenido  la posibilidad  de  defenderse  podrá  no  ser reconocida ni ejecutada en los demás Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artículo III</p>
    <p class="parrafo">El   Estado   requerido   no   percibirá   impuesto,  derecho  ni  tasa  alguna, proporcional al valor del litigio, en el procedimiento de exequatur.</p>
    <p class="parrafo">Artículo IV</p>
    <p class="parrafo">Los   documentos   judiciales   y   extrajudiciales   extendidos  en  un  Estado contratante  y  que  debieren  ser  notificados a personas que se encontraren en el   territorio   de  otro  Estado  contra-  tante,  se  transmitirán  del  modo previsto   por   los   convenios   o   acuerdos  celebrados  entre  los  Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">A  no  ser  que  el  Estado  de  destino  se  oponga a ello mediante declaración formulada  al  Secretario  General  del  Consejo  de  las  Comunidades Europeas, tales  documentos  también  podrán  ser  enviados  directamente por las personas autorizadas  al  efecto  en  el  Estado  en que se extendieren los documentos, a las  personas  autorizadas  al  efecto  en  el  Estado  en  que se encontrare el destinatario  del  documento.  En  este caso, la persona autorizada al efecto en el  Estado  de  origen,  transmitirá  una  copia  del  documento  a  la  persona habilitada  al  efecto  en  el Estado requerido, que sea competente para hacerla llegar al destinatario.</p>
    <p class="parrafo">Esta  entrega  se  hará  en  la  forma prevista por la ley del Estado requerido. Se  dejará  constancia  de  la misma mediante certificación enviada directamente a la persona autorizada al efecto en el Estado de origen.</p>
    <p class="parrafo">Artículo V</p>
    <p class="parrafo">La  competencia  judicial  prevista  en  el  punto  2  del  artículo  6  y en el artículo   10  para  la  demanda  sobre  obligaciones  de  garantía  o  para  la intervención   de   terceros  en  el  proceso,  no  podrá  ser  invocada  en  la República  Federal  de  Alemania.  En este Estado, cualquier persona domiciliada en   otro  Estado  contratante  podrá  ser  demandada  ante  los  tribunales  en aplicación  de  los  artículos  68  y  72,  73  y 74 de la Ley de enjuiciamiento civil sobre litis denunciatio.</p>
    <p class="parrafo">Las  resoluciones  dictadas  en  los  demás  Estados  contratantes en virtud del punto  2  del  artículo  6  y  del artículo 10 serán reconocidas y ejecutadas en la  República  Federal  de  Alemania  de  conformidad  con  el  Título  III. Los efectos  frente  a  terceros  producidos en aplicación de los artículos 68 y 72, 73  y  74  de  la Ley de enjuiciamiento civil, por resoluciones dictadas en este Estado, serán igualmente reconocidos en los demás Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artículo VI</p>
    <p class="parrafo">Los  Estados  contratantes  comunicarán  al  Secretario  General  del Consejo de las   Comunidades   Europeas   los  textos  de  sus  disposiciones  legales  que modifiquen  los  artículos  de  sus  leyes que se mencionan en el Convenio y los juzgados y tribunales designados en el Título III, Sección 2 del Convenio.</p>
    <p class="parrafo">En   fe  de  lo  cual,  los  plenipotenciarios  abajo  firmantes  suscriben  el presente Protocolo.</p>
    <p class="parrafo">Zu    Urkund   dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigten   ihre</p>
    <p class="parrafo">Unterschrift unter dieses Protokoll gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi  les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas du présent protocole.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente protocollo.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  onderscheiden  gevolmachtigden  hun handtekening onder dit Protocol hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Hecho  en  Bruselas,  el  veintisiete de septiembre de mil novecientos sesenta y ocho.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen      zu      Bruessel      am      siebenundzwanzigsten      September neunzehnhundertachtundsechzig.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Bruxelles, add  ventisette settembre millenovecentosessantotto.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan    te    Brussel,    op    zevenentwintig    september   negentienhonderd achtenzestig.</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad el Rey de los Belgas,</p>
    <p class="parrafo">Pierre HARMEL</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Federal de Alemania,</p>
    <p class="parrafo">Willy BRANDT</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Francesa,</p>
    <p class="parrafo">Michel DEBR</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Italiana,</p>
    <p class="parrafo">Giuseppe MEDICI</p>
    <p class="parrafo">Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,</p>
    <p class="parrafo">Pierre GR GOIRE</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad la Reina de los Países Bajos,</p>
    <p class="parrafo">J. M. A. H. LUNS</p>
    <p class="parrafo">DECLARACION COMUN</p>
    <p class="parrafo">Los  Gobiernos  del  Reino  de  Bélgica, de la República Federal de Alemania, de la   República   Francese,   de   la   República  Italiana,del  Gran  Ducado  de Luxemburgo y del Reino de los Países Bajos.</p>
    <p class="parrafo">En  el  momento  de  la  firma del Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecución de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil.</p>
    <p class="parrafo">Deseando   garantizar  una  aplicación  tan  eficaz  como  sea  posible  de  sus disposiciones,</p>
    <p class="parrafo">Preocupados  por  evitar  que  las  divergencias  de interpretación del Convenio perjudiquen su carácter unitario,</p>
    <p class="parrafo">Conscientes  del  hecho  de  que  podrían  presentarse  conflictos  positivos  o negativos   de   competencia   en   la  aplicación  del  Convenio,  se  declaran dispuestos:</p>
    <p class="parrafo">1.  a  estudiar  estas  cuestiones  y, en particular, a examinar la posibidad de atribuir  ciertas  competencias  al  Tribunal  de  Justicia  de  las Comunidades Europeas, y a negociar, en su caso, un acuerdo a tal fin;</p>
    <p class="parrafo">2. a establecer contactos periódicos entre sus representantes.</p>
    <p class="parrafo">En   fe   de  lo  cual,  los  plenipotenciarios  abajo  firmantes  suscriben  la presente Declaración común.</p>
    <p class="parrafo">Zu    Urkund   dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigten   ihre Unterschrift unter diese Gemeinsame Erklaerung gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi  les  plénipotentiaires ont apposé leur signature au bas de la présente déclaration commune.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente dichiarazione comune.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  onderscheiden  gevolmachtigden  hun handtekening onder deze Gemeenschappelijke Verklaring hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Hecho  en  Bruselas,  el  veintisiete de septiembre de mil novecientos sesenta y ocho.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen      zu      Bruessel      am      siebenundzwanzigsten      September neunzehnhundertachtundsechzig.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Bruxelles, le vingt-sept septembre mil neuf cent soixante-huit.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Bruxelles, add  ventisette settembre millenovecentosessantotto.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan    te    Brussel,    op    zevenentwintig    september   negentienhonderd achtenzestig.</p>
    <p class="parrafo">Pierre HARMEL</p>
    <p class="parrafo">Guiseppe MEDICI</p>
    <p class="parrafo">Willy BRANDT</p>
    <p class="parrafo">Pierre GR GOIRE</p>
    <p class="parrafo">Michel DEBR</p>
    <p class="parrafo">J. M. A. H. LUNS</p>
    <p class="parrafo">ANEXO III</p>
    <p class="parrafo">PROTOCOLO  relativo  a  la  interpretación  por  el  Tribunal  de  Justicia  del Convenio  de  27  de  septiembre  de  1968  sobre  la  competencia judicial y la ejecución de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil</p>
    <p class="parrafo">LAS   ALTAS  PARTES  CONTRATANTES  DEL  TRATADO  CONSTITUTIVO  DE  LA  COMUNIDAD ECONOMICA EUROPEA,</p>
    <p class="parrafo">CON  REFERENCIA  a  la  Declaración  anexa al Convenio relativo a la competencia judicial  y  a  la  ejecución  de  resoluciones  judiciales  en  materia civil y mercantil, firmado en Bruselas el 27 de septiembre de 1968,</p>
    <p class="parrafo">HAN  DECIDIDO  celebrar  un  Protocolo  que  atribuya competencia al Tribunal de Justicia  de  la  Comunidades  Europeas para la interpretación de dicho Convenio y han designado con tal fin como plenipotenciarios:</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD EL REY DE LOS BELGAS:</p>
    <p class="parrafo">al señor Alfons VRANCKX,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA FEDERAL DE ALEMANIA:</p>
    <p class="parrafo">al señor Gerhard JAHN,</p>
    <p class="parrafo">Ministro federal de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA FRANCESA:</p>
    <p class="parrafo">al señorRené PLEVEN,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA ITALIANA:</p>
    <p class="parrafo">al señor Erminio PENNACCHINI,</p>
    <p class="parrafo">Subsecretario de Estado en el Ministerio de Justicia y Gracia;</p>
    <p class="parrafo">SU ALTEZA REAL EL GRAN DUQUE DE LUXEMBURGO:</p>
    <p class="parrafo">al señor Eugène SCHAUS;</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia,</p>
    <p class="parrafo">Vicepresidente del Gobierno;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD LA REINA DE LOS PAISES BAJOS:</p>
    <p class="parrafo">al señor C. H. F. POLAK,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">QUIENES,  reunidos  en  el  seno del Consejo, después de haber intercambiado sus plenos poderes, reconocidos en buena y debida forma,</p>
    <p class="parrafo">HAN CONVENIDO LAS DISPOSICIONES SIGUIENTES:</p>
    <p class="parrafo">Artículo 1</p>
    <p class="parrafo">El  Tribunal  de  Justicia  de  las  Comunidades  Europeas  será competente para decidir   sobre  la  interpretación  del  Convenio  relativo  a  la  competencia judicial   y  la  ejecución  de  resoluciones  judiciales  en  materia  civil  y mercantil  y  del  Protocolo  anexo  a este Convenio, firmados en Bruselas el 27 de   septiembre   de  1968,  así  como  sobre  la  interpretación  del  presente Protocolo.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 2</p>
    <p class="parrafo">Podrán  solicitar  al  Tribunal  de  Justicia  que  decida  a título prejudicial sobre cuestiones de interpretación los siguientes órganos jurisdiccionales:</p>
    <p class="parrafo">1.  en  Bélgica:  la  Cour  de  cassation  (het  Hof  van Cassatie) y le Conseil d'Etat (de Raad van State),</p>
    <p class="parrafo">en la República Federal de Alemania: die obersten Gerichtshoefe des Bundes,</p>
    <p class="parrafo">en Francia: la Cour de cassation y le Conseil d'Etat,</p>
    <p class="parrafo">en Italia: la Corte suprema die cassazione,</p>
    <p class="parrafo">en   Luxemburgo:   la   Cour   supérieure  de  justice  actuando  como  Cour  de cassation,</p>
    <p class="parrafo">en los Países Bajos: de Hoge Raad;</p>
    <p class="parrafo">2.  los  órganos  jurisdiccionales  de  los  Estados contratantes cuando decidan en apelación;</p>
    <p class="parrafo">3. en los casos previstos en el artículo 37 del Convenio,</p>
    <p class="parrafo">los órganos jurisdiccionales mencionados en dicho artículo.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 3</p>
    <p class="parrafo">1.  Cuando  se  planteen  cuestiones  relativas a la interpretación del Convenio y  de  los  demás  textos  mencionados  en  el  artículo 1 en asuntos pendientes ante  un  órgano  jurisdiccional  de los indicados en el punto 1 del artículo 2, si  este  órgano  jurisdiccional  estima que es necesaria una decisión sobre tal cuestión  para  dictar  sentencia,  deberá  pedir al Tribunal de Justicia que se pronuncie sobre tal cuestión.</p>
    <p class="parrafo">2.  Cuando  esta  cuestión  se  plantee  ante  un  órgano  jurisdiccional de los indicados  en  los  puntos  2 y 3 del artículo 2, este órgano jurisdiccional, en las  condiciones  determinadas  en  el  apartado  1, podrá solicitar al Tribunal de Justicia que se pronuncie.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 4</p>
    <p class="parrafo">1.  La  autoridad  competente  de  un  Estado  contratante estará facultada para pedir   al  Tribunal  de  Justicia  que  se  pronuncie  sobre  una  cuestión  de interpretación  del  Convenio  y  de los demás textos mencionados en el artículo 1,  si  las  resoluciones  dictadas  por  los  órganos  jurisdiccionales  de ese Estado  estuvieren  en  contradicción  con  la  interpretación  dada bien por el Tribunal   de   Justicia,  bien  por  una  resolución  de  uno  de  los  órganos jurisdiccionales  de  otro  Estado  contratante  mencionados en los puntos 1 y 2 del  artículo  2.  Las  disposiciones  del presente apartado sólo se aplicarán a</p>
    <p class="parrafo">las resoluciones que tengan fuerza de cosa juzgada.</p>
    <p class="parrafo">2.  La  interpretación  que  diere  el Tribunal de Justicia como consecuencia de la  solicitud  no  afectará  a  las  resoluciones  con  ocasión de las cuales se hubiere pedido la interpretación.</p>
    <p class="parrafo">3.  Serán  competentes  para  presentar  al  Tribunal de Justicia solicitudes de interpretación,  en  el  sentido  del  apartado 1, los Fiscales Generales de los Tribunales  de  casación  de  los  Estados  contratantes  o  cualesquiera  otras autoridades designadas por un Estado contratante.</p>
    <p class="parrafo">4.  El  Secretario  del  Tribunal  de  Justicia  notificará  la  solicitud a los Estados  contratantes,  a  la  Comisión y al Consejo de las Comunidades Europeas quienes,  en  un  plazo  de  dos  meses  a  partir  de esta notificación, podrán presentar memorias u observaciones escritas al Tribunal.</p>
    <p class="parrafo">5.  El  procediemiento  previsto  en  el  presente  artículo  no dará lugar a la percepción ni a la devolución de las costas judiciales.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 5</p>
    <p class="parrafo">1.  Mientras  el  presente  Protocolo  no  disponga otra cosa, las disposiciones del   Tratado   constitutivo  de  la  Comunidad  Económica  Europea  y  las  del Protocolo  sobre  el  Estatuto  del  Tribunal de Justicia anexo a dicho Tratado, que  son  aplicables  cuando  se  solicita  al  Tribunal  que  decida  a  título prejudicial,  se  aplicarán  igualmente  al  procedimiento de interpretación del Convenio y de los demás textos mencionados en el artículo 1.</p>
    <p class="parrafo">2.  El  Reglamento  de  procedimiento  del  Tribunal  de  Justicia se adaptará y completará,  cuando  fuere  necesario,  conforme  al  artículo  188  del Tratado constitutivo de la Comunidad Económica Europea.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 6</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Protocolo  se  aplicará  en  el  territorio europeo de los Estados contratantes y en los departamentos y territorios franceses de Ultramar.</p>
    <p class="parrafo">El  Reino  de  los  Países  Bajos podrá declarar, en el momento de la firma o de la  ratificación  del  presente  Protocolo,  o  en  cualquier momento posterior, mediante  notificación  al  Secretario  General  del  Consejo de las Comunidades Europeas,  que  el  presente  Protocolo  será  aplicable  en  Surinam  y  en las Antillas neerlandesas.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 7</p>
    <p class="parrafo">El   presente  Protocolo  será  ratificado  por  los  Estados  signatarios.  Los instrumentos  de  ratificación  se  depositarán  ante  el Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 8</p>
    <p class="parrafo">El   presente   Protocolo  entrará  en  vigor  el  primer  día  del  tercer  mes siguiente   al   del   depósito  del  instrumento  de  ratificación  del  Estado signatario  que  proceda  a  esta  formalidad  en último lugar. No obstante, tal entrada  en  vigor  no  se  producirá  antes de la entrada en vigor del Convenio de  27  de  septiembre  de  1968  relativo  a  la  competencia  judicial  y a la ejecución de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 9</p>
    <p class="parrafo">Los  Estados  contratantes  reconocen  que  todo  Estado  que  se  convierta  en miembro  de  la  Comunidad  Económica Europea y al que se aplique el artículo 63 del   Convenio   relativo  a  la  competencia  judicial  y  a  la  ejecución  de resoluciones  judiciales  en  materia  civil  y  mercantil  deberá  aceptar  las</p>
    <p class="parrafo">disposiciones   del  presente  Protocolo,  sin  perjuicio  de  las  adaptaciones necesarias.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 10</p>
    <p class="parrafo">El  Secretario  General  del  Consejo  de  las Comunidades Europeas notificará a los Estados signatorios:</p>
    <p class="parrafo">a) el depósito de cada uno de los instrumentos de ratificación;</p>
    <p class="parrafo">b) la fecha de entrada en vigor del presente Protocolo:</p>
    <p class="parrafo">c) las declaraciones recibidas en aplicación del apartado 3 del artículo 4;</p>
    <p class="parrafo">d)   las   declaraciones   recibidas  en  aplicación  del  párrafo  segundo  del artículo 6.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 11</p>
    <p class="parrafo">Los  Estados  contratantes  comunicarán  al  Secretario  General  del Consejo de las   Comunidades   Europeas   los  textos  de  sus  disposiciones  legales  que impliquen  modificación  de  la  lista de órganos jurisdiccionales designadas en el punto 1 del artículo 2.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 12</p>
    <p class="parrafo">El presente Protocolo se celebra por un período de tiempo ilimitado.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 13</p>
    <p class="parrafo">Cada  Estado  contratante  podrá  solicitar  la revisión del presente Protocolo. En   este   caso,   el  Presidente  del  Consejo  de  las  Comunidades  Europeas convocará una conferencia de revisión.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 14</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Protocolo,  redactado  en un solo ejemplar en las lenguas alemana, francesa,   italiana   y   neerlandesa,   cuyos  cuatro  textos  son  igualmente auténticos,  será  depositado  en  los  archivos de la Secretaría del Consejo de las Comunidades Europeas.</p>
    <p class="parrafo">El  Secretario  General  remitirá  una  copia autenticada conforme a cada uno de los Gobiernos de los Estados signatarios.</p>
    <p class="parrafo">En   fe   de  lo  cual,  los  plenipotenciarios  abajo  firmantes  suscriben  el presente Protocolo.</p>
    <p class="parrafo">Zu    Urkund   dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigten   ihre Unterschrift unter dieses Protokoll gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi  les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas du présent protocole.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente protocollo.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  onderscheiden  gevolmachtigden  hun handtekening onder dit Protocol hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Hecho en Luxemburgo, el tres de junio de mil novecientos setenta y uno.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen zu Luxemburg am dritten Juni neunzehnhunderteinundsiebzig.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Luxembourg, le trois juin mil neuf cent soixante et onze.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Lussemburgo, add  tre giugno millenovecentosettantuno.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan te Luxemburg, de derde juni negentienhonderd eenenzeventig.</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad el Rey de los Belgas,</p>
    <p class="parrafo">Alfons VRANCKX</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Federal de Alemania,</p>
    <p class="parrafo">Gerhard JAHN,</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Francesa,</p>
    <p class="parrafo">René PLEVEN</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Italiana,</p>
    <p class="parrafo">Erminio PENNACCHINI</p>
    <p class="parrafo">Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,</p>
    <p class="parrafo">Eugène SCHAUS</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad la Reina de los Países Bajos,</p>
    <p class="parrafo">C. H. F. POLAK</p>
    <p class="parrafo">DECLARACION COMUN</p>
    <p class="parrafo">Los  Gobiernos  del  Reino  de  Bélgica, de la República Federal de Alemania, de la   República   Francesa,   de  la  República  Italiana,  del  Gran  Ducado  de Luxemburgo y del Reino de los Países Bajos,</p>
    <p class="parrafo">En  el  momento  de  la  firma del Protocolo relativo a la interpretación por el Tribunal  de  Justicia  del  Convenio  de 27 de septiembre de 1968 relativo a la competencia  judicial  y  la  ejecución  de  resoluciones  judiciales en materia civil y mercantil,</p>
    <p class="parrafo">Deseando  asegurar  una  aplicación  tan  eficaz  y uniforme como sea posible de sus disposiciones,</p>
    <p class="parrafo">Se   declaran   dispuestos   a  organizar,  conjuntamente  con  el  Tribunal  de Justicia   un   intercambio   de  informaciones  relativas  a  las  resoluciones dictadas  por  los  órganos  jurisdiccionales  mencionados  en  el  punto  1 del artículo  2  de  dicho  Protocolo  en aplicación del Convenio y del Protocolo de 27 de septiembre de 1968.</p>
    <p class="parrafo">En   fe  de  lo  cual,  los  plenipotenciarios  abajo  firmantes  suscriben  la presente Declaración común.</p>
    <p class="parrafo">Zu    Urkund    dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigen   ihre Unterschrift unter diese Gemeinsame Erklaerung gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi  les plénipotentiaires soussignés ont apposé leur signature au bas de la présente déclaration commune.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente dichiarazione comune.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  onderscheiden  gevolmachtigden  hun handtekening onder deze Gemeenschappelijke Verklaring hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Hecho en Luxemburgo, el tres de junio de mil novecientos setenta y uno.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen zu Luxemburg am dritten Juni neunzehnhunderteinundsiebzig.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Luxembourg, le trois juin mil neuf cent soixante et onze.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Lussemburgo, add  tre giugno millenovecentosettantuno.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan te Luxemburg, de derde juni negentienhonderd eenenzeventig.</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad el Rey de los Belgas,</p>
    <p class="parrafo">Alfons VRANCKX</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Federal de Alemania,</p>
    <p class="parrafo">Gerhard JAHN</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Francesa,</p>
    <p class="parrafo">René PLEVEN</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Italiana,</p>
    <p class="parrafo">Erminio PENNACCHINI</p>
    <p class="parrafo">Por Su Alteza Real el Gran Duque du Luxemburgo,</p>
    <p class="parrafo">Eugène SCHAUS</p>
    <p class="parrafo">Por su Majestad la Reina de los Países Bajos,</p>
    <p class="parrafo">C. H. F. POLAK</p>
    <p class="parrafo">ANEXO IV</p>
    <p class="parrafo">CONVENIO  relativo  a  la  adhesión  de  Dinamarca,  Irlanda y el Reino Unido de Gran  Bretaña  e  Irlanda  del  Norte  al  Convenio  relativo  a  la competencia judicial  y  a  la  ejecución  de  resoluciones  judiciales  en  materia civil y mercantil,   así   como  al  Protocolo  relativo  a  su  interpretación  por  el Tribunal de Justicia</p>
    <p class="parrafo">PREAMBULO   LAS  ALTAS  PARTES  CONTRATANTES  DEL  TRATADO  CONSTITUTIVO  DE  LA COMUNIDAD ECONOMICA EUROPEA,</p>
    <p class="parrafo">CONSIDERANDO  que  el  Reino  de  Dinamarca,  Irlanda  y  el Reino Unido de Gran Bretaña  e  Irlanda  del  Norte,  al convertirse en miembros de la Comunidad, se comprometieron  a  adherirse  al  Convenio  relativo a la competencia judicial y a  la  ejecución  de  resoluciones  judiciales en materia civil y mercantil, así como  al  Protocolo  relativo  a  su interpretación por el Tribunal de Justicia, y  a  entablar,  a  tal  fin, negociaciones con los Estados miembros originarios de la Comunidad para introducir en aquéllos las adaptaciones necesarias,</p>
    <p class="parrafo">HAN  DECIDIDO  celebrar  el  presente  Convenio y han designado con tal fin como plenipotenciarios:</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD EL REY DE LOS BELGAS:</p>
    <p class="parrafo">a Renaat VAN ELSLANDE,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD LA REINA DE DINAMARCA:</p>
    <p class="parrafo">a Nathalie LIND,</p>
    <p class="parrafo">Ministra de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA FEDERAL DE ALEMANIA:</p>
    <p class="parrafo">al doctor Hans-Jochen VOGEL,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA FRANCESA:</p>
    <p class="parrafo">a Alain PEYREFITTE,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE IRLANDA:</p>
    <p class="parrafo">a Gerard COLLINS,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA ITALIANA:</p>
    <p class="parrafo">a Paolo BONIFACIO,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">SU ALTEZA REAL EL GRAN DUQUE DE LUXEMBURGO:</p>
    <p class="parrafo">a Robert KRIEPS,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Educación Nacional,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD LA REINA DE LOS PAISES BAJOS:</p>
    <p class="parrafo">al profesor J. DE RUITER,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD LA REINA DEL REINO UNIDO DE GRAN BRETAÑA E IRLANDA DEL NORTE:</p>
    <p class="parrafo">a The Right Honourable the Lord ELWYN-JONES, C. H.</p>
    <p class="parrafo">Lord High Chancellor of Great Britain;</p>
    <p class="parrafo">QUIENES,  reunidos  en  el  seno del Consejo, después de haber intercambiado sus plenos poderes, reconocidos en buena y debida forma,</p>
    <p class="parrafo">HAN CONVENIDO LAS DISPOSICIONES SIGUIENTES:</p>
    <p class="parrafo">TITULO I</p>
    <p class="parrafo">Disposiciones Generales</p>
    <p class="parrafo">Artículo 1</p>
    <p class="parrafo">El  Reino  de  Dinamarca,  Irlanda  y  el  Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda del  Norte  se  adhieren  al  Convenio relativo a la competencia judicial y a la ejecución  de  resoluciones  judiciales  en  materia  civil y mercantil, firmado en  Bruselas  el  27  de septiembre de 1968, en lo sucesivo denominado «Convenio de  1968»,  así  como  al Protocolo relativo a su interpretación por el Tribunal de  Justicia,  firmado  en  Luxemburgo  el  3  de  junio de 1971, en lo sucesivo denominado «Protocolo de 1971».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 2</p>
    <p class="parrafo">Las  adaptaciones  del  Convenio  de 1968 y del Protocolo de 1971 figuran en los Títulos II a IV del presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">TITULO II</p>
    <p class="parrafo">Adaptaciones del Convenio de 1968</p>
    <p class="parrafo">Artículo 3</p>
    <p class="parrafo">El  párrafo  primero  del  artículo 1 del Convenio de 1968 se completará con las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«No    incluirá,    en    particular,    las   materias   fiscal,   aduanera   y administrativa.»</p>
    <p class="parrafo">Artículo 4</p>
    <p class="parrafo">El  párrafo  segundo  del  artículo 3 del Convenio de 1968 se sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«En particular, no podrá invocarse frente a ellas:</p>
    <p class="parrafo">-  en  Bélgica:  el  artículo  15  del  Código  civil  (Code  civil - Burgerlijk Wetboek)  y  el  artículo  638  de  la  Ley de Enjuiciamiento (Code Judiciaire - Gerechtelijk Wetboek);</p>
    <p class="parrafo">-   en  Dinamarca:  los  apartados  2  y  3  del  artículo  246  de  la  Ley  de enjuiciamiento civil (Lov om rettens pleje);</p>
    <p class="parrafo">-   en  la  República  Federal  de  Alemania:  el  artículo  23  de  la  Ley  de enjuiciamiento civil (Zivilprozessordnung);</p>
    <p class="parrafo">- en Francia: los artículo 14 y 15 del Código civil (Code civil);</p>
    <p class="parrafo">-   en   Irlanda:   las   reglas  que  atribuyen  la  competencia  judicial  con fundamento  en  una  cédula  de  emplazamiento  entregada  al  demandado  que se encontrare ocasionalmente en Irlanda;</p>
    <p class="parrafo">-  en  Italia:  el  artículo  2  y  el artículo 4, apartados 1 y 2, de la Ley de enjuiciamiento civil (Codice di procedura civile);</p>
    <p class="parrafo">- en Luxemburgo: los artículos 14 y 15 del Código civil (Code civil);</p>
    <p class="parrafo">-  en  los  Países  Bajos:  el  artículo 126, párrafo tercero, y el artículo 127 de la Ley de enjuiciamiento civil (Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering);</p>
    <p class="parrafo">-  en  el  Reino  Unido:  las  reglas  que atribuyen la competencia judicial con fundamento en:</p>
    <p class="parrafo">a)  una  cédula  de  emplazamiento  entregada  al  demandado  que  se encontrare ocasionalmente en el Reino Unido;</p>
    <p class="parrafo">b) la existencia en el Reino Unido de bienes pertencientes al demandado;</p>
    <p class="parrafo">c)  el  embargo  por  el demandante de bienes sitos en el Reino Unido.» Artículo 5</p>
    <p class="parrafo">1.  El  punto  1  del artículo 5 del Convenio de 1968 se sustituirá, en el texto en la lengua francesa, por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«1.  en  matière  contractuelle,  devant le tribunal du lieu où l'obligation qui sert  de  base  à  la  demande  a été ou doit être exécutée; » 2. El punto 1 del artículo  5  del  Convenio  de  1968  se  sustituirá,  en  el texto en la lengua neerlandesa, por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«1.  ten  aanzien  van  verbintenissen uit overeenkomst: voor het gerecht van de plaats,   waar   de   verbintenis,  die  aan  de  eis  ten  grondslag  ligt,  is uitgevoerd  of  moet  worden  uitgevoerd;  »  3.  El  punto 2 del artículo 5 del Convenio de 1968 se sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«2.  en  materia  de  alimentos,  ante  el tribunal del lugar del domicilio o de la  residencia  habitual  del  acreedor  de  alimentos  o,  si se tratare de una demanda  incidental  a  una  acción  relativa al estado de las personas, ante el tribunal  competente  según  la  ley  del  foro  para conocer de ésta, salvo que tal  competencia  se  fundamentare  exclusivamente  en la nacionalidad de una de las partes; ».</p>
    <p class="parrafo">4.  El  artículo  5  del  Convenio  de  1968 se completará con las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«6.   en   su  condición  de  fundador,  trustee  o  beneficiario  de  un  trust constituido  ya  en  aplicación  de  la  ley,  ya  por  escrito o por un acuerdo verbal  confirmado  por  escrito,  ante los tribunales del Estado contratante en cuyo territorio estuviere domiciliado el trust;</p>
    <p class="parrafo">«7.   si  se  tratare  de  un  litigio  relativo  al  pago  de  la  remuneración reclamada  en  razón  del  auxilio  o  el  salvamento  de  los  que  se  hubiere beneficiado  un  cargamento  o  un  flete, ante el tribunal en cuya jurisdicción dicho cargamento o flete:</p>
    <p class="parrafo">a)  hubiere  sido  embargado  para  garantizar  dicho  pago, o b) hubiere podido ser  embargado  a  tal  fin,  pero  se  ha prestado una caución o cualquier otra garantía;</p>
    <p class="parrafo">esta  disposición  sólo  se  aplicará  cuando  se  pretendiere  que el demandado tiene  un  derecho  sobre  el  cargamento  o el flete o que tenía tal derecho en el momento de dicho auxilio o salvamento.» Artículo 6</p>
    <p class="parrafo">La  Sección  2  del  Título  II  del  Convenio  de  1968  se  completará  con el artículo siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo  6  bis  Cuando,  en  virtud  del presente Convenio, un tribunal de un Estado    contratante   fuere   competente   para   conocer   de   acciones   de responsabilidad  derivadas  de  la  utilización  o  la  explotación de un buque, dicho  tribunal  o  cualquier  otro  que  le  sustituyere  en  virtud  de la ley interna   de  dicho  Estado  conocerá  también  de  la  demanda  relativa  a  la limitación de esta responsabilidad.» Artículo 7</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  8  del  Convenio  de  1968  se  sustituirá  por  las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo 8</p>
    <p class="parrafo">El asegurador domiciliado en un Estado contratante podrá ser demandado:</p>
    <p class="parrafo">1.  ante  los  tribunales  del  Estado  donde tuviere su domicilio, o 2. en otro Estado  contratante,  ante  el  tribunal del lugar donde tuviere su domicilio el tomador   del  seguro,  o  3.  si  se  tratare  de  un  coasegurador,  ante  los tribunales  del  Estado  contratante  que  entendiere  de  la  acción  entablada</p>
    <p class="parrafo">contra el primer firmante del coaseguro.</p>
    <p class="parrafo">Cuando  el  asegurador  no  estuviere  domiciliado en un Estado contratante pero tuviere  sucursales,  agencias  o  cualquier  otro  establecimiento en un Estado contratante  se  le  considerará,  para los litigios relativos a su explotación, domiciliado en dicho Estado.» Artículo 8</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  12  del  Convenio  de  1968  se  sustituirá  por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo 12</p>
    <p class="parrafo">Unicamente  prevalecerán  sobre  las  disposiciones  de  la presente Sección los convenios:</p>
    <p class="parrafo">1.  posteriores  al  nacimiento  del  litigio,  o  2. que permitieren al tomador del   seguro,   al   asegurado   o   al  beneficiario  formular  demandas,  ante tribunales  distintos  de  los  indicados  en  la  presente  Sección,  o 3. que, habiéndose   celebrado   entre   un   tomador   de   seguro   y  un  asegurador, domiciliados  o  con  residencia  habitual  en el mismo Estado contratante en el momento  de  la  celebración  del  contrato, atribuyeren, aunque el hecho dañoso se  hubiere  producido  en  el extranjero, competencia a los tribunales de dicho Estado,  a  no  ser  que  la  ley  de  éste  prohibiere  tales  convenios,  o 4. celebrados  con  un  tomador  de  seguro  que  no  estuviere  domiciliado  en un Estado  contratante,  a  no  ser  que  se  tratare de un seguro obligatorio o se refiriere   a   un  inmueble  sito  en  un  Estado  contratante,  o  5.  que  se refirieren  a  un  contrato  de  seguro que cubriere uno o varios de los riesgos enumerados en el artículo 12 bis.» Artículo 9</p>
    <p class="parrafo">La  Sección  3  del  Título  II  del  Convenio  de  1968  se  completará  con el artículo siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo  12  bis  Los  riesgos  contemplados en el punto 5 del artículo 12 son los siguientes:</p>
    <p class="parrafo">1. Todo daño a:</p>
    <p class="parrafo">a)  buques  de  navegación  marítima,  instalaciones  costeras  y  en alta mar o aeronaves,  causado  por  hechos  sobrevenidos  en  relación  con su utilización para fines comerciales;</p>
    <p class="parrafo">b)   mercancías  distintas  de  los  equipajes  de  los  pasajeros,  durante  un transporte  realizado  por  dichos  buques  o  aeronaves, bien en su totalidad o bien en combinación con otros modos de transporte;</p>
    <p class="parrafo">2.   Toda   responsabilidad,   con   excepción  de  la  derivada  de  los  daños corporales a los pasajeros o de los daños a sus equipajes,</p>
    <p class="parrafo">a)   resultante   de   la   utilización   o   la   explotación  de  los  buques, instalaciones  o  aeronaves,  de  conformidad  con  la  letra  a)  del  punto 1, cuando  la  ley  del  Estado  contratante  en  el  que  estuviere matriculada la aeronave   no  prohibiere  los  convenios  atributivos  de  jurisdicción  en  el aseguramiento de tales riesgos,</p>
    <p class="parrafo">b)  por  las  mercancías  durante  uno  de  los  transportes  contemplados en la letra b) del punto 1;</p>
    <p class="parrafo">3.  Toda  pérdida  pecuniaria  ligada  a  la  utilización  o a la explotación de buques,  instalaciones  o  aeronaves  de  conformidad  con la letra a) del punto 1, en particular la del flete o el beneficio del fletamento;</p>
    <p class="parrafo">4.  Todo  riesgo  accesorio  a  cualquiera de los contemplados en los puntos 1 a 3.» Artículo 10</p>
    <p class="parrafo">La  Sección  4  del  Título  II  del  Convenio  de  1968  de  sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Sección   4   Competencia   en   materia   de   contratos  celebrados  por  los consumidores  Artículo  13  En  materia  de contratos celebrados por una persona para  un  uso  que  pudiere considerarse ajeno a su actividad profesional, en lo sucesivo  denominada  «el  consumidor»,  la  competencia quedará determinada por la  presente  Sección,  sin  perjuicio  de lo dispuesto en el artículo 4 y en el punto 5 del artículo 5:</p>
    <p class="parrafo">1. cuando se tratare de una venta a plazos de mercaderías,</p>
    <p class="parrafo">2.  cuando  se  tratare  de  un préstamo a plazos o de otra operación de crédito vinculada a la financiación de la venta de tales bienes,</p>
    <p class="parrafo">3.  para  cualquier  otro  contrato  que  tuviere  por  objeto una prestación de servicios o un suministro de mercaderías, si:</p>
    <p class="parrafo">a)  la  celebración  del  contrato  hubiese  sido  precedida,  en  el Estado del domicilio   del   consumidor,   de   una   oferta,   especialmente  hecha  o  de publicidad;  y  b)  el  consumidor  hubiere  realizado  en este Estado los actos necesarios para la celebración de dicho contrato.</p>
    <p class="parrafo">Cuando  el  cocontratante  del  consumidor no estuviere domiciliado en un Estado contratante,    pero    poseyere   una   sucursal,agencia   o   cualquier   otro establecimiento  en  un  Estado  contratante,  se  considerará  para  todos  los litigios relativos a su explotación que está domiciliado en dicho Estado.</p>
    <p class="parrafo">La presente Sección no se aplicará al contrato de transporte.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 14</p>
    <p class="parrafo">La  acción  entablada  por  un consumidor contra la otra parte contratante podrá interponerse  ante  los  tribunales  del  Estado  contratante  en  que estuviere domiciliada  dicha  parte  o  ante  los tribunales del Estado contratante en que estuviere domiciliado el consumidor.</p>
    <p class="parrafo">La  acción  entablada  contra  el  consumidor por la otra parte contratante sólo podrá   interponerse   ante   los  tribunales  del  Estado  contratante  en  que estuviere domiciliado el consumidor.</p>
    <p class="parrafo">Estas  disposiciones  no  afectarán  al  derecho  de  presentar una reconvención ante  el  tribunal  que  entendiere  de  una  demanda  principal  de conformidad conla presente Sección.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 15</p>
    <p class="parrafo">Unicamente  prevalecerán  sobre  las  disposiciones  de  la presente Sección los convenios:</p>
    <p class="parrafo">1.  posteriores  al  nacimiento  del litigio, o 2. que permitieren al consumidor formular  demandas  ante  tribunales  distintos  de los indicados en la presente Sección,   o   3.   que   habiéndose   celebrado   entre   un  consumidor  y  su cocontratante,  domiciliados  o  con  residencia  habitual  en  el  mismo Estado contratante   en   el  momento  de  la  celebración  del  contrato,  atribuyeren competencia  a  los  tribunales  de  dicho  Estado,  a no ser que la ley de éste prohibiere tales convenios.» Artículo 11</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  17  del  Convenio  de  1968  se  sustituirá  por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo 17</p>
    <p class="parrafo">Si  las  partes,  cuando  al  menos  una  de  ellas  tuviere  su domicilio en un Estado  contratante,  hubieren  acordado  que un tribunal o los tribunales de un</p>
    <p class="parrafo">Estado  contratante  fueren  competentes  para  conocer de cualquier litigio que hubiere  surgido  o  que  pudiere surgir con ocasión de una determinada relación jurídica,  tal  tribunal  o  tales  tribunales serán los únicos competentes. Tal convenio  atributivo  de  competencia  deberá  celebrarse bien por escrito, bien verbalmente  con  confirmación  escrita,  bien, en el comercio internacional, en una  forma  conforme  a  los  usos  en  ese ámbito y que las partes conocieren o debieren conocer.</p>
    <p class="parrafo">Cuando  ninguna  de  las  partes  que hubieren celebrado un acuerdo de este tipo estuviere  domiciliada  en  un  Estado  contratante, los tribunales de los demás Estados  contratantes  sólo  podrán  conocer  del  litigio  cuando el tribunal o los tribunales designados hubieren declinado su competencia.</p>
    <p class="parrafo">El  tribunal  o  los  tribunales de un Estado contratante a los que el documento constitutivo  de  un  trust  hubiere  atribuido competencia serán exclusivamente competentes  para  conocer  de  una  acción  contra el fundador, el trustee o el beneficiario  de  un  trust  si  se tratare de relaciones entre estas personas o de sus derechos u obligaciones en el marco del trust.</p>
    <p class="parrafo">No   surtirán   efecto   los   convenios   atributivos  de  competencia  ni  las estipulaciones  similares  de  documentos  constitutivos  de  un trust si fueren contrarios  a  las  disposiciones  de  los  artículos 12 y 15 o si excluyeren la competencia  de  tribunales  exclusivamente  competentes  en virtud del artículo 16.</p>
    <p class="parrafo">Cuando  se  celebrare  un  convenio  atributivo  de  competencia en favor de una sola  de  las  partes,  ésta conservará su derecho de acudir ante cualquier otro tribunal que fuere competente en virtud del presente Convenio.» Artículo 12</p>
    <p class="parrafo">El  párrafo  segundo  del  artículo  20  del  Convenio de 1968 se sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Este  tribunal  estará  obligado  a  suspender  el procedimiento en tanto no se acreditare  que  el  demandado  ha  podido  recibir la cédula de emplazamiento o documento  equivalente  con  tiempo  suficiente  para  defenderse  o  que  se ha tomado toda diligencia a tal fin.» Artículo 13</p>
    <p class="parrafo">1.  El  apartado  2  del  artículo 27 del Convenio de 1968 se sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«2.  cuando  se  dictaren  en rebeldía del demandado, si no se hubiere entregado o  notificado  al  mismo  la cédula de emplazamiento o documento equivalente, de forma regular y con tiempo suficiente para defenderse; ».</p>
    <p class="parrafo">2.  El  artículo  27  del  Convenio  de 1968 se completará con las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«5.  si  la  resolución  fuere  inconciliable  con  una  resolución  dictada con anterioridad  en  un  Estado  no  contratante  entre  las  mismas  partes  en un litigio  que  tuviere  el  mismo  objeto  y  la  misma causa, cuando esta última resolución  reuniere  las  condiciones  necesarias  para su reconocimiento en el Estado requerido.» Artículo 14</p>
    <p class="parrafo">El artículo 30 del Convenio de 1968 se completará con el párrafo siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«El  tribunal  de  un  Estado  contratante  ante el que se hubiere solicitado el reconocimiento  de  una  resolución  dictada  en  Irlanda  o  en  el Reino Unido podrá  suspender  el  procedimiento  si  la ejecución estuviere suspendida en el Estado  de  origen  como  consecuencia  de  la  interposición  de  un  recurso.» Artículo 15</p>
    <p class="parrafo">El artículo 31 del Convenio de 1968 se completará con el párrafo siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«No   obstante,   en  el  Reino  Unido,  estas  resoluciones  se  ejecutarán  en Inglaterra  y  el  País  de  Gales,  en  Escocia  o en Irlanda del Norte, previo registro  con  fines  de  ejecución,  a instancia de la parte interesada, en una u otra de esas partes del Reino Unido, según el caso.» Artículo 16</p>
    <p class="parrafo">El  párrafo  primero  del  artículo  32  del  Convenio de 1968 se sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«La solicitud se presentará:</p>
    <p class="parrafo">-  en  Bélgica,  ante  el  "Tribunal  de  première  instance"  o  "Rechtbank van eerste aanleg";</p>
    <p class="parrafo">- en Dinamarca, ante el "byret";</p>
    <p class="parrafo">-  en  la  República  Federal  de  Alemania,  ante el Presidente de una sala del "Landgericht";</p>
    <p class="parrafo">- en Francia, ante el Presidente del "Tribunal de grande instance";</p>
    <p class="parrafo">- en Irlanda, ante la "High Court";</p>
    <p class="parrafo">- en Italia, ante la "Corte d'appello";</p>
    <p class="parrafo">- en Luxemburgo, ante el Presidente del "Tribunal d'arrondissement";</p>
    <p class="parrafo">- en los Países Bajos, ante el Presidente del "Arrondissementsrechtbank";</p>
    <p class="parrafo">- en el Reino Unido:</p>
    <p class="parrafo">1.  en  Inglaterra  y  el  País  de Gales, ante la "High Court of Justice" o, si se  tratare  de  una  resolución  en materia de alimentos, ante la "Magistrates' Court", por mediación del "Secretary of State";</p>
    <p class="parrafo">2.  en  Escocia,  ante  la "Court of Session" o, si se tratare de una resolución en   materia   de   alimentos,  ante  la  "Sheriff  Court",  por  mediación  del "Secretary of State";</p>
    <p class="parrafo">3.  en  Irlanda  del  Norte, ante la "High Court of Justice" o, si se tratare de una  resolución  en  materia  de  alimentos,  ante  la "Magistrates' Court", por mediación del "Secretary of State".» Artículo 17</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  37  del  Convenio  de  1968  se  sustituirá  por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo   37  El  recurso  se  presentará,  según  las  normas  que  rigen  el procedimiento contradictorio:</p>
    <p class="parrafo">-  en  Bélgica,  ante  el  "Tribunal  de  première  instance"  o  "Rechtbank van eerste aanleg";</p>
    <p class="parrafo">- en Dinamarca, ante el "Landsret";</p>
    <p class="parrafo">- en la República Federal de Alemania, ante el "Oberlandesgericht";</p>
    <p class="parrafo">- en Francia, ante la "Court d'appel";</p>
    <p class="parrafo">- en Irlanda, ante la "High court";</p>
    <p class="parrafo">- en Italia, ante la "Corte d'appello";</p>
    <p class="parrafo">-  en  Luxemburgo,  ante  la  "Cour supérieure de justice" reunida para entender en materia de apelación civil;</p>
    <p class="parrafo">- en los Países Bajos, ante el "Arrondissementsrechtbank";</p>
    <p class="parrafo">- en el Reino Unido:</p>
    <p class="parrafo">1.  en  Inglaterra  y  País  de  Gales, ante la "High Court of Justice" o, si se tratare  de  una  resolución  en  materia  de  alimentos,  ante la "Magistrates' Court";</p>
    <p class="parrafo">2.  en  Escocia,  ante  la "Court of Session" o, si se tratare de una resolución en materia de alimentos, ante la "Sheriff Court";</p>
    <p class="parrafo">3.  en  Irlanda  del  Norte,ante  la "High Court of Justice" o, si se tratare de una resolución en materia de alimentos, ante la "Magistrates' Court".</p>
    <p class="parrafo">La resolución dictada sobre el recurso sólo podrá ser objeto:</p>
    <p class="parrafo">-  en  Bélgica,  Francia,  Italia,  Luxemburgo y los Países Bajos, de un recurso de casación;</p>
    <p class="parrafo">-  en  Dinamarca,  de  un recurso ante el "Hoejesteret", previa autorización del Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">- en la República Federal de Alemania, de una "Rechtsbeschwerde";</p>
    <p class="parrafo">-  en  Irlanda,  de  un  recurso  sobre una cuestión de derecho ante la "Supreme Court";</p>
    <p class="parrafo">-  en  el  Reino  Unido,  de  un  recurso  único sobre una cuestión de derecho.» Artículo 18</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  38  del  Convenio  de  1968  se completará con la adición, después del párrafo primero, del nuevo párrafo siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Cuando  la  resolución  se  hubiere  dictado  en  Irlanda  o en el Reino Unido, toda  vía  de  recurso  prevista en el Estado de origen será considerada como un recurso  ordinario  a  los  efectos  de  la  aplicación  del  párrafo  primero.» Artículo 19</p>
    <p class="parrafo">El  párrafo  primero  del  artículo  40  del  Convenio de 1968 se sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Si  la  solicitud  fuere  desestimada, el solicitante podrá interponer recurso: - en Bélgica, ante la "Cour d'appel" o el "Hof van Beroep";</p>
    <p class="parrafo">- en Dinamarca, ante el "Landsret";</p>
    <p class="parrafo">- en la República Federal de Alemania, ante el "Oberlandesgericht";</p>
    <p class="parrafo">- en Francia, ante la "Cour d'appel";</p>
    <p class="parrafo">- en Irlanda, ante la "High Court";</p>
    <p class="parrafo">- en Italia, ante la "Corte d'appello";</p>
    <p class="parrafo">-  en  Luxemburgo,  ante  la  "Cour supérieure de justice" reunida para entender en materia de apelación civil;</p>
    <p class="parrafo">- en los Países Bajos, ante el "Gerechtshof";</p>
    <p class="parrafo">- en el Reino Unido:</p>
    <p class="parrafo">1.  en  Inglaterra  y  País  de  Gales, ante la "High Court of Justice" o, si se tratare  de  una  resolución  en  materia  de  alimentos,  ante la "Magistrates' Court";</p>
    <p class="parrafo">2.   en  Escocia,  ante  la  "Court  of  Session",  o,  si  se  tratare  de  una resolución en materia de alimentos, ante la "Sheriff Court";</p>
    <p class="parrafo">3.  en  Irlanda  del  Norte, ante la "High Court of Justice" o, si se tratare de una   resolución  en  materia  de  alimentos,  ante  la  "Magistrates'  Court".» Artículo 20</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  41  del  Convenio  de  1968  se  sustituirá  por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo  41  La  resolución  que decidiere del recurso previsto en el artículo 40 sólo podrá ser objeto:</p>
    <p class="parrafo">-  en  Bélgica,  Francia,  Italia,  Luxemburgo y los Países Bajos, de un recurso de casación;</p>
    <p class="parrafo">-  en  Dinamarca,  de  un recurso ante el "Hoejesteret", previa autorización del Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">- en la República Federal de Alemania, de una "Rechtsbeschwerde";</p>
    <p class="parrafo">-  en  Irlanda,  de  un  recurso  sobre una cuestión de derecho ante la "Supreme Court";</p>
    <p class="parrafo">-  en  el  Reino  Unido,  de un recurso sobre una cuestión de derecho.» Artículo 21</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  44  del  Convenio  de  1968  se  sustituirá  por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo 44</p>
    <p class="parrafo">El   solicitante   que   en  el  Estado  de  origen  hubiere  obtenido  total  o parcialmente  el  beneficio  de  justicia  gratuita  o  una exención de costas y gastos  gozará,  en  el  procedimiento  previsto  en  los artículos 32 a 35, del beneficio  de  justicia  gratuita  más  favorable  o  de  la exención más amplia prevista por el derecho del Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">El   solicitante   que  instare  la  ejecución  de  una  resolución  dictada  en Dinamarca  por  una  autoridad  administrativa  en  materia  de  alimentos podrá invocar  en  el  Estado  requerido el beneficio de las disposiciones del párrafo primero  si  presentare  un  documento  expedido  por  el Ministerio de Justicia danés   que   acreditare   que  cumple  los  requisitos  económicos  para  poder beneficiarse  total  o  parcialmente  de  la justicia gratuita o de una exención de costas y gastos.» Artículo 22</p>
    <p class="parrafo">El  punto  2  del  artículo  46  del  Convenio  de  1968  se  sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«2.  si  se  tratare  de  una  resolución dictada en rebeldía, el original o una copia  auténtica  del  documento  que acreditare la entrega o notificación de la demanda   o  de  documento  equivalente  a  la  parte  declarada  en  rebeldía.» Artículo 23</p>
    <p class="parrafo">El artículo 53 del Convenio de 1968 se completará con el párrafo siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Para  determinar  si  un  trust está domiciliado en el Estado contratante cuyos tribunales  conocen  del  asunto,  el tribunal aplicará las reglas de su Derecho internacional privado.» Artículo 24</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  55  del  Convenio  de  1968  se completará añadiendo los convenios siguientes,  que  se  insertarán  en  el  lugar  que les corresponda en la lista según orden cronológico:</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  el Reino Unido y Francia sobre la ejecución recíproca de sentencias  en  materia  civil  y mercantil, acompañado de un Protocolo, firmado en París el 18 de enero de 1934;</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  el Reino Unido y Bélgica sobre la ejecución recíproca de sentencias  en  materia  civil  y mercantil, acompañado de un Protocolo, firmado en Bruselas el 2 de mayo de 1934;</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  el  Reino Unido y la República Federal de Alemania sobre el  reconocimiento  y  la  ejecución  recíproca de sentencias en materia civil y mercantil, firmado en Bonn el 14 de julio de 1960;</p>
    <p class="parrafo">-   el  Convenio  entre  el  Reino  Unido  y  la  República  Italiana  sobre  el reconocimiento  y  la  ejecución  recíprocos  de  sentencias  en materia civil y mercantil,  firmado  en  Roma  el  7  de  febrero  de  1964,  acompañado  de  un Protocolo firmado en Roma el 14 de julio de 1970;</p>
    <p class="parrafo">-  el  Convenio  entre  el  Reino  Unido y el Reino de los Países Bajos sobre el reconocimiento  y  la  ejecución  recíproca  de  sentencias  en  materia  civil, firmado en La Haya el 17 de noviembre de 1967.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 25</p>
    <p class="parrafo">1.  El  artículo  57  del  Convenio  de 1968 se sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo  57  El  presente  Convenio  no  afectará  a  los convenios en que los Estados  contratantes  fueren  o  llegaren  a  ser  parte  y  que,  en  materias particulares,   regularen  la  competencia  judicial,  el  reconocimiento  o  la ejecución de las resoluciones.</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Convenio  no  prejuzgará  la  aplicación de las disposiciones que, en    materias    particulares,    regularen   la   competencia   judicial,   el reconocimiento  o  la  ejecución  de  las  resoluciones y que estén o estuvieren contenidas  en  los  actos  de  las  instituciones de las Comunidades Europeas o en  las  legislaciones  nacionales  armonizadas  en  ejecución de dichos actos.» 2.  Con  el  fin  de asegurar su interpretación uniforme, el párrafo primero del artículo 57, se aplicará de la siguiente manera:</p>
    <p class="parrafo">a)  El  Convenio  de  1968  modificado  no impedirá que un tribunal de un Estado contratante  que  fuere  parte  en un convenio relativo a una materia particular pudiera  fundamentar  su  competencia  en  dicho  Convenio;  aunque el demandado estuviere  domiciliado  en  un  Estado  contratante no parte en tal Convenio. El tribunal  que  conociere  del  asunto aplicará, en todo caso, el artículo 20 del Convenio de 1968 modificado.</p>
    <p class="parrafo">b)  Las  resoluciones  dictadas  en  un  Estado  contratante por un tribunal que hubiere   fundado   su  competencia  en  un  convenio  relativo  a  una  materia particular  serán  reconocidas  y  ejecutadas  en los demás Estados contratantes con arreglo al Convenio de 1968 modificado.</p>
    <p class="parrafo">Cuando  un  convenio  relativo  a  una materia particular en el que fueren parte el  Estado  de  origen  y  el Estado requerido estableciere las condiciones para el   reconocimiento   o   la  ejecución  de  resoluciones  se  aplicarán  dichas condiciones.  En  todo  caso,  podrán  aplicarse  las disposiciones del Convenio de  1968  modificado  relativas  al  procedimiento de reconocimiento y ejecución de resoluciones.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 26</p>
    <p class="parrafo">El artículo 59 del Convenio de 1968 se completará con el párrafo siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«Sin  embargo,  ningún  Estado  contratante  podrá  comprometerse  con un Estado tercero  a  no  reconocer  una resolución dictada en otro Estado contratante por un  tribunal  cuya  competencia  se  hubiere  fundamentado  en  la existencia en dicho  Estado  de  bienes  pertenecientes al demandado o en el embargo por parte del demandante de bienes existentes en dicho Estado:</p>
    <p class="parrafo">1.  si  la  demanda  se  refiriere  a  la  propiedad  o  a la posesión de dichos bienes,  persiguiere  obtener  la  autorización  de  disponer de los mismos o se relacionare  con  otro  litigio  relativo  a  dichos  bienes, o 2. si los bienes constituyeren  la  garantía  de  un  crédito  que  hubiere  sido  objeto  de  la demanda.» Artículo 27</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  60  del  Convenio  de  1968  se  sustituirá  por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo  60  El  presente  Convenio  se  aplicará  en el territorio europeo de los   Estados   contratantes,  incluida  Groenlandia,  en  los  departamentos  y territorios franceses de Ultramar y en Mayotte.</p>
    <p class="parrafo">El  Reino  de  los  Países  Bajos  podrá declarar en el momento de la firma o de</p>
    <p class="parrafo">la  ratificación  del  presente  Convenio,  o  en  cualquier  momento posterior, mediante  notificación  al  Secretario  General  del  Consejo de las Comunidades Europeas,   que   el   presente   Convenio   será   aplicable  en  las  Antillas neerlandesas.  En  ausencia  de  tal  declaración, en lo relativo a las Antillas neerlandesas,   los   procedimientos  que  se  desarrollaren  en  el  territorio europeo  del  Reino  como  consecuencia  de  un  recurso  de casación contra las resoluciones  de  los  tribunales  de  las Antillas neerlandesas se considerarán como procedimientos que se estuvieren desarrollando ante esos tribunales.</p>
    <p class="parrafo">Sin  perjuicio  de  lo  dispuesto en el párrafo primero, el presente Convenio no se aplicará:</p>
    <p class="parrafo">1. en las islas Feroe, salvo declaración contraria del Reino de Dinamarca;</p>
    <p class="parrafo">2.  en  los  territorios  europeos  situados  fuera  del  Reino  Unido  y  cuyas relaciones  internacionales  asuma  éste,  salvo declaración contraria del Reino Unido respecto a cualquiera de tales territorios.</p>
    <p class="parrafo">Estas   declaraciones   podrán   hacerse   en  cualquier  momento,  por  vía  de notificación al Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.</p>
    <p class="parrafo">Los  recursos  interpuestos  en  el Reino Unido contra resoluciones dictadas por tribunales  situados  en  alguno  de  los  territorios  a  los que se refiere el punto  2  del  párrafo  tercero  se  considerarán  como  procedimientos  que  se estuvieren desarrollando ante dichos tribunales.</p>
    <p class="parrafo">Los  litigios  a  los  que,  en  el  Reino  de  Dinamarca,  se aplique la ley de procedimiento  civil  para  las  islas  Feroe  (Lov  for  Faeroerne  om  rettens pleje)  se  considerarán  como  litigios  que  se  estuvieren desarrollando ante los tribunales de las islas Feroe.» Artículo 28</p>
    <p class="parrafo">La  letra  c)  del  artículo  64  del  Convenio  de  1968  se sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«c) Las declaraciones recibidas en aplicación del artículo 60; ».</p>
    <p class="parrafo">TITULO III Adaptaciones del Protocolo anejo al Convenio de 1968 Artículo 29</p>
    <p class="parrafo">El  Protocolo  anejo  el  Convenio  de  1968  se  completará  con  los artículos siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo  V  bis  En  materia  de  alimentos, los términos "juez", "tribunal" y "jurisdicción" comprenderán las autoridades administrativas danesas.</p>
    <p class="parrafo">Artículo   V  ter  En  los  litigios  entre  el  capitán  y  un  miembro  de  la tripulación  de  un  buque  matriculado  en Dinamarca o Irlanda, relativos a las remuneraciones  y  demás  condiciones  del servicio, los tribunales de un Estado contratante   deberán   comprobar   si   el  agente  diplomático  o  funcionario consular competente respecto al buque ha sido informado del litigio.</p>
    <p class="parrafo">Deberán  suspender  el  procedimiento  en  tanto no se hubiere informado a dicho agente.  Deberán  inhibirse,  incluso  de  oficio,  si  este agente, debidamente informado,   hubiere   ejercitado   las   competencias  que  en  la  materia  le reconociere   un   convenio  consular  o,  a  falta  de  tal  convenio,  hubiere formulado objeciones sobre la competencia en el plazo fijado.</p>
    <p class="parrafo">Artículo  V  quater  Cuando,  en  el  marco  del  apartado 5 del artículo 69 del Convenio  relativo  a  la  patente  europea  para  el  mercado  común,firmado en Luxemburgo  el  15  de  diciembre de 1975, se apliquen los artículos 52 y 53 del presente  Convenio  a  las  disposiciones  relativas  a  la  residence  según el texto  inglés  del  primer  Convenio,  el  término "residence" empleado en dicho texto  se  considerará  que  tiene  el  mismo alcance que el término "domicilio"</p>
    <p class="parrafo">que figura en los artículos 52 y 53 antes citados.</p>
    <p class="parrafo">Artículo V</p>
    <p class="parrafo">Sin  perjuicio  de  la  competencia  de  la Oficina Europea de Patentes según al Convenio  sobre  la  patente  europea,  firmado  en  Munich  el  5 de octubre de 1973,   los   tribunales   de   cada   Estado   contratante   serán  los  únicos competentes,   sin  consideración  del  domicilio,  en  materia  de  registro  o validez  de  una  patente  europea  expedida para este Estado y que no fuere una patente  comunitaria  por  aplicación  de  las disposiciones del artículo 86 del Convenio  relativo  a  la  patente  europea  para  el  mercado común, firmado en Luxemburgo el 15 de diciembre de 1975.»</p>
    <p class="parrafo">TITULO IV</p>
    <p class="parrafo">Adaptaciones del Protocolo de 1971 Artículo 30</p>
    <p class="parrafo">El artículo 1 del Protocolo de 1971 se completará con el párrafo siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«El   Tribunal   de   Justicia  de  las  Comunidades  Europeas  será  igualmente competente  para  decidir  sobre  la  interpretación  del Convenio relativo a la adhesión  del  Reino  de  Dinamarca,  de  Irlanda  y  del  Reino  Unido  de Gran Bretaña  e  Irlanda  del  Norte  al  Convenio  de  27 de septiembre de 1968 y al presente Protocolo.» Artículo 31</p>
    <p class="parrafo">El  punto  1  del  artículo  2  del  Protocolo  de  1971  se  sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«1.  -  en  Bélgica:  "la  Cour  de  cassation"  (het  Hof  van  Cassatie) y "le Conseil d'Etat" (de Raad van State),</p>
    <p class="parrafo">- en Dinamarca: "hoejesteret",</p>
    <p class="parrafo">-  en  la  República  Federal  de  Alemania:  "die  obersten  Gerichtshoefe  des Bundes",</p>
    <p class="parrafo">- en Francia: "la Cour de cassation" y "le Conseil d'etat",</p>
    <p class="parrafo">- en Irlanda: "the Supreme Court",</p>
    <p class="parrafo">- en Italia: "la Corte suprema di cassazione",</p>
    <p class="parrafo">-  en  Luxemburgo:  "la  Cour  supérieure  de  justice"  actuando  como  Cour de cassation,</p>
    <p class="parrafo">- en los Países Bajos: "de Hoge Raad",</p>
    <p class="parrafo">-  en  el  Reino  Unido:  "the  House of Lords" y los órganos jurisdiccionales a los  que  se  recurra  en  virtud  del  párrafo  segundo  del  artículo 37 ó del artículo 41 del Convenio; ».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 32</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  6  del  Protocolo  de  1971  se  sustituirá  por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«Artículo  6  El  presente  protocolo  se  aplicará  en el territorio europeo de los   Estados   contratantes,  incluida  Groenlandia,  en  los  departamentos  y territorios franceses de Ultramar y en Mayotte.</p>
    <p class="parrafo">El  Reino  de  los  Países  Bajos podrá declarar, en el momento de la firma o de la  ratificación  del  presente  Protocolo,  o  en  cualquier momento posterior, mediante  notificación  al  Secretario  General  del  Consejo de las Comunidades Europeas,   que   el   presente   Protocolo   será  aplicable  en  las  Antillas neerlandesas.</p>
    <p class="parrafo">No  obstante  lo  dispuesto  en  el párrafo primero, el presente Protocolo no se aplicará:</p>
    <p class="parrafo">1. a las islas Feroe, salvo declaración contraria del Reino de Dinamarca;</p>
    <p class="parrafo">2.   a  los  territorios  europeos  situados  fuera  del  Reino  Unido  y  cuyas relaciones  internacionales  asuma  éste,  salvo declaración contraria del Reino Unido respecto a cualquiera de tales territorios.</p>
    <p class="parrafo">Estas   declaraciones   podrán   hacerse   en  cualquier  momento,  por  vía  de notificación  al  Secretario  General  del Consejo de las Comunidades Europeas.» Artículo 33</p>
    <p class="parrafo">La  letra  d)  del  artículo  10  del  Protocolo  de  1971 se sustituirá por las disposiciones siguientes:</p>
    <p class="parrafo">«d) las declaraciones recibidas en aplicación del artículo 6.»</p>
    <p class="parrafo">TITULO V</p>
    <p class="parrafo">Disposiciones transitorias</p>
    <p class="parrafo">Artículo 34</p>
    <p class="parrafo">1.  El  Convenio  de  1968  y  el Protocolo de 1971, modificados por el presente Convenio,  sólo  serán  aplicables  a  las  acciones  judiciales ejercitadas y a los  documentos  públicos  con  fuerza  ejecutiva formalizados con posterioridad a  la  entrada  en  vigor  del  presente Convenio en el Estado de origen y a las solicitudes   de   reconocimiento   o  ejecución  de  una  resolución  o  de  un documento público con fuerza ejecutiva en el Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">2.  Sin  embargo,  las  resoluciones  dictadas después de la fecha de entrada en vigor   del  presente  Convenio  entre  los  seis  Estados  que  son  parte  del Convenio  de  1968  como  consecuencia  de acciones ejercitadas con anterioridad a  esta  fecha  serán  reconocidas  y ejecutadas con arreglo a las disposiciones del Título III del Convenio de 1968 modificado.</p>
    <p class="parrafo">3.  Por  otra  parte,  en  las  relaciones  entre los seis Estados que son parte del  Convenio  de  1968  y  los  tres  Estados que se mencionan en el artículo 1 del  presente  Convenio,  así  como  en las relaciones entre estos tres últimos, las  resoluciones  dictadas  después  de  la  fecha  de  entrada  en  vigor  del presente  Convenio  en  las  relaciones  entre  el  Estado de origen y el Estado requerido  como  consecuencia  de  acciones  ejercitadas  con anterioridad a esa fecha  serán  reconocidas  y  ejecutadas  con  arreglo  a  las disposiciones del Título  III  del  Convenio  de  1968  modificado,  si  las reglas de competencia aplicadas  se  ajustaren  a  las  previstas  en  el Título II modificado o en un Convenio  en  vigor  entre  el  Estado  de  origen  y  el  Estado  requerido  al ejercitarse la acción.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 35</p>
    <p class="parrafo">Si,  mediante  escrito  anterior  a  la  entrada en vigor del presente Convenio, las  partes  en  litigio  a propósito de un contrato hubieren acordado aplicar a este  contrato  el  derecho  irlandés o el derecho de una parte del Reino Unido, los  tribunales  de  Irlanda  o  de  esta  parte  del Reino Unido conservarán la competencia para conocer de este litigio.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 36</p>
    <p class="parrafo">Durante  los  tres  años  siguientes  a la entrada en vigor del Convenio de 1968 en  Dinamarca  e  Irlanda,  respectivamente,  la competencia en materia marítima en  cada  uno  de  esos  Estados  se  determinará  no  sólo  con  arreglo  a las disposiciones  de  dicho  Convenio,  sino también con arreglo a los puntos 1 a 6 del   presente  artículo.  Sin  embargo,  estas  disposiciones  dejarán  de  ser aplicables  en  cada  uno  de esos Estados cuando el Convenio internacional para la  unificación  de  ciertas  reglas en materia de embargo preventivo de buques,</p>
    <p class="parrafo">firmado  en  Bruselas  el  10  de  mayo de 1952, entrare en vigor con respecto a cada uno de ellos.</p>
    <p class="parrafo">1.  Una  persona  domiciliada  en  un Estado contratante podrá ser demandada por un   crédito   marítimo  ante  los  tribunales  de  uno  de  los  Estados  antes mencionados  más  arriba  cuando  el  buque  al  que  se  refiriere el crédito o cualquier  otro  buque  de  su propiedad hubiere sido objeto de embargo judicial en  el  territorio  de  este  último  Estado  en garantía del crédito, o hubiere podido   ser   objeto  de  embargo  pero  se  hubiere  prestado  fianza  u  otra garantía, en los casos siguientes:</p>
    <p class="parrafo">a) si el demandante estuviere domiciliado en ese Estado;</p>
    <p class="parrafo">b) si el crédito marítimo hubiere nacido en ese Estado;</p>
    <p class="parrafo">c)  si  el  crédito  marítimo  hubiere nacido en el curso de un viaje durante el cual se hubiere practicado o hubiere podido practicarse el embargo;</p>
    <p class="parrafo">d)  si  el  crédito  proviniere  de  un abordaje o un daño causado por un buque, por   ejecución   u   omisión  de  una  maniobra  o  por  inobservancia  de  los reglamentos,  bien  a  otro  buque,  o  bien  a  las  cosas  o  personas  que se encontraren a bordo de cualquiera de ellos;</p>
    <p class="parrafo">e) si el crédito derivare de auxilio o salvamento;</p>
    <p class="parrafo">f)  si  el  crédito  estuviere  garantizado  por una hipoteca naval u otra forma de garantía semejante sobre el buque embargado.</p>
    <p class="parrafo">2.  El  acreedor  podrá  embargar  el  buque  al  que  se  refiriere  el crédito marítimo   o   cualquier   otro   buque   perteneciente  a  quien  hubiere  sido propietario  del  buque  al  que  se  refiriere  el  crédito  cuando  se hubiere originado   el   crédito  marítimo.  No  obstante,  cuando  se  tratare  de  los créditos  previstos  en  las  letras o), p), o q) del apartado 5, sólo podrá ser embargado el buque al que se refiriere el crédito.</p>
    <p class="parrafo">3.  Se  reputará  que  los  buques  tienen el mismo propietario cuando todas las partes  de  la  propiedad  pertenecieren  a  una  misma  persona  o a las mismas personas.</p>
    <p class="parrafo">4.  En  el  caso  de  fletamento  de  un buque con cesión de la gestión náutica, cuando   el   fletador  fuere  el  único  responsable  de  un  crédito  marítimo relativo  a  dicho  buque,  podrá el demandante embargar dicho buque o cualquier otro  que  perteneciere  al  fletador,  pero no podrá ser embargado en virtud de tal  crédito  marítimo  ningún  otro  buque  perteneciente  al  propietario.  La misma  regla  será  de  aplicación  en  los  casos en que de un crédito marítimo respondiere una persona distinta del propietario.</p>
    <p class="parrafo">5.  Se  entenderá  por  «crédito  marítimo»  la  alegación de un derecho o de un crédito que tuviere una o varias de las causas siguientes:</p>
    <p class="parrafo">a)  daños  causados  por  un  buque,  sea  por  abordaje,  sea de cualquier otro modo;</p>
    <p class="parrafo">b)  pérdidas  de  vidas  humanas  o  daños  corporales  causados  por un buque o provenientes de la explotación de un buque;</p>
    <p class="parrafo">c) asistencia y salvamento;</p>
    <p class="parrafo">d)  contratos  relativos  a  la  utilización  o al arriendo de un buque mediante póliza de fletamento o de otro modo;</p>
    <p class="parrafo">e)  contratos  relativos  al  transporte de mercancías por un buque en virtud de una póliza de fletamento, de un conocimiento o de cualquier otra forma;</p>
    <p class="parrafo">f) pérdidas o daños a las mercancías y equipajes transportados por un buque;</p>
    <p class="parrafo">g) avería común;</p>
    <p class="parrafo">h) préstamo a la gruesa;</p>
    <p class="parrafo">i) remolque;</p>
    <p class="parrafo">j) pilotaje;</p>
    <p class="parrafo">k)  suministro  de  productos  o de material, cualquiera que sea el lugar en que se realizaren, hechos a un buque para su explotación o su conservación;</p>
    <p class="parrafo">l) construcción, reparaciones, equipo de un buque o gastos de dique;</p>
    <p class="parrafo">m) salarios del capitán, oficialidad o tripulación;</p>
    <p class="parrafo">n)  desembolsos  del  capitán  y los efectuados por los cargadores, fletadores o los agentes por cuenta del buque o de su propietario;</p>
    <p class="parrafo">o) la propiedad impugnada de un buque;</p>
    <p class="parrafo">p)  la  copropiedad  de  un buque o su posesión, o su explotación o los derechos a los productos de explotación de un buque en condominio;</p>
    <p class="parrafo">q) cualquier hipoteca naval y cualquier otra forma de garantía semejante.</p>
    <p class="parrafo">6.  En  Dinamarca,  la  expresión  «embargo judicial» incluirá, en lo relativo a los  créditos  marítimos  mencionados  más  arriba  en  las  letras  o) y p), el «forbud»,  siempre  que  este  procedimiento fuere el único admitido respecto de tal  crédito  en  los  artículos  646  a  653  de la Ley de enjuiciamiento civil («Lov om rettens pleje»).</p>
    <p class="parrafo">TITULO VI</p>
    <p class="parrafo">Disposiciones finales</p>
    <p class="parrafo">Artículo 37</p>
    <p class="parrafo">El  Secretario  General  del  Consejo de las Comunidades Europeas remitirá a los Gobiernos  del  Reino  de  Dinamarca,  de  Irlanda  y  del  Reino  Unido de Gran Bretaña  e  Irlanda  del  Norte  una  copia autenticada conforme del Convenio de 1968  y  del  Protocolo  de  1971,  en  lengua  alemana, lengua francesa, lengua italiana y lengua neerlandesa.</p>
    <p class="parrafo">Los  textos  del  Convenio  de  1968  y  del  Protocolo  de  1971, redactados en lengua  inglesa,  en  lengua  danesa  y  en  lengua  irlandesa,  figuran  en los anexos  del  presente  Convenio  (1).  Los  textos redactados en lengua inglesa, lengua  danesa  y  en  lengua irlandesa son auténticos en las mismas condiciones que los textos originales del Convenio de 1968 y del Protocolo de 1971.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 38</p>
    <p class="parrafo">El   presente   Convenio  será  ratificado  por  los  Estados  signatarios.  Los instrumentos  de  ratificación  serán  depositados  ante  el  Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 39</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Convenio  entrará  en  vigor,  en las relaciones entre los Estados que  lo  hubieren  ratificado,  el  primer  día  del  tercer  mes  siguiente  al depósito  del  último  instrumento  de  ratificación  por  los  Estados miembros originarios de la Comunidad y un nuevo Estado miembro.</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Convenio  entrará  en  vigor,  para  cada  Estado  miembro  que lo ratifique  con  posterioridad,  el  primer  día  del  tercer  mes  siguiente  al depósito de su instrumento de ratificación.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 40</p>
    <p class="parrafo">El  Secretario  General  del  Consejo  de  las Comunidades Europeas notificará a los Estados signatarios:</p>
    <p class="parrafo">a) el depósito de cada uno de los instrumentos de ratificación;</p>
    <p class="parrafo">b)  las  fechas  de  entrada  en  vigor  del  presente Convenio para los Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 41</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Convenio,  redactado  en  un solo ejemplar en las lenguas alemana, danesa,  francesa,  inglesa,  irlandesa,  italiana  y  neerlandesa,  cuyos siete textos  son  igualmente  auténticos,  será  depositado  en  los  archivos  de la Secretaría  General  del  Consejo  de  las  Comunidades  Europeas. El Secretario General  remitirá  una  copia  autenticada  conforme a dada uno de los Gobiernos de los Estadossignatarios.</p>
    <p class="parrafo">En   fe   de  lo  cual,  los  plenipotenciarios  abajo  firmantes  suscriben  el presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">Til  bekraeftelse  heraf  har  untertegnede  befuldmaegtigede underskrevet denne konvention.</p>
    <p class="parrafo">Zu    Urkund   dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigten   ihre Unterschriften unter dieses UEbereinkommen gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">In  witness  whereof,  the  undersigned  Plenipotentiaries  have  affixed  their signatures below this Convention.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi,  les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas de la présente convention.</p>
    <p class="parrafo">Dá   fhianú  sin,  chuir  na  Lánchumhachtaigh  thíos-sínithe  a  lámh  leis  an gCoinbhinsiún seo.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente convenzione.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  ondergetekenden gevolmachtigden hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Hecho en Luxemburgo, el nueve de octubre de mil novecientos setenta y ocho.</p>
    <p class="parrafo">Udfaerdiget    i   Luxembourg,   den   niende   oktober   nitten   hundrede   og otteoghalvfjerds.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen zu Luxemburg am neunten Oktober neunzehnhundertachtundsiebzig.</p>
    <p class="parrafo">Done  at  Luxembourg  on  the ninth day of October in the year one thousand nine hundred and seventy-eight.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Luxembourg, le neuf octobre mil neuf cent soixante-dix-huit.</p>
    <p class="parrafo">Arna  dhéanamh  i  Lucsamburg,  an  naoú lá de Dheireadh Fómhair sa bhliain míle naoi gcéad seachtó a hocht.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Lussemburgo, add  nove ottobre millenovecentosettantotto.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan te Luxemburg, de negende oktober negentienhonderd achtenzeventig.</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad el Rey de los Belgas,</p>
    <p class="parrafo">Renaat VAN ELSLANDE</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad la Reina de Dinamarca,</p>
    <p class="parrafo">Nathalie LIND</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Federal de Alemania,</p>
    <p class="parrafo">Hans-Jochen VOGEL</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Francesa,</p>
    <p class="parrafo">Alain PEYREFITTE</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de Irlanda,</p>
    <p class="parrafo">Gerard COLLINS</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Italiana,</p>
    <p class="parrafo">Paolo BONIFACIO</p>
    <p class="parrafo">Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,</p>
    <p class="parrafo">Robert KRIEPS</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad la Reina de los Países Bajos,</p>
    <p class="parrafo">J. DE RUITER</p>
    <p class="parrafo">Por  Su  Majestad  la  Reina  del  Reino  Unido  de  Gran  Bretaña e Irlanda del Norte,</p>
    <p class="parrafo">Lord ELWYN-JONES, C. H.</p>
    <p class="parrafo">____</p>
    <p class="parrafo">(1) DO No L 304 de 30. 10. 1978, p. 17, 36 y 55.</p>
    <p class="parrafo">DECLARACION COMUN</p>
    <p class="parrafo">LOS  REPRESENTANTES  DE  LOS  GOBIERNOS  DE LOS ESTADOS MIEMBROS DE LA COMUNIDAD ECONOMICA EUROPEA, REUNIDOS EN EL SENO DEL CONSEJO,</p>
    <p class="parrafo">Deseando  asegurar  que,  en  el  espíritu  del  Convenio de 27 de septiembre de 1968,  la  uniformidad  de  las  competencias  judiciales se realice también, en toda la medida de lo posible, en materia marítima;</p>
    <p class="parrafo">Considerando   que   el   Convenio   internacional   para   la   unificación  de determinadas   reglas  sobre  el  embargo  preventivo  de  los  buques  de  mar, firmado  en  Bruselas  el  10  de  mayo de 1952, contiene disposiciones sobre la competencia judicial;</p>
    <p class="parrafo">Considerando   que   no  todos  los  Estados  miembros  forman  parte  de  dicho Convenio;</p>
    <p class="parrafo">Hacen  votos  para  que  los Estados miembros que son Estados costeros y que aún no  sean  parte  en  el  Convenio  de  10  de  mayo  de  1952 lo ratifiquen o se adhieran a él a la mayor brevedad.</p>
    <p class="parrafo">Hecho  en  Luxemburgo,  el  nueve de octubre de mil novecientos setenta y ocho. Udfaerdiget    i   Luxembourg,   den   niende   oktober   nitten   hundrede   og otteoghalvfjerds.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen zu Luxemburg am neunten Oktober neunzehnhundertachtundsiebzig.</p>
    <p class="parrafo">Done  at  Luxembourg  on  the ninth day of October in the year one thousand nine hundred and seventy-eight.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Luxembourg, le neuf octobre mil neuf cent soixante-dix-huit.</p>
    <p class="parrafo">Arna  dhéanamh  i  Lucsamburg,  an  naoú lá de Dheireadh Fómhair sa bhliain míle naoi gcéad seachtó a hocht.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Lussemburgo, add  nove ottobre millenovecentosettantotto.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan te Luxemburg, de negende oktober negentienhonderd achtenzeventig.</p>
    <p class="parrafo">Por su Majestad el Rey de los Belgas,</p>
    <p class="parrafo">Renat VAN ELSLANDE</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad la Reina de Dinamarca,</p>
    <p class="parrafo">Nathalie LIND</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Federal de Alemania,</p>
    <p class="parrafo">Hans-Jochen VOGEL</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Francesa,</p>
    <p class="parrafo">Alain PEYREFITTE</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de Irlanda,</p>
    <p class="parrafo">Gerard COLLINS</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Italiana,</p>
    <p class="parrafo">Paolo BONIFACIO</p>
    <p class="parrafo">Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,</p>
    <p class="parrafo">Robert KRIEPS</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad la Reina de los Países Bajos,</p>
    <p class="parrafo">J. DE RUITER</p>
    <p class="parrafo">Por  Su  Majestad  la  Reina  del  Reino  Unido  de  Gran  Bretaña e Irlanda del Norte,</p>
    <p class="parrafo">Lord ELWYN-JONES, C. H.</p>
    <p class="parrafo">ANEXO V</p>
    <p class="parrafo">CONVENIO   relativo   a  la  adhesión  de  la  República  Helénica  al  Convenio relativo   a   la   competencia  judicial  y  a  la  ejecución  de  resoluciones judiciales  en  materia  civil  y mercantil, así como al Protocolo relativo a su interpretación  por  el  Tribunal  de Justicia,con las adaptaciones introducidas por  el  Convenio  relativo  a  la adhesión del Reino de Dinamarca, de Irlanda y del Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda del Norte</p>
    <p class="parrafo">PREAMBULO   LAS  ALTAS  PARTES  CONTRATANTES  DEL  TRATADO  CONSTITUTIVO  DE  LA COMUNIDAD ECONOMICA EUROPEA,</p>
    <p class="parrafo">CONSIDERANDO  que,  la  República  Helénica,  al  convertirse  en  miembro de la Comunidad,  se  comprometió  a  adherirse  al Convenio relativo a la competencia judicial  y  a  la  ejecución  de  resoluciones  judiciales  en  materia civil y mercantil,   así   como  al  Protocolo  relativo  a  su  interpretación  por  el Tribunal  de  Justicia,  con  las  adaptaciones  introducidas  por  el  Convenio relativo  a  la  adhesión  del  Reino de Dinamarca, de Irlanda y del Reino Unido de  Gran  Bretaña  e  Irlanda  del  Norte, y a entablar, a tal fin,negociaciones con  los  Estados  miembros  de  la  Comunidad  para  introducir en aquéllos las adaptaciones necesarias,</p>
    <p class="parrafo">HAN  DECIDIDO  celebrar  el  presente  Convenio y han designado con tal fin como plenipotenciarios:</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD EL REY DE LOS BELGAS:</p>
    <p class="parrafo">a Jean GOL,</p>
    <p class="parrafo">Viceprimer Ministro,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia y de Reformas Institucionales;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD LA REINA DE DINAMARCA:</p>
    <p class="parrafo">a Erik NINN-HANSEN,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA FEDERAL DE ALEMANIA:</p>
    <p class="parrafo">a Hans Arnold ENGELHARD,</p>
    <p class="parrafo">Ministro Federal de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">al Dr. Guenther KNACKSTEDT,</p>
    <p class="parrafo">Embajador de la República Federal de Alemania en Luxemburgo;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA HELENICA:</p>
    <p class="parrafo">a Georges-Alexandre MANGAKIS,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA FRANCESA:</p>
    <p class="parrafo">a Robert BADINTER,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE IRLANDA:</p>
    <p class="parrafo">a Seán DOHERTY,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">EL PRESIDENTE DE LA REPUBLICA ITALIANA:</p>
    <p class="parrafo">a Clelio DARIDA,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">SU ALTEZA REAL EL GRAN DUQUE DE LUXEMBURGO:</p>
    <p class="parrafo">a Colette FLESCH,</p>
    <p class="parrafo">Vicepresidente del Gobierno, Ministra de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD LA REINA DE LOS PAISES BAJOS:</p>
    <p class="parrafo">a J. de RUITER,</p>
    <p class="parrafo">Ministro de Justicia;</p>
    <p class="parrafo">SU MAJESTAD LA REINA DEL REINO UNIDO DE GRAN BRETAÑA E IRLANDA DEL NORTE:</p>
    <p class="parrafo">a Peter Lovat FRASER, Esquire,</p>
    <p class="parrafo">Solicitor-General para Escocia, Departamento del Lord Advocate,</p>
    <p class="parrafo">QUIENES,  reunidos  en  el  seno del Consejo, después de haber intercambiado sus plenos poderes, reconocidos en buena y debida forma,</p>
    <p class="parrafo">HAN CONVENIDO LAS DISPOSICIONES SIGUIENTES:</p>
    <p class="parrafo">TITULO I</p>
    <p class="parrafo">Disposiones generales</p>
    <p class="parrafo">Artículo 1</p>
    <p class="parrafo">1.  La  República  Helénica  se  adhiere  al  Convenio relativo a la competencia judicial  y  a  la  ejecución  de  resoluciones  judiciales  en  materia civil y mercantil,  firmado  en  Bruselas  el  27  de septiembre de 1968, en lo sucesivo denominado   «Convenio   de   1968»,   así  como  al  Protocolo  relativo  a  su interpretación  por  el  Tribunal  de  Justicia,  firmado  en Luxemburgo el 3 de junio  de  1971,  en  lo  sucesivo  denominado  «Protocolo  de  1971»,  con  las adaptaciones  introducidas  por  el  Convenio  relativo  a la adhesión del Reino de  Dinamarca,  de  Irlanda  y  del  Reino  Unido  de Gran Bretaña e Irlanda del Norte  al  Convenio  relativo  a  la  competencia  judicial  y a la ejecución de resoluciones  judiciales  en  materia  civil  y mercantil, así como al Protocolo relativo   a   su  interpretación  por  el  Tribunal  de  Justicia,  firmado  en Luxemburgo  el  9  de  octubre  de  1978, en lo sucesivo denominado «Convenio de 1978».</p>
    <p class="parrafo">2.  La  adhesión  de  la  República  Helénica  se  extenderá,  en particular, al apartado 2 del artículo 25 y a los artículos 35 y 36 del Convenio de 1978.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 2</p>
    <p class="parrafo">Las  adaptaciones  introducidas  por  el  presente  Convenio  en  el Convenio de 1968  y  en  el  Protocolo de 1971, tal como fueron adaptados por el Convenio de 1978, figuran en los Títulos II a IV.</p>
    <p class="parrafo">TITULO II</p>
    <p class="parrafo">Adaptaciones del Convenio de 1968</p>
    <p class="parrafo">Artículo 3</p>
    <p class="parrafo">En  el  párrafo  segundo  del artículo 3 del Convenio de 1968, modificado por el artículo  4  del  Convenio  de  1978,  se  insertará el guión siguiente entre el tercer y cuarto guión:</p>
    <p class="parrafo">«-  en  Grecia:  el  artículo  40  de  la  Ley  de enjuiciamiento civil (Kvdikaw Politikhw Dikonomíaw),».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 4</p>
    <p class="parrafo">En  el  párrafo  primero  del  artículo  32 del Convenio de 1968, modificado por el  artículo  16  del  Convenio  de  1978, se insertará el guión siguiente entre el tercer y cuarto guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en Grecia, al monomeléw prvtodikeío,».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 5</p>
    <p class="parrafo">1.  En  el  párrafo  primero  del  artículo  37 del Convenio de 1968, modificado por  el  artículo  17  del  Convenio  de  1978,  se insertará el guión siguiente entre el tercer y cuarto guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en Grecia, ante el efeteío,».</p>
    <p class="parrafo">2.  En  el  párrafo  segundo artículo 37 del Convenio de 1968, modificado por el artículo  17  del  Convenio  de 1978, el primer guión se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«-  en  Bélgica,  Grecia,  Francia, Italia, Luxemburgo y los Países Bajos, de un recurso de casación,».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 6</p>
    <p class="parrafo">En  el  párrafo  primero  del  artículo  40 del Convenio de 1968, modificado por el  artículo  19  del  Convenio  de  1978, se insertará el guión siguiente entre el tercer y cuarto guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en Grecia, ante el epseteio,».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 7</p>
    <p class="parrafo">En  el  artículo  41  del  Convenio  de  1968, modificado por el artículo 20 del Convenio de 1970, el primer guión se sustituirá por el texto siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«-  en  Bélgica,  Grecia,  Francia, Italia, Luxemburgo y los Países Bajos, de un recurso de casación,».</p>
    <p class="parrafo">Artículo 8</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  55  del  Convenio  de  1968,  modificado  por  el  artículo 24 del Convenio  de  1978,  se  completará  con  la siguiente adición, que se insertará en   el  lugar  que  le  corresponda  en  la  lista  de  convenios  según  orden cronológico:</p>
    <p class="parrafo">«-  el  Convenio  entre  el  Reino  de Grecia y la República Federal de Alemania relativo   al   reconocimiento   y   la  ejecución  recíprocos  de  resoluciones judiciales,   transacciones   judiciales   y   documentos  públicos  con  fuerza ejecutiva  en  materia  civil  y  mercantil, firmado en Atenas el 4 de noviembre de 1961,».</p>
    <p class="parrafo">TITULO III</p>
    <p class="parrafo">Adaptación del Protocolo anejo al Convenio de 1968</p>
    <p class="parrafo">Artículo 9</p>
    <p class="parrafo">La  primera  frase  del  artículo  V  ter añadido al Protocolo anjeo al Convenio de  1968,  modificado  por  el  artículo  29 del Convenio de 1978, se completará con  inclusión  de  una  coma  y  las  palabras  «en Grecia» después del término «Dinamarca».</p>
    <p class="parrafo">TITULO IV</p>
    <p class="parrafo">Adaptaciones del Protocolo de 1971</p>
    <p class="parrafo">Artículo 10</p>
    <p class="parrafo">El  artículo  1  del  Protocolo  de  1971,  modificado  por  el  artículo 30 del Convenio de 1978, se completará con el párrafo siguiente:</p>
    <p class="parrafo">«El   Tribunal   de   Justicia  de  las  Comunidades  Europeas  será  igualmente competente  para  decidir  sobre  la  interpretación  del Convenio relativo a la adhesión  de  la  República  Helénica  al Convenio de 27 de septiembre de 1968 y al presente Protocolo,</p>
    <p class="parrafo">tal y como fueron adaptados por el Convenio de 1978.» Artículo 11</p>
    <p class="parrafo">En  el  punto  1  del  artículo  2  del  Protocolo  de  1971,  modificado por el artículo  31  del  Convenio  de  1978,  se insertará el guión siguiente entre el tercer y cuarto guión:</p>
    <p class="parrafo">«- en Grecia, ta anvtata dikasthria,».</p>
    <p class="parrafo">TITULO V</p>
    <p class="parrafo">Disposiciones transitorias</p>
    <p class="parrafo">Artículo 12</p>
    <p class="parrafo">1.  El  Convenio  de  1968  y  el Protocolo de 1971, modificados por el Convenio de  1978  y  por  el  presente  Convenio,  sólo  serán aplicables a las acciones judiciales  ejercitadas  y  a  los  documentos  públicos  con  fuerza  ejecutiva formalizados  con  posterioridad  a  la  entrada  en vigor del presente Convenio en  el  Estado  de  origen  y a las solicitudes de reconocimiento o ejecución de una  resolución  o  de  un  documento  público con fuerza ejecutiva en el Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">2.  Sin  embargo,  las  resoluciones  dictadas después de la fecha de entrada en vigor  del  presente  Convenio  entre  el Estado de origen y el Estado requerido como  consecuencia  de  acciones  ejercitadas  con  anterioridad  a  esta  fecha serán  reconocidas  y  ejecutadas  en  el  Estado  requerido  con  arreglo a las disposiciones   del   Título  III  del  Convenio  de  1968,  modificado  por  el Convenio  de  1978  y  por  el  presente  Convenio, si las reglas de competencia aplicadas  se  ajustaren  a  las  previstas  en  el  Título  II  modificado  del Convenio  de  1968  o  en  un  Convenio  en vigor entre el Estado de origen y el Estado requerido al ejercitarse la acción.</p>
    <p class="parrafo">TITULO VI Disposiciones finales Artículo 13</p>
    <p class="parrafo">El  Secretario  General  del  Consejo  de  las  Comunidades Europeas remitirá al Gobierno   de   la   República  Helénica  una  copia  autenticada  conforme  del Convenio  de  1968,  del  Protocolo  de  1971  y  del  Convenio  de 1978, en las lenguas    alemana,    danesa,francesa,    inglesa,    irlandesa,   italiana   y neerlandesa.</p>
    <p class="parrafo">Los  textos  del  Convenio  de  1968,  del  Protocolo  de 1971 y del Convenio de 1978,   redactados  en  lengua  griega,  figuran  en  los  anexos  del  presente Convenio.  Los  textos  redactados  en  lengua  griega  son  auténticos  en  las mismas  condiciones  que  los  otros  textos del Convenio de 1968, del Protocolo de 1971 y del Convenio de 1978.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 14</p>
    <p class="parrafo">El   presente   Convenio  será  ratificado  por  los  Estados  signatarios.  Los instrumentos  de  ratificación  se  depositarán  ante  el Secretario General del Consejo de las Comunidades Europeas.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 15</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Convenio  entrará  en  vigor,  en las relaciones entre los Estados que  lo  hubieren  ratificado,  el  primer  día  del  tercer  mes  siguiente  al depósito  del  último  instrumento  de  ratificación  por  parte de la República Helénica  y  los  Estados  que  hubieren  puesto en vigor el Convenio de 1978 de conformidad con lo dispuesto en el artículo 39 de dicho Convenio.</p>
    <p class="parrafo">Con  respecto  a  cada  Estado  miembro  que  lo ratifique con posterioridad, el presente  Convenio  entrará  en  vigor el primer día del tercer mes siguiente al depósito de su instrumento de ratificación.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 16</p>
    <p class="parrafo">El  Secretario  General  del  Consejo  de  las Comunidades Europeas notificará a los Estados signatarios:</p>
    <p class="parrafo">a) el depósito de cada uno de los instrumentos de ratificación;</p>
    <p class="parrafo">b)  las  fechas  de  entrada  en  vigor  del  presente Convenio para los Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artículo 17</p>
    <p class="parrafo">El  presente  Convenio,  redactado  en  un solo ejemplar en las lenguas alemana, danesa,  francesa,  griega,  inglesa,  irlandesa,  italiana y neerlandesa, cuyos ocho  textos  son  igualmente  auténticos, será depositado en los archivos de la Secretaría  del  Consejo  de  las  Comunidades  Europeas.  El Secretario General remitirá  una  copia  autenticada  conforme  a  cada uno de los Gobiernos de los Estados signatarios.</p>
    <p class="parrafo">En  fe  de  lo  cual,  los abajo firmantes, debidamente autorizados con tal fin, suscriben el presente Convenio.</p>
    <p class="parrafo">Til    bekraeftelse    heraf   har   undertegnede   behoerigt   befuldmaegtigede underskrevet denne konvention.</p>
    <p class="parrafo">Zu  Urkund  dessen  haben  die  hierzu  gehoerig  befugten  Unterzeichneten ihre Unterschriften unter dieses UEbereinkommen gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">Se  pístvsh  tvn  anvtérv,  oi  zpográfontew  plhrejozsioi  éuesan  thn zpografh tozw kátv apó thn parozsa szmbash.</p>
    <p class="parrafo">In  witness  whereof  the  undersigned,  being  duly  authorized  thereto,  have signed this Convention.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi,  les  soussignés,  dûment autorisés à cet effet, ont signé la présente convention.</p>
    <p class="parrafo">Dá  fhianú  sin,  shínigh  na  daoine seo thíos, arna n-údarú go cuí chuige sin, an Coinbhinsiun seo.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i  sottoscritti,  debitamente  autorizzati  a tal fine, hanno firmato la presente convenzione.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  ondergetekenden,  daartoe  behoorlijk  gemachtigd, hun handtekening onder dit Verdrag hebben geplaatst.</p>
    <p class="parrafo">Hecho  en  Luxemburgo,  el  veinticinco  de octubre de mil novecientos ochenta y dos.</p>
    <p class="parrafo">Udfaerdiget   i   Luxembourg,   den  femogtyvende  oktober  nitten  hundrede  og toogfirs.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen       zu       Luxemburg      am      fuenfundzwanzigsten      Oktober neunzehnhundertzweiundachtzig.</p>
    <p class="parrafo">iEgine   sto   Lozjembozrgo,   stiw  eíkosi  pénte  Oktvbríoz  xília  enniakósia ogdónta dzo.</p>
    <p class="parrafo">Done  at  Luxembourg  on  the  twenty-fifth  day  of  October  in  the  year one thousand nine hundred and eighty-two.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Luxembourg, le vingt-cinq octobre mil neuf cent quatre-vingt-deux.</p>
    <p class="parrafo">Arna  dhéanamh  i  Lucsamburg  an cúigiú lá is fiche de mhí Dheireadh Fómhair sa bhliain, míle naoi gcéad ochtó a dó.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Lussemburgo, add  venticinque ottobre millenovecentoottantadue.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan    te    Luxemburg,    de   vijfentwintigste   oktober   negentienhonderd tweeëntachtig.</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad el Rey de los Belgas,</p>
    <p class="parrafo">Jean GOL</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad la Reina de Dinamarca,</p>
    <p class="parrafo">Erik NINN-HANSEN</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Federal de Alemania,</p>
    <p class="parrafo">Hans Arnold ENGELHARD</p>
    <p class="parrafo">Dr. Guenther KNACKSTEDT</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Helénica,</p>
    <p class="parrafo">Georges-Alexandre MANGAKIS</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Francesa,</p>
    <p class="parrafo">Robert BADINTER</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de Irlanda,</p>
    <p class="parrafo">Seán DOHERTY</p>
    <p class="parrafo">Por el Presidente de la República Italiana,</p>
    <p class="parrafo">Clelio DARIDA</p>
    <p class="parrafo">Por Su Alteza Real el Gran Duque de Luxemburgo,</p>
    <p class="parrafo">Colette FLESCH</p>
    <p class="parrafo">Por Su Majestad la Reina de los Países Bajos,</p>
    <p class="parrafo">J. de RUITER</p>
    <p class="parrafo">Por  Su  Majestad  la  Reina  del  Reino  Unido  de  Gran  Bretaña e Irlanda del Norte,</p>
    <p class="parrafo">Peter Lovat FRASER</p>
    <p class="parrafo">ANEXO II</p>
    <p class="parrafo">CONVEN AO  relativa  à  competência  judiciária  e  à  execuçao  de  decisoes em matéria civil e comercial</p>
    <p class="parrafo">PREAMBULO</p>
    <p class="parrafo">AS  ALTAS  PARTES  CONTRATANTES  NO  TRATADO QUE INSTITUI A COMUNIDADE ECONOMICA EUROPEIA,</p>
    <p class="parrafo">Desejando  dar  execuçao  ao  disposto  no artigo 220g. do referido Tratado, por força  do  qual  se  obrigaram  a  assegurar  a simplificaçao das formalidades a que  se  encontram  subordinados  o  reconhecimento  e a execuçao recíprocos das decisoes judiciais,</p>
    <p class="parrafo">Preocupados   em  reforçar  na  Comunidade  a  protecçao  jurídica  das  pessoas estabelecidas no seu território,</p>
    <p class="parrafo">Considerando  que,  para  esse  fim,  é  necessário determinar a competência dos seus    órgaos    jurisdicionais    na    ordem   internacional,   facilitar   o reconhecimento  e  instaurar  um  processo  rápido  que  garanta  a execuçao das decisoes, bem como dos actos autênticos e das transacçoes judiciais,</p>
    <p class="parrafo">Decidiram  concluir  a  presente  convençao e, para esse efeito, designaram como plenipotenciários:</p>
    <p class="parrafo">SUA MAJESTADE O REI DOS BELGAS:</p>
    <p class="parrafo">Sr. Pierre HARMEL, Ministro dos Negócios Estrangeiros;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA FEDERAL DA ALEMANHA:</p>
    <p class="parrafo">Sr. Willy BRANDT, Vice-Chanceler, Ministro dos Negócios Estrangeiros;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DA REPUBLICA FRANCESA:</p>
    <p class="parrafo">Sr. Michel DEBR , Ministro dos Negócios Estrangeiros;</p>
    <p class="parrafo">O PRESIDENTE DE LA REPUBLICA ITALIANA:</p>
    <p class="parrafo">Sr. Giuseppe MEDICI, Ministro dos Negócios Estrangeiros;</p>
    <p class="parrafo">SUA ALTEZA REAL O GRAO-DUQUE DO LUXEMBURGO:</p>
    <p class="parrafo">Sr. Pierre GR GOIRE, Ministro dos Negócios Estrangeiros;</p>
    <p class="parrafo">SUA MAJESTADE A RAINHA DOS PAISES BAIXOS:</p>
    <p class="parrafo">Sr. J. M. A. H. LUNS, Ministro dos Negócios Estrangeiros,</p>
    <p class="parrafo">OS  QUAIS,  reunidos  no  Conselho,  depois  de  terem  trocado  os  seus plenos poderes reconhecidos em boa e devida forma,</p>
    <p class="parrafo">ACORDARAM NO SEGUINTE:</p>
    <p class="parrafo">TITULO I</p>
    <p class="parrafo">AMBITO DE APLICACAO</p>
    <p class="parrafo">Artigo 1g.</p>
    <p class="parrafo">A    presente   convençao   aplica-se   em   matéria   civil   e   comercial   e independentemente da natureza da jurisdiçao.</p>
    <p class="parrafo">Sao excluídos da sua aplicaçao:</p>
    <p class="parrafo">1.  O  estado  e  a  capacidade das pessoas singulares, os regimes matrimoniais, os testamentos e as sucessoes.</p>
    <p class="parrafo">2. As falências, as concordatas e outros processos análogos.</p>
    <p class="parrafo">3. A segurança social.</p>
    <p class="parrafo">4. A arbitragem.</p>
    <p class="parrafo">TITULO II</p>
    <p class="parrafo">COMPETENCIA</p>
    <p class="parrafo">Secçao 1</p>
    <p class="parrafo">Disposiçoes gerais</p>
    <p class="parrafo">Artigo 2g.</p>
    <p class="parrafo">Sem  prejuízo  do  disposto  na  presente  convençao, as pessoas domiciliadas no território  de  um  Estado  contratante  devem ser demandadas, independentemente da sua nacionalidade, perante os tribunais desse Estado.</p>
    <p class="parrafo">As   pessoas   que   nao   possuam  a  nacionalidade  do  Estado  em  que  estao domiciliadas  ficam  sujeitas  nesse  Estado às regras de competência aplicáveis aos nacionais.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 3g.</p>
    <p class="parrafo">As  pessoas  domiciliadas  no  território  de um Estado contratante só podem ser demandadas  perante  os  tribunais  de um outro Estado contratante por força das regras enunciadas nas secçoes 2 a 6 do presente título.</p>
    <p class="parrafo">Contra elas nao podem ser invocadas, nomeadamente:</p>
    <p class="parrafo">-  na  Bélgica:  o  artigo  15g.  do Código Civil e o disposto nos artigos 52g., 52g.A e 53g. da lei de 25 de Março de 1876 sobre a competência,</p>
    <p class="parrafo">-  na  República  Federal  da  Alemanha:  o  artigo  23g.  do Código de Processo Civil,</p>
    <p class="parrafo">- em França: os artigos 14g. e 15g. do Código Civil,</p>
    <p class="parrafo">-  na  Itália:  o  artigo  2g.  e  os  no.s  1  e  2  do artigo 4g. do Código de Processo Civil,</p>
    <p class="parrafo">- no Luxemburgo: os artigos 14g. e 15g. do Código Civil,</p>
    <p class="parrafo">-  nos  Países  Baixos:  o  terceiro  parágrafo do artigo 126g. e o artigo 127g. do Código de Processo Civil.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 4g.</p>
    <p class="parrafo">Se  o  requerido  nao  tiver domicílio no território de um Estado contratante, a competência  será  regulada  em  cada  Estado contratante pela lei desse Estado, sem prejuízo da aplicaçao do disposto no artigo 16g.</p>
    <p class="parrafo">Qualquer  pessoa,  independentemente  da  sua  nacionalidade,  com  domicílio no território  de  um  Estado  contratante,  pode,  tal  como os nacionais, invocar</p>
    <p class="parrafo">contra  esse  requerido  as  regras  de  competência  que estejam em vigor nesse Estado e, nomeadamente, as previstas no segundo parágrafo do artigo 3g.</p>
    <p class="parrafo">Secçao 2</p>
    <p class="parrafo">Competências  especiais  Artigo  5g.  O requerido com domicílio no território de um Estado contratante pode ser demandado num outro Estado contratante:</p>
    <p class="parrafo">1.  Em  matéria  contratual,  perante  o  tribunal do lugar onde a obrigaçao foi ou deva ser cumprida.</p>
    <p class="parrafo">2.  Em  matéria  de  obrigaçao  alimentar,  perante o tribunal do lugar em que o credor de alimentos tem o seu domicílio ou a sua residência habitual.</p>
    <p class="parrafo">3.  Em  matéria  excontratual,  perante o tribunal do lugar onde ocorreu o facto danoso.</p>
    <p class="parrafo">4.  Se  se  tratar  de acçao de indemnizaçao ou de acçao de restituiçao fundadas numa  infracçao,  perante  o  tribunal  onde  foi  intentada a acçao pública, na medida  em  que,  de  acordo  com  a  sua  lei,  esse tribunal possa conhecer da acçao cível.</p>
    <p class="parrafo">5.  Se  se  tratar  de  um litígio relativo à exploraçao de uma sucursal, de uma agência ou de qualquer outro estabelecimento,</p>
    <p class="parrafo">perante o tribunal do lugar da sua situaçao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo  6g.  O  requerido  com  domicílio no território de um Estado contratante pode também ser demandado:</p>
    <p class="parrafo">1.  Se  houver  vários  requeridos,  perante o tribunal do domicílio de qualquer um deles.</p>
    <p class="parrafo">2.  Se  se  tratar  de chamamento de um garante à acçao ou de qualquer incidente de  intervençao  de  terceiro,  perante  o  tribunal onde foi instaurada a acçao principal,  salvo  se  esta  tiver sido proposta apenas com o intuito de subrair o terceiro à jurisdiçao do tribunal que seria competente nesse caso.</p>
    <p class="parrafo">3.  Se  se  tratar  de  um  pedido  reconvencional  que derive do contrato ou do facto  em  que  se  fundamenta  a  acçao  principal,perante o tribunal onde esta última foi instaurada.</p>
    <p class="parrafo">Secçao   3  Competência  em  matéria  de  seguros  Artigo  7g.  En  matéria  de seguros,  a  competência  é  determinada  pela  presente secçao, sem prejuízo do disposto no artigo 4g.</p>
    <p class="parrafo">e no ponto 5 do artigo 5g.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 8g.</p>
    <p class="parrafo">O  segurador  domiciliado  no  território  de  um  Estado  contratante  pode ser demandado,   quer   perante   os  tribunais  desse  Estado  quer  noutro  Estado contratante,  perante  o  tribunal  do  lugar em que o tomador de seguro tiver o seu  domicílio  ou,  no  caso de vários seguradores serem requeridos, perante os tribunais do Estado contratante onde um deles tiver o seu domicílio.</p>
    <p class="parrafo">Se  a  lei  do  país chamado a pronunciar-se previr tal competência, o segurador pode  também  ser  demandado,  num  Estado  contratante  que  nao  seja o do seu domicílio,   perante   o   tribunal  em  cuja  jurisdiçao  o  intermediário  que interveio  na  celebraçao  do  contrato  de  seguro tiver o seu domicílio, desde que esse domicílio seja mencionado na apólice ou na proposta de seguro.</p>
    <p class="parrafo">O  segurador  que,  nao  tendo domicílio no território de um Estado contratante, possua  uma  sucursal  ou  uma agência num Estado contratante, será considerado, quanto  aos  litígios  relativos  à  exploraçao dessa sucursal ou dessa agência, como tendo domicílio no território desse Estado.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 9g.</p>
    <p class="parrafo">O  segurador  pode  também  ser  demandado  perante  o  tribunal do lugar onde o facto  danoso  ocorreu  quando  se  trate de um seguro de responsabilidade civil ou  de  um  seguro  que  tenha por objecto bens imóveis. Aplica-se a mesma regra quando  se  trata  de  um seguro que incida simultaneamente sobre bens imóveis e móveis cobertos pela mesma apólice e atingidos pelo mesmo sinistro.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 10g.</p>
    <p class="parrafo">Em  matéria  de  seguros  de responsabilidade civil, o segurador pode também ser chamado  perante  o  tribunal  onde  for  proposta  a  acçao  do lesado contra o segurado, desde que a lei desse tribunal assim o permita.</p>
    <p class="parrafo">O  disposto  nos  artigos  7g.,  8g.  e 9g. aplica-se no caso de acçao intentada pelo  lesado  directamente  contra  o  segurador,  sempre  que tal acçao directa seja possível.</p>
    <p class="parrafo">Se  o  direito  aplicável  a essa acçao directa previr o incidente do chamamento do  tomador  do  seguro  ou  do  segurado,  o  mesmo  tribunal  será  igualmente competente quanto a eles.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 11g.</p>
    <p class="parrafo">Sem  prejuízo  do  disposto  no  terceiro  parágrafo do artigo 10g., o segurador só  pode  intentar  uma  acçao  perante  os  tribunais  do Estado contratante em cujo  território  estiver  domiciliado  o  requerido,  quer este seja tomador do seguro, segurado ou beneficiário.</p>
    <p class="parrafo">O  disposto  na  presente  secçao  nao prejudica o direito de formular um pedido reconvencional  perante  o  tribunal  em  que  tiver  sido  instaurada  a  acçao principal nos termos da presente secçao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo  12g.  As  partes  só  podem  convencionar  derrogaçoes  ao  disposto  na presente secçao, desde que tais convençoes:</p>
    <p class="parrafo">1.  Sejam  posteriores  ao  nascimento  do litígio, ou 2. Permitam ao tomador de seguro,  ao  segurado,  ou  ao  beneficiário  recorrer a tribunais que nao sejam os  indicados  na  presente  secçao,  ou 3. Sejam concluídas entre um tomador do seguro  e  um  segurador,  ambos  com  domicílio num mesmo Estado contratante, e tenham  por  efeito  atribuir  competência aos tribunais desse Estado, mesmo que o  facto  danoso  ocorra  no  estrangeiro,  salvo  se  a  lei  desse  Estado nao permitir tais convençoes.</p>
    <p class="parrafo">Secçao 4</p>
    <p class="parrafo">Competência em matéria de vendas e de empréstimo a prestaçoes</p>
    <p class="parrafo">Artigo 13g.</p>
    <p class="parrafo">En  matéria  de  venda  a prestaçoes de bens móveis corpóreos ou de empréstimo a prestaçoes  directamente  relacionado  com  o  financiamento  da  venda  de tais bens,  a  competência  será  determinada  pela  presente secçao, sem prejuízo do disposto no artigo 4g. e no ponto 5 do artigo 5g.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 14g.</p>
    <p class="parrafo">O  vendedor  e  o  credor  domiciliados  no  território de um Estado contratante podem  ser  demandados,  quer  perante os tribunais desse Estado quer perante os tribunais  do  Estado  contratante  em cujo território o comprador ou o mutuário tiveram o seu domicílio.</p>
    <p class="parrafo">A  acçao  do  vendedor  contra o comprador e a acçao do credor contra o mutuário só  podem  ser  intentadas  perante  os tribunais do Estado em cujo território o requerido tiver o seu domicílio.</p>
    <p class="parrafo">Estas   disposiçoes   nao   prejudicam   o   direito   de   formular  um  pedido reconvencional  perante  o  tribunal  em  que  tiver  sido  instaurada  a  acçao principal, nos termos da presente secçao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 15g.</p>
    <p class="parrafo">As  partes  só  podem  convencionar  derrogaçoes  ao disposto na presente secçao desde que tais convençoes:</p>
    <p class="parrafo">1. Sejam posteriores ao nascimento do litígio, ou</p>
    <p class="parrafo">2.  Permitam  ao  comprador  ou  ao  mutuário recorrer a tribunais que nao sejam os  indicados  na  presente  secçao,  ou 3. Sejam concluídas entre o comprador e o  vendedor  ou  entre  o mutuário e o credor, ambos com domicílio ou residência habitual  num  mesmo  Estado  contratante,  e atribuam competência aos tribunais desse Estado, salvo se a lei desse Estado nao permitir tais convençoes.</p>
    <p class="parrafo">Secçao  5  Competências  exclusivas  Artigo  16g.  Têm  competência  exclusiva, qualquer que seja o domicílio:</p>
    <p class="parrafo">1.  Em  matéria  de  direitos  reais sobre imóveis e de arrendamento de imóveis, os tribunais do Estado contratante onde o imóvel se encontre situado.</p>
    <p class="parrafo">2.  Em  matéria  de  validade,  de  nulidade  ou de dissoluçao das sociedades ou outras  pessoas  colectivas  que  tenham  a  sua sede no território de um Estado contratante ou das decisoes dos seus órgaos, os tribunais desse Estado.</p>
    <p class="parrafo">3.  Em  matéria  de  validade  de  inscriçoes em registos públicos, os tribunais do  Estado  contratante  em  cujo território esses registos estejam conservados. 4.  Em  matéria  de  inscriçao  ou  de  validade de patentes, marcas, desenhos e modelos,  e  outros  direitos  análogos  sujeitos  a  depósito  ou a registo, os tribunais  do  Estado  contratante  em  cujo  território o depósito ou o registo tiver  sido  requerido,efectuado  ou  considerado  efectuado  nos  termos de uma convençao internacional.</p>
    <p class="parrafo">5.  Em  matéria  de  execuçao de decisoes, os tribunais do Estado contratante do lugar da execuçao.</p>
    <p class="parrafo">Secçao 6</p>
    <p class="parrafo">Extensao de competência</p>
    <p class="parrafo">Artigo 17g.</p>
    <p class="parrafo">Se,   mediante  pacto  escrito  ou  pacto  verbal  confirmado  por  escrito,  as partes,  das  quais  pelo  menos uma se encontre domiciliada no território de um Estado  contratante,  tiverem  designado  um  tribunal  ou  os  tribunais  de um Estado  contratante  competentes  para  decidir  quaisquer  litígios  que tenham surgido  ou  que  possam  surgir  de  uma  determinada  relaçao  jurídica,  esse tribunal ou esses tribunais terao competência exclusiva.</p>
    <p class="parrafo">Os   pactos   atributivos   de   jurisdiçao  nao  produzirao  efeitos  se  forem contrários  ao  disposto  nos  artigos  12g.  e  15g.  ou  se  os tribunais cuja competência  pretendam  afastar  tiverem  competência  exclusiva  por  força  do artigo 16g.</p>
    <p class="parrafo">Se  um  pacto  atributivo  de  jurisdiçao tiver sido concluído a favor apenas de uma  das  partes,  esta  mantém  o direito de recorrer a qualquer outro tribunal que seja competente por força da presente convençao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 18g.</p>
    <p class="parrafo">Para  além  dos  casos  em  que  a  competência resulte de outras disposiçoes da presente  convençao,  é  competente  o tribunal de um Estado contratante perante o  qual  o  requerido  compareça.  Esta  regra  nao é aplicável se a comparência</p>
    <p class="parrafo">tiver   como  único  objectivo  arguir  a  incompetência  ou  se  existir  outro tribunal com compêtencia exclusiva por força do artigo 16g.</p>
    <p class="parrafo">Secçao 7</p>
    <p class="parrafo">Verificaçao da competência e da admissibilidade</p>
    <p class="parrafo">Artigo 19g.</p>
    <p class="parrafo">O  juiz  de  um  Estado  contratante,  perante  o  qual  tiver  sido proposta, a título  principal,  uma  acçao  relativamente à qual tenha competência exclusiva um   tribunal   de   outro   Estado   contratante  por  força  do  artigo  16g., declarar-se-á oficiosamente incompetente.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 20g.</p>
    <p class="parrafo">Quando  o  requerido  domiciliado  no  território  de  um Estado contratante for demandado  perante  um  tribunal  de outro Estado contratante e nao compareça, o juiz   declarar-se-á   oficiosamente  incompetente  se  a  sua  competência  nao resultar das disposiçoes da presente convençao.</p>
    <p class="parrafo">O  juiz  deve  suspender  a  instância  enquanto  nao  se  verificar  que a esse requerido  foi  dada  a  oportunidade  de receber o acto que iniciou a instância em  tempo  útil  para  apresentar a sua defesa, ou enquanto nao se verificar que para o efeito foram efectuadas todas as diligências.</p>
    <p class="parrafo">O  disposto  no  parágrafo  anterior  será  substituído  pelo disposto no artigo 15g.  da  convençao  de  Haia, de 15 de Novembro de 1965, relativa à citaçao e à notificaçao  no  estrangeiro  dos  actos  judiciais  e extrajudiciais em matéria civil  ou  comercial,  se  o acto que iniciou a instância tiver sido transmitido em execuçao dessa convençao.</p>
    <p class="parrafo">Secçao 8</p>
    <p class="parrafo">Litispendência e conexao</p>
    <p class="parrafo">Artigo 21g.</p>
    <p class="parrafo">Quando  acçoes  com  o  mesmo  pedido e a mesma causa de pedir e entre as mesmas partes  forem  submetidas  à  apreciaçao  de  tribunais  de  diferentes  Estados contratantes,  o  tribunal  a  que  a acçao foi submetida em segundo lugar deve, mesmo  oficiosamente,  declarar-se  incompetente  em  favor  do tribunal a que a acçao foi submetida em primeiro lugar.</p>
    <p class="parrafo">O  tribunal  que  deveria  declarar-se  incompetente  pode suspender a instância no caso de ser impugnada a competência do outro tribunal.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 22g.</p>
    <p class="parrafo">Quando  acçoes  conexas  forem  submetidas  a  tribunais  de  diferentes Estados contratantes  e  estiverem  pendentes  em primeira instância, o tribunal a que a acçao foi submetida em segundo lugar pode suspender a instância.</p>
    <p class="parrafo">Este  tribunal  pode  igualmente  declarar-se  incompetente, a pedido de uma das partes,  desde  que  a  sua  lei  permita  a  apensaçao  de  acçoes  conexas e o tribunal  a  que  a  acçao  foi submetida em primeiro lugar seja competente para conhecer das duas acçoes.</p>
    <p class="parrafo">Para  efeitos  do  presente  artigo,  consideram-se  conexas  as  acçoes ligadas entre  si  por  um  nexo tao estreito que haja interesse em que sejam instruídas e   julgadas   simultaneamente   para   evitar   soluçoes   que   poderiam   ser inconciliáveis se as causas fossem julgadas separadamente.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 23g.</p>
    <p class="parrafo">Sempre  que  as  acçoes  forem  da  competência  exclusiva  de vários tribunais, qualquer  tribunal  a  que  a  acçao  tenha  sido  submetida posteriormente deve</p>
    <p class="parrafo">declarar-se  incompetente  em  favor  daquele a que a acçao tenha sido submetida em primeiro lugar.</p>
    <p class="parrafo">Secçao 9</p>
    <p class="parrafo">Medidas provisórias e cautelares</p>
    <p class="parrafo">Artigo 24g.</p>
    <p class="parrafo">As   medidas   provisórias   ou   cautelares  previstas  na  lei  de  um  Estado contratante   podem  ser  requeridas  às  autoridades  judiciais  desse  Estado, mesmo  que,  por  força  da  presente  convençao,  um  tribunal  de outro Estado contratante seja competente para conhecer da questao de fundo.</p>
    <p class="parrafo">TITULO III</p>
    <p class="parrafo">RECONHECIMENTO E EXECU AO</p>
    <p class="parrafo">Artigo 25g.</p>
    <p class="parrafo">Para  efeitos  da  presente  convençao,  considera-se «decisao» qualquer decisao proferida  por  um  tribunal  de  um  Estado  contratante  independentemente  da designaçao  que  lhe  for  dada,  tal  como acórdao, sentença, despacho judicial ou  mandado  de  execuçao,  bem  como  a  fixaçao pelo secretário do tribunal do montante das custas do processo.</p>
    <p class="parrafo">Secçao 1</p>
    <p class="parrafo">Reconhecimento</p>
    <p class="parrafo">Artigo 26g.</p>
    <p class="parrafo">As  decisoes  proferidas  num  Estado  contratante  sao  reconhecidas nos outros Estados contratantes, sem necessidade de recurso a qualquer processo.</p>
    <p class="parrafo">Em   caso   de   impugnaçao,   qualquer   parte   interessada   que   invoque  o reconhecimento   a   título   principal  pode  pedir,  nos  termos  do  processo previsto  nas  secçoes  2  e  3 do presente título, o reconhecimento da decisao. Se  o  reconhecimento  for  invocado  a título incidental perante um tribunal de um Estado contratante, este será competente para dele conhecer.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 27g.</p>
    <p class="parrafo">As decisoes nao serao reconhecidas:</p>
    <p class="parrafo">1. Se o reconhecimento for contrário à ordem pública do Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">2.  Se  o  acto  que  determinou  o  início da instância ou acto equivalente nao tiver  sido  comunicado  ou  notificado  ao  requerido  revel, regularmente e em tempo útil, por forma a permitir-lhe a defesa.</p>
    <p class="parrafo">3.  Se  a  decisao  for  inconciliável  com  outra  decisao  proferida quanto às mesmas partes no Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">4.  Se  o  tribunal  do  Estado  de  origem,  ao  proferir  a sua decisao, tiver desrespeitado  regras  de  direito  internacional privado do Estado requerido na apreciaçao   de   questao  relativa  ao  estado  ou  à  capacidade  das  pessoas singulares,  aos  regimes  matrimoniais,  aos  testamentos e às sucessoes, a nao ser  que  a  sua  decisao  conduza  ao  mesmo  resultado  a  que  se chegaria se tivessem  sido  aplicadas  as  regras de direito internacional privado do Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 28g.</p>
    <p class="parrafo">As  decisoes  nao  serao  igualmente  reconhecidas se tiver sido desrespeitado o disposto  nas  secçoes  3,  4  e  5  do  título II ou no caso previsto no artigo 59g.</p>
    <p class="parrafo">Na  apreciaçao  das  competências  referidas no parágrafo anterior, a autoridade requerida  estará  vinculada  às  decisoes sobre a matéria de facto com base nas</p>
    <p class="parrafo">quais o tribunal do Estado de origem tiver fundamentado a sua competência.</p>
    <p class="parrafo">Sem   prejuízo  do  disposto  nos  primeiros  e  segundo  parágrafos,  nao  pode proceder-se  ao  controlo  da  competência dos tribunais do Estado de origem; as regras  relativas  à  competências  nao  dizem respeito à ordem pública a que se refere o ponto 1 do artigo 27g.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 29g.</p>
    <p class="parrafo">As  decisoes  estrangeiras  nao  podem, em caso algum, ser objecto de revisao de mérito.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 30g.</p>
    <p class="parrafo">A  autoridade  judicial  de  um  Estado contratante, perante o qual se invocar o reconhecimento  de  uma  decisao  proferida  em  outro  Estado contratante, pode suspender a instância se essa decisao for objecto de recurso ordinário.</p>
    <p class="parrafo">Secçao 2</p>
    <p class="parrafo">Execuçao</p>
    <p class="parrafo">Artigo 31g.</p>
    <p class="parrafo">As  decisoes  proferidas  num  Estado  contratante  e  que  nesse  Estado tenham força  executiva  podem  ser  executadas  em  outro Estado contratante depois de nele  terem  sido  declaradas  executórias,  a  requerimento  de  qualquer parte interessada.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 32g.</p>
    <p class="parrafo">O requerimento deve ser apresentado:</p>
    <p class="parrafo">-  na  Bélgica,  no  «tribunal  de  première  instance» ou «rechtbank van eerste aanleg»,</p>
    <p class="parrafo">-   na   República   Federal  da  Alemanha,  ao  presidente  de  uma  câmara  do «Landgericht»,</p>
    <p class="parrafo">- em França, ao presidente do «tribunal de grande instance»,</p>
    <p class="parrafo">- em Itália, na «corte d'appello»,</p>
    <p class="parrafo">- no Luxemburgo, ao presidente do «tribunal d'arrondissement»,</p>
    <p class="parrafo">- nos Países Baixos, ao presidente de «arrondissementsrechtbank».</p>
    <p class="parrafo">O  tribunal  territorialmente  competente  determina-se  pelo domicílio da parte contra   a   qual   a   execuçao  for  promovida.  Se  esta  parte  nao  estiver domiciliada  no  território  do  Estado  requerido,  a  competência determina-se pelo lugar da execuçao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 33g.</p>
    <p class="parrafo">A   forma   de  apresentaçao  do  requerimento  regula-se  pela  lei  do  Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">O  requerente  deve  escolher  domicílio  na  área  de jurisdiçao do tribunal em que tiver sido apresentado o requerimento.</p>
    <p class="parrafo">Todavia,  se  a  lei  do  Estado  requerido nao previr a escolha de domicílio, o requerente designará um mandatário ad litem.</p>
    <p class="parrafo">Os   documentos   referidos  nos  artigos  46g.  e  47g.  devem  ser  juntos  ao requerimento.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 34g.</p>
    <p class="parrafo">O  tribunal  em  que  for  apresentado  o  requerimento decidirá em curto prazo, nao   podendo   a  parte  contra  a  qual  a  execuçao  é  promovida  apresentar observaçoes nesta fase do processo.</p>
    <p class="parrafo">O  requerimento  só  pode  ser indeferido por qualquer dos motivos previstos nos artigos 27g. e 28g.</p>
    <p class="parrafo">As  decisoes  estrangeiras  nao  podem, em caso algum, ser objecto de revisao de mérito.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 35g.</p>
    <p class="parrafo">A   decisao   proferida  sobre  o  requerimento  será  imediatamente  levada  ao conhecimento  do  requerente  por  iniciativa  do  secretário  do  tribunal,  na forma determinada pela lei do Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 36g.</p>
    <p class="parrafo">Se  a  execuçao  for  autorizada,  a  parte contra a qual a execuçao é promovida pode  interpor  recurso  da  decisao  no  prazo  de  um  mês  a  contar  da  sua notificaçao.</p>
    <p class="parrafo">Se  esta  parte  estiver  domiciliada  em  Estado  contratante diferente daquele onde  foi  proferida  a  decisao  que  autoriza a execuçao, o prazo será de dois meses  e  começará  a  correr  desde  o  dia  em  que tiver sido feita a citaçao pessoal  ou  domiciliária.  Este  prazo  nao  é  susceptível  de  prorrogaçao em razao da distância.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 37g.</p>
    <p class="parrafo">O  recurso  será  interposto  de acordo com as regras do processo contraditório: -  na  Bélgica,  para  o  «tribunal  de  première  instance»  ou  «rechtbank van eerste aanleg»,</p>
    <p class="parrafo">- na República Federal da Alemanha, para o «Oberlandesgericht»,</p>
    <p class="parrafo">- em França, para a «Cour d'appel»,</p>
    <p class="parrafo">- em Itália, para a «corte d'appello»,</p>
    <p class="parrafo">-  no  Luxemburgo,  para  a  «Cour  supérieure de justice», decidindo em matéria civil,</p>
    <p class="parrafo">- nos Países Baixos, para o «arrondissementsrechtbank».</p>
    <p class="parrafo">A  decisao  proferida  no  recurso  apenas  pode  ser  objecto  de um recurso de cassaçao e, na República Federal da Alemanha,</p>
    <p class="parrafo">de uma «Rechtsbeschwerde».</p>
    <p class="parrafo">Artigo 38g.</p>
    <p class="parrafo">O  tribunal  de  recurso  pode,  a  pedido  da  parte  que  o  tiver interposto, suspender  a  instância,  se  a  decisao  estrangeira  for, no Estado de origem, objecto  de  recurso  ordinário  ou  se  o  prazo  para  o  interpor  nao  tiver expirado;  neste  caso,  o  tribunal  pode  fixar  um  prazo para a interposiçao desse recurso.</p>
    <p class="parrafo">O  tribunal  pode  ainda  sujeitar a execuçao à constituiçao de uma garantia por ele determinada.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 39g.</p>
    <p class="parrafo">Durante  o  prazo  de  recurso previsto no artigo 36g. e na pendência de decisao sobre  o  mesmo,  só  podem  tomar-se  medidas cautelares sobre os bens da parte contra a qual a execuçao foi promovida.</p>
    <p class="parrafo">A  decisao  de  permitir  a  execuçao  implica  a  autorizaçao  para  tomar tais medidas.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 40g.</p>
    <p class="parrafo">Se o requerimento for indeferido, o requerente pode interpor recurso:</p>
    <p class="parrafo">- na Bélgica, para a «Cour d'appel» ou para o «hof van beroep»,</p>
    <p class="parrafo">- na República Federal da Alemanha, para o «Oberlandesgericht»,</p>
    <p class="parrafo">- em França, para a «Cour d'appel»,</p>
    <p class="parrafo">- em Itália, para a «corte d'appello»,</p>
    <p class="parrafo">-  no  Luxemburgo,  para  a  «Cour  supérieure de justice», decidindo em matéria civil,</p>
    <p class="parrafo">- nos Países Baixos, para o «gerechtshof».</p>
    <p class="parrafo">A  parte  contra  a  qual  é  promovida  a  execuçao  deve  ser  notificada para comparecer  no  tribunal  de  recurso.  Se  faltar,  é  aplicável  o disposto no segundo  e  terceiro  parágrafos  do  artigo  20g., ainda que a parte nao esteja domiciliada no território de um dos Estados contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 41g.</p>
    <p class="parrafo">A  decisao  proferida  no  recurso  previsto  no  artigo  40g.  apenas  pode ser objecto  de  um  recurso  de  cassaçao  e,  na República Federal da Alemanha, de uma «Rechtsbeschwerde».</p>
    <p class="parrafo">Artigo 42g.</p>
    <p class="parrafo">Quando  a  decisao  estrangeira  se  tiver  pronunciado sobre vários pedidos e a execuçao  nao  possa  ser  autorizada  quanto  a  todos,  a  autoridade judicial concederá a execuçao relativamente a um ou vários de entre eles.</p>
    <p class="parrafo">O requerente pode pedir execuçao parcial.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 43g.</p>
    <p class="parrafo">As  decisoes  estrangeiras  que  condenem em sançoes pecuniárias compulsórias só sao  executórias  no  Estado  requerido  se  o  respectivo  montante  tiver sido definitivamente fixado pelos tribunais do Estado de origem.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 44g.</p>
    <p class="parrafo">O  requerente  a  quem  tenha  sido  concedida  assistência judiciária no Estado onde   a   decisao   foi  proferida  beneficiará  dessa  assistência,  sem  nova apreciaçao, no processo previsto nos artigos 32g. a 35g.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 45g.</p>
    <p class="parrafo">Nao  pode  ser  exigida  qualquer  cauçao  ou  depósito,  seja  qual  for  a sua designaçao,   com  fundamento  na  qualidade  de  estrangeiro  ou  na  falta  de domicílio  ou  de  residência  no  país,  à  parte  que requerer a execuçao, num Estado contratante, de decisao proferida noutro Estado contratante.</p>
    <p class="parrafo">Secçao   3   Disposiçoes   comuns   Artigo   46g.   A   parte   que  invocar  o reconhecimento ou requerer a execuçao de uma decisao deve apresentar:</p>
    <p class="parrafo">1.   Uma  certidao  da  decisao  que  satisfaça  os  necessários  requisitos  de autenticidade.</p>
    <p class="parrafo">2.  Tratando-se  de  decisao  proferida  à  revelia,  o  original  ou  uma cópia autenticada  do  documento  que  certifique  que  o  acto determinou o início da instância  ou  um  acto  equivalente foi comunicado ou notificado à parte revel. Artigo 47g. A parte que requerer a execuçao deve ainda apresentar:</p>
    <p class="parrafo">1.  Qualquer  documento  comprovativo  de  que,  segundo  a  lei  do  Estado  de origem, a decisao é executória e foi notificada.</p>
    <p class="parrafo">3.  Se  for  caso  disso,  documento  comprovativo de que o requerente beneficia de assistência judiciária no Estado de origem.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 48g.</p>
    <p class="parrafo">Na  falta  de  apresentaçao  dos  documentos referidos no ponto 2 do artigo 46g. e  no  ponto  2  do  artigo 47g., a autoridade judicial pode fixar um prazo para a   sua   apresentaçao,   aceitar  documentos  equivalentes  ou,  se  se  julgar suficientemente  esclarecida,  dispensá-los.  Deve  ser apresentada uma traduçao dos  documentos  desde  que  a  autoridade judicial a exija; a traduçao deve ser autenticada   por   pessoa   habilitada   para   o   efeito   num   dos  Estados</p>
    <p class="parrafo">contratantes.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 49g.</p>
    <p class="parrafo">Nao  é  exigível  a  legalizaçao  ou  outra  formalidade  análoga dos documentos referidos  nos  artigos  46g.,  47g.  e  segundo  parágrafo  do artigo 48g., bem como, se for caso disso, da procuraçao ad litem.</p>
    <p class="parrafo">TITULO IV</p>
    <p class="parrafo">ACTOS AUTENTICOS E TRANSAC OES JUDICIAIS</p>
    <p class="parrafo">Artigo 50g.</p>
    <p class="parrafo">Os  actos  autênticos  exarados  num  Estado  contratante  e  que  nesse  Estado tenham  força  executiva  sao  declarados  executórios,  mediante  requerimento, noutro  Estado  contratante,  segundo  o  processo  previsto  nos artigos 31g. e seguintes.  O  requerimento  só  pode  ser  indeferido  se  a  execuçao  do acto autêntico for contrária à ordem pública do Estado requerido.</p>
    <p class="parrafo">O  acto  apresentado  deve  preencher  os  requisitos  necessários  para  a  sua autenticidade no Estado de origem.</p>
    <p class="parrafo">aplicável, se necessário, o disposto na secçao 3 do título III.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 51g.</p>
    <p class="parrafo">As  transacçoes  celebradas  perante  o  juiz no decurso de um processo e que no Estado  de  origem  tenham  força  executiva sao executórias no Estado requerido nas mesmas condiçoes que os actos autênticos.</p>
    <p class="parrafo">TITULO V</p>
    <p class="parrafo">DISPOSI OES GERAIS</p>
    <p class="parrafo">Artigo 52g.</p>
    <p class="parrafo">Para   determinar   se   uma   parte  tem  domicílio  no  território  do  Estado contratante  a  cujos  tribunais  é submetida a questao, o juiz aplica a sua lei interna.</p>
    <p class="parrafo">Quando  a  parte  nao  tiver domicílio no Estado a cujos tribunais foi submetida a  questao,  o  juiz,  para  determinar  se  a parte tem domicílio noutro Estado contratante, aplica a lei desse Estado.</p>
    <p class="parrafo">Todavia,   para  determinar  o  domicílio  da  parte,  é  aplicável  a  sua  lei nacional  se,  segundo  esta,  o  seu  domicílio  depender  do  domicílio de uma outra pessoa ou da sede de uma autoridade.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 53g.</p>
    <p class="parrafo">Para  efeitos  da  aplicaçao  da presente convençao, a sede das sociedades e das pessoas  colectivas  é  equiparada  ao  domicílio.  Todavia,  para  determinar a sede,  o  tribunal  a  que  foi  submetida  a  questao  aplica  as regras do seu direito internacional privado.</p>
    <p class="parrafo">TITULO VI</p>
    <p class="parrafo">DISPOSI OES TRANSITORIAS</p>
    <p class="parrafo">Artigo 54g.</p>
    <p class="parrafo">As   disposiçoes   da   presente  convençao  sao  aplicáveis  apenas  às  acçoes judiciais  intentadas  e  aos  actos  autênticos  exarados  posteriormente à sua entrada em vigor.</p>
    <p class="parrafo">Todavia,  as  decisoes  proferidas  após  a data de entrada em vigor da presente convençao   na   sequência   de   acçoes   intentadas   antes   dessa  data  sao reconhecidas  e  executadas  em  conformidade com o disposto no título III se as regras  de  competência  aplicadas  forem  conformes  com  as previstas, quer no título  II  quer  em  convençao  em  vigor  entre  o Estado de origem e o Estado</p>
    <p class="parrafo">requerido aquando da instauraçao da acçao.</p>
    <p class="parrafo">TITULO VII</p>
    <p class="parrafo">RELA OES COM OUTRAS CONVEN OES</p>
    <p class="parrafo">Artigo 55g.</p>
    <p class="parrafo">Sem  prejuízo  no  disposto  no  segundo  parágrafo  do  artigo 54g. e no artigo 56g.,  a  presente  convençao  substitui,  entre  os Estados que nela sao parte, as convençoes concluídas entre dois ou mais desses Estados, a saber:</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  a  Bélgica e a França relativa à competência judiciária, ao  valor  e  execuçao  de  decisoes  judiciais,  sentenças  arbitrais  e  actos autênticos, assinada em Paris em 8 de Julho de 1899,</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  a  Bélgica  e  os  Países  Baixos relativa à competência judiciária  territorial,  à  falência,  bem como ao valor e execuçao de decisoes judiciais,  sentenças  arbitrais  e  actos  autênticos,  assinada em Bruxelas em 28 de Março de 1925,</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  a  França e a Itália relativa à execuçao de sentenças em matéria civil e comercial, assinada em Roma em 3 de Junho de 1930,</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  a  Alemanha  e  a  Itália  relativa  ao reconhecimento e execuçao  de  decisoes  judiciais  em  matéria  civil  e  comercial, assinada em Roma em 9 de Março de 1936,</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  a  República  Federal  da  Alemanha e o Reino da Bélgica relativa   ao   reconhecimento   e  execuçao  recíprocos,  em  matéria  civil  e comercial,  de  decisoes  judiciais,  sentenças  arbitrais  e  actos autênticos, assinada em Bona em 30 de Junho de 1958,</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  o  Reino  dos  Países  Baixos  e  a  República  Italiana relativa  ao  reconhecimento  e  execuçao de decisoes judiciais em matéria civil e comercial, assinada em Roma em 17 de Abril de 1959,</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  o  Reino  da  Bélgica e a República Italiana relativa ao reconhecimento  e  execuçao  de  decisoes  judiciais e outros títulos executivos em matéria civil e comercial, assinada em Roma em 6 de Abril de 1962,</p>
    <p class="parrafo">-  a  convençao  entre  o  Reino  dos  Países  Baixos  e  a República Federal da Alemanha  relativa  ao  reconhecimento  e  execuçao mútuos de decisoes judiciais e  outros  títulos  executivos  em  matéria  civil e comercial, assinada na Haia em 30 de Agosto de 1962, e, na medida em que esteja em vigor:</p>
    <p class="parrafo">-  o  tratado  entre  a  Bélgica,  os  Países  Baixos  e o Luxemburgo relativo à competência   judiciária,   à   falência,   ao  valor  e  execuçao  de  decisoes judiciais,  sentenças  arbitrais  e  actos  autênticos,  assinado em Bruxelas em 24 de Novembro de 1961.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 56g.</p>
    <p class="parrafo">O  tratado  e  as  convençoes  referidos  no  artigo 55g. continuarao a produzir efeitos quanto às matérias a que a presente convençao nao seja aplicável.</p>
    <p class="parrafo">Esse  tratado  e  essas  convençoes continuarao a produzir efeitos relativamente às  decisoes  proferidas  e  aos  actos  exarados  antes  da entrada em vigor da presente convençao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo  57g.  A  presente  convençao  nao  prejudica  as  convençoes  de  que os Estados   contratantes   sejam  ou  venham  a  ser  parte  e  que,  em  matérias especiais,  regulem  a  competência  judiciária,  o reconhecimento ou a execuçao de decisoes.</p>
    <p class="parrafo">Artigo  58g.  O  disposto  na  presente  convençao  nao  prejudica  os  direitos</p>
    <p class="parrafo">reconhecidos  aos  nacionais  suíços  pela convençao concluída em 15 de Junho de 1869  entre  a  França  e a Confederaçao Suíça relativa à competência judiciária e à execuçao de sentenças em matéria civil.</p>
    <p class="parrafo">Artigo  59g.  A  presente  convençao  nao  impede  que  um Estado contratante se vincule  perante  um  Estado  terceiro,  nos termos de uma convençao relativa ao reconhecimento   e   execuçao   de   decisoes,  a  nao  reconhecer  uma  decisao proferida,nomeadamente  noutro  Estado  contratante,  contra requerido que tinha domicílio  ou  residência  habitual  no  território  do Estado terceiro, quando, num  dos  casos  previstos  no  artigo  4g., a decisao só pudesse fundamentar-se numa das competências referidas no segundo parágrafo do artigo 3°.</p>
    <p class="parrafo">TITULO VIII</p>
    <p class="parrafo">DISPOSI OES FINAIS</p>
    <p class="parrafo">Artigo 60g.</p>
    <p class="parrafo">A   presente   convençao   é   aplicável   no  território  europeu  dos  Estados contratantes,   nos  departamentos  franceses  ultramarinos  e  nos  territórios franceses ultramarinos.</p>
    <p class="parrafo">O   Reino   dos  Países  Baixos  pode  declarar  aquando  da  assinatura  ou  da ratificaçao  da  presente  convençao  ou em qualquer momento posterior, mediante notificaçao  ao  secretário-geral  do  Conselho das Comunidades Europeias, que a presente  convençao  será  aplicável  ao Suriname e às Antilhas Neerlandesas. Na falta  de  tal  declaraçao,  os  processos  pendentes  no  território europeu do Reino,  na  sequência  de  um  recurso de cassaçao de decisoes dos tribunais das Antilhas Neerlandesas,</p>
    <p class="parrafo">serao considerados como processos pendentes nesses tribunais.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 61g.</p>
    <p class="parrafo">A   presente   convençao   será   ratificada   pelos   Estados  signatários.  Os instrumentos  de  ratificaçao  serao  depositados  junto  do secretário-geral do Conselho das Comunidades Europeias.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 62g.</p>
    <p class="parrafo">A  presente  convençao  entrará  em  vigor  no  primeiro  dia  do  terceiro  mês seguinte  ao  do  depósito  do  instrumento  de ratificaçao do Estado signatário que tiver procedido a essa formalidade em último lugar.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 63g.</p>
    <p class="parrafo">Os  Estados  contratantes  reconhecem  que  qualquer  Estado que se torne membro da  Comunidade  Económica  Europeia  assumirá  a obrigaçao de aceitar a presente convençao  como  base  das  negociaçoes necessárias para assegurar a execuçao do último   parágrafo  do  artigo  220g.  do  Tratado  que  institui  a  Comunidade Económica   Europeia,   nas  relaçoes  entre  os  Estados  contratantes  e  esse Estado.</p>
    <p class="parrafo">As  adaptaçoes  necessárias  podem  ser  objecto  de  uma  con-  vençao especial entre os Estados contratantes, por um lado, e esse Estado, pour outro.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 64g.</p>
    <p class="parrafo">O   secretário-geral   do  Conselho  das  Comunidades  Europeias  notificará  os Estados signatários:</p>
    <p class="parrafo">a) Do depósito de qualquer instrumento de ratificaçao;</p>
    <p class="parrafo">b) Da data de entrada em vigor da presente convençao;</p>
    <p class="parrafo">c) Das declaraçoes recebidas nos termos do segundo parágrafo do artigo 60g.;</p>
    <p class="parrafo">d) Das declaraçoes recebidas nos termos do artigo IV do protocolo;</p>
    <p class="parrafo">e) Das comunicaçoes feitas nos termos do artigo VI do protocolo.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 65g.</p>
    <p class="parrafo">O  protocolo  que,  por  acordo  mútuo dos Estados contratantes, consta em anexo à presente convençao, é dela parte integrante.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 66g.</p>
    <p class="parrafo">A presente convençao tem vigência ilimitada.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 67g.</p>
    <p class="parrafo">Cada  um  dos  Estados  contratantes pode pedir a revisao da presente convençao. Nesse  caso,  o  Presidente  do Conselho das Comunidades Europeias convocará uma conferência de revisao.</p>
    <p class="parrafo">Artigo 68g.</p>
    <p class="parrafo">A   presente   convençao,   redigida  num  único  exemplar  nas  línguas  alema, francesa,  italiana  e  neerlandesa,  fazendo  fé  qualquer  dos  quatro textos, será  depositada  nos  arquivos  do  Secretariado  do  Conselho  das Comunidades Europeias.  O  secretário-geral  remeterá  uma  cópia  autenticada  da  presente convençao a cada um dos governos dos Estados signatários.</p>
    <p class="parrafo">Zu    Urkund   dessen   haben   die   unterzeichneten   Bevollmaechtigten   ihre Unterschrift unter dieses UEbereinkommen gesetzt.</p>
    <p class="parrafo">En  foi  de  quoi  les  plénipotentiaires  soussignés ont apposé leur signature au bas de la présente convention.</p>
    <p class="parrafo">In  fede  di  che  i  plenipotenziari  sottoscritti hanno apposte le loro firme in calce alla presente convenzione.</p>
    <p class="parrafo">Ten  blijke  waarvan  de  onderscheiden  gevolmachtigden hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.</p>
    <p class="parrafo">Em   fé   do   que  os  plenipotenciários  abaixo-assinados  apuseram  as  suas assinaturas no final da presente convençao.</p>
    <p class="parrafo">Geschehen      zu      Bruessel      am      siebenundzwanzigsten      September neunzehnhundertachtundsechzig.</p>
    <p class="parrafo">Fait à Bruxelles, le vingt-sept septembre milneuf cent soixante-huit.</p>
    <p class="parrafo">Fatto a Bruxelles, add  ventisette settembre millenovecentosessantotto.</p>
    <p class="parrafo">Gedaan    te    Brussel,    op    zevenentwintig   september   negentienhonderd achtenzestig.</p>
    <p class="parrafo">Feito  em  Bruxelas,  aos  vinte  e  sete  de  Setembro  de  mil  novecentos  e sessenta e oito.</p>
    <p class="parrafo">Pierre HARMEL</p>
    <p class="parrafo">Giuseppe MEDICI</p>
    <p class="parrafo">Willy BRANDT</p>
    <p class="parrafo">Pierre GR GOIRE</p>
    <p class="parrafo">Michel DEBR</p>
    <p class="parrafo">J. M. A. H. LUNS</p>
  </texto>
</documento>
